1 *1. Aik. 6:22; 1. Aik. 9:19Veisuunjohtajalle; koorahilaisten mietevirsi.

2 Niinkuin peura halajaa vesipuroille,

niin minun sieluni halajaa sinua, Jumala.

3 *Ps. 63:2; Ps. 84:3Minun sieluni janoo Jumalaa, elävää Jumalaa.

Milloin saan minä tulla Jumalan kasvojen eteen?

4 *Ps. 79:10; Ps. 80:6; Ps. 102:10Kyyneleeni ovat minun ruokani päivin ja öin,

kun minulle joka päivä sanotaan:

"Missä on sinun Jumalasi?"

5 *Ps. 27:4Näitä minä muistelen

ja vuodatan sydämeni:

minä kuljin väentungoksessa,

astuin sen kanssa Jumalan huoneeseen

riemun ja kiitoksen raikuessa

juhlivasta joukosta.

6 *Ps. 43:5Miksi murehdit, minun sieluni,

ja olet minussa niin levoton?

Odota Jumalaa.

Sillä vielä minä saan häntä kiittää

hänen kasvojensa avusta.

7 *5. Moos. 3:8Minun Jumalani,

minun sieluni on murheellinen minussa,

sentähden minä muistan sinua Jordanin maalla,

Hermonin kukkuloilla ja Misarin vuorella.

8 *Ps. 69:3; Ps. 88:8Sinun koskiesi pauhussa

syvyys syvyydelle huutaa,

kaikki sinun kuohusi ja aaltosi

käyvät minun ylitseni.

9 *Ps. 92:3Päivällä Herra säätää armonsa,

ja yöllä minä hänelle veisaan

ja rukoilen elämäni Jumalaa.

10 *Ps. 13:2; Ps. 43:2Minä sanon Jumalalle, kalliolleni:

"Miksi olet minut unhottanut?

Miksi minun täytyy käydä murhepuvussa,

vihollisen ahdistamana?"

11 *Ps. 115:2Minun luitani jäytää,

kun viholliseni minua häpäisevät,

sanoen minulle kaiken päivää:

"Missä on sinun Jumalasi?"

12 *Ps. 43:5Miksi murehdit, minun sieluni,

ja miksi olet minussa niin levoton?

Odota Jumalaa.

Sillä vielä minä saan kiittää häntä,

minun kasvojeni apua, minun Jumalaani.

LIBRO DUA

(Psalmoj 42—72)

Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.

1 Kiel cervo sopiras al fluanta akvo,

Tiel mia animo sopiras al Vi, ho Dio.

2 Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion;

Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?

3 Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte,

Ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

4 Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras,

Kiel mi iradis kun la granda homamaso, kaj kondukis ĝin en la domon de Dio,

Ĉe laŭta kantado kaj glorado de festanta amaso.

5 Kial vi malĝojas, ho mia animo?

Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio;

Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,

La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.

6 Malĝojas en mi mia animo;

Tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon,

Sur la monto Micar.

7 Abismo resonas al abismo per la bruo de Viaj falakvoj;

Ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi.

8 En la tago la Eternulo aperigas al mi Sian bonecon,

Kaj en la nokto mi havas kanton al Li,

Preĝon al la Dio de mia vivo.

9 Mi diras al Dio, mia Roko: Kial Vi min forgesis?

Kial mi iradas malgaja pro la premado de la malamiko?

10 Kvazaŭ dispremante miajn ostojn, mokas min miaj malamikoj,

Dirante al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

11 Kial vi malĝojas, ho mia animo?

Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio;

Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,

La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.