1 Matkalaulu.

He ovat minua kovin ahdistaneet

nuoruudestani asti —

näin sanokoon Israel —

2 he ovat minua kovin ahdistaneet

nuoruudestani asti,

mutta eivät he ole päässeet minusta voitolle.

3 *Sananl. 5:18; Jes. 51:23; Hes. 19:10Kyntäjät ovat minun selkääni kyntäneet

ja vetäneet pitkät vaot.

4 Mutta Herra on vanhurskas,

hän on katkonut jumalattomain köydet.

5 Joutukoot häpeään ja kääntykööt takaisin

kaikki Siionin vihamiehet.

6 *2. Kun. 19:26; Jes. 37:27Olkoot he niinkuin ruoho katoilla,

joka kuivuu ennen korrelle puhkeamistaan,

7 josta ei leikkaaja täytä kättänsä

eikä lyhteen sitoja syliänsä.

8 *Ruut 2:4Älköötkä sanoko ohitsekulkijat:

"Herran siunaus tulkoon teille.

Me siunaamme teitä Herran nimeen."

Kanto de suprenirado.

1 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Diras Izrael,

2 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Sed oni min ne pereigis.

3 Sur mia dorso plugis plugistoj,

Faris siajn sulkojn longaj.

4 La Eternulo estas justa;

Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.

5 Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen

Ĉiuj malamantoj de Cion.

6 Ili estu kiel tegmenta herbo,

Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;

7 Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon

Nek garbiganto sian baskon.

8 Kaj la preterirantoj ne diros:

Beno de la Eternulo estu al vi,

Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.