1 *Matt. 5:8Aasafin virsi.

Totisesti, Jumala on hyvä Israelille,

niille, joilla on puhdas sydän.

2 Mutta minun jalkani olivat vähällä kompastua,

askeleeni olivat aivan liukahtaa.

3 *Job 21:7; Ps. 37:1; Jer. 12:1Sillä minussa nousi kateus ylvästelijöitä kohtaan,

kun minä näin jumalattomien menestyvän.

4 Sillä he ovat vaivoista vapaat kuolemaansa asti,

he ovat voimakkaat ja lihavat.

5 Eivät he koe muitten kuolevaisten tuskia,

eikä heitä vaivata niinkuin muita ihmisiä.

6 Sentähden on ylpeys heillä kaulakoristeena,

väkivalta on puku, joka heidät verhoaa.

7 *5. Moos. 32:15; Jer. 5:28Heidän silmänsä pullistuvat ulos

heidän lihavuudestaan,

heidän sydämensä kuvittelut kulkevat valtoimina.

8 He pilkkaavat ja puhuvat väkivallan puheita

pahuudessansa,

he puhuvat kuin korkeuksista.

9 Heidän suunsa tavoittelee taivasta,

ja heidän kielensä kulkee pitkin maata.

10 Sentähden heidän kansansa liittyy heihin

ja särpii vettä kyllälti.

11 *Job 22:13; Ps. 10:11; Ps. 94:7; Hes. 8:12Ja he sanovat: "Kuinka Jumala sen tietäisi,

onko tietoa Korkeimmalla?"

12 *Job 12:6Katso, nämä ovat jumalattomat;

kuitenkin he elävät ainaisessa rauhassa

ja rikastuvat yhäti.

13 Turhaan minä olen pitänyt sydämeni puhtaana

ja pessyt käteni viattomuudessa:

14 minua vaivataan joka aika,

ja minä saan joka aamu kuritusta.

15 Jos olisin sanonut: "Noin minäkin puhun",

katso, niin minä olisin ollut petollinen

koko sinun lastesi sukua kohtaan.

16 Minä mietin päästäkseni tästä selvyyteen;

mutta se oli minulle ylen vaikeata,

17 kunnes minä pääsin sisälle

Jumalan pyhiin salaisuuksiin

ja käsitin, mikä heidän loppunsa on oleva.

18 *Job 21:17; Jer. 23:12Totisesti, sinä panet heidät liukkaalle,

perikatoon sinä heidät syökset.

19 Kuinka he joutuvatkaan äkisti turmioon!

He hukkuvat, heidän loppunsa on kauhistava.

20 *Job 20:8Niinkuin unen käy herätessä,

niin sinä, Herra, kun heräjät,

heidän valhekuvansa hylkäät.

21 Kun minun sydämeni katkeroitui

ja minun munaskuihini pisti,

22 silloin minä olin järjetön enkä mitään älynnyt,

olin sinun edessäsi kuin nauta.

23 Kuitenkin minä pysyn alati sinun tykönäsi,

sinä pidät minua kiinni oikeasta kädestäni.

24 *Jes. 28:29Sinä talutat minua neuvosi mukaan

ja korjaat minut viimein kunniaan.

25 Ketä muuta minulla olisi taivaassa!

Ja kun sinä olet minun kanssani,

en minä mistään maan päällä huoli.

26 *Ps. 142:6Vaikka minun ruumiini ja sieluni nääntyisi,

Jumala on minun sydämeni kallio

ja minun osani iankaikkisesti.

27 Sillä katso, jotka sinusta eriävät, ne hukkuvat,

sinä tuhoat kaikki, jotka haureudessa sinusta luopuvat.

28 Mutta minun onneni on olla Jumalaa lähellä,

minä panen turvani Herraan, Herraan,

kertoakseni kaikkia sinun tekojasi.

LIBRO TRIA

(Psalmoj 73—89)

Psalmo de Asaf.

1 Jes, bona estas Dio por Izrael,

Por tiuj, kiuj havas puran koron.

2 Sed mi — apenaŭ ne falŝanceliĝis miaj piedoj,

Preskaŭ elglitis miaj paŝoj.

3 Ĉar mi ĉagreniĝis pro la fanfaronuloj,

Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.

4 Ĉar ili ne havas suferojn de morto,

Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.

5 Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj,

Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.

6 Tial ilian kolon ĉirkaŭvolvis fiereco,

Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.

7 Pro graso elmetiĝis iliaj okuloj,

Superbordiĝis en ilia koro la intencoj.

8 Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado;

Ili parolas de alte.

9 Kontraŭ la ĉielon ili levas sian buŝon,

Kaj ilia lango promenas sur la tero.

10 Tial tien ankaŭ iras Lia popolo,

Kaj ili akvon ĉerpas abunde.

11 Kaj ili diras: Kiel Dio scias?

Kaj ĉu la Plejaltulo komprenas?

12 Jen tiuj estas malvirtuloj,

Kaj ili estas feliĉuloj de la mondo kaj atingis riĉecon!

13 Nur vane mi purigis mian koron

Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,

14 Kaj mi turmentiĝas ĉiutage

Kaj mi suferas punon ĉiumatene!

15 Se mi intencus paroli kiel ili,

Tiam mi fariĝus perfida al la generacio de Viaj filoj.

16 Mi meditis, por kompreni ĉi tion;

Sed ĝi estis malfacila en miaj okuloj,

17 Ĝis mi venis en la sanktejon de Dio

Kaj ekkomprenis la finon de tio.

18 Vi starigas ilin sur glitiga loko;

Kaj Vi ĵetas ilin en pereon.

19 Kiel momente ili ruiniĝis!

Pereis, malaperis de subita teruro!

20 Simile al sonĝo post la vekiĝo,

Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.

21 Kiam bolis mia koro

Kaj turmentiĝis mia internaĵo,

22 Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis;

Mi estis kiel bruto antaŭ Vi.

23 Sed mi ĉiam estas apud Vi;

Vi tenas min je la dekstra mano.

24 Per Via konsilo Vi min kondukas,

Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.

25 Kiu estas por mi en la ĉielo?

Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.

26 Konsumiĝas mia karno kaj mia koro;

Sed la fortikaĵo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.

27 Jen tiuj, kiuj malproksimiĝas de Vi, pereas;

Vi ekstermas ĉiun, kiu perfidiĝis al Vi.

28 Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio;

Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon,

Por rakonti ĉiujn Viajn farojn.