1 Ā, he iti nei te haerenga atu o Rāwiri i te tihi o te pikitanga, nā, ko Tipa, tangata a Mepipohete kua tūtaki ki a ia, me ngā kāihe e rua, whakanoho rawa. Ko te pīkaunga, he taro e rua rau, he tautau karepe maroke kotahi rau, he hua raumati kotahi rau, he ipu wāina.
2 Nā, ka mea te kīngi ki a Tipa, "Hei aha ēnei māu?"
Ā, ka mea a Tipa, "Hei eke mō te whare o te kīngi ngā kāihe; hei kai mā ngā tamariki te taro me ngā hua raumati; hei inu anō te wāina mā te hunga e ngenge ana i te koraha."
3 Nā, ka mea te kīngi, "Ā, kei hea te tama a tōu ariki?"
Anō rā ko Tipa ki te kīngi, "Kei Hiruhārama tērā e noho ana; i mea hoki, ‘Ko āianei te whare o Īharaira whakahoki mai ai i te kīngitanga o tōku pāpā ki ahau.’ "
4 Kātahi te kīngi ka mea ki a Tipa, "Nanā, māu katoa ngā mea a Mepipohete."
Nā, ka mea a Tipa, "E piko atu nei ahau; kia manakohia ahau e koe, e tōku ariki, e te kīngi."
5 Ā, nō ka tae a Kīngi Rāwiri ki Pahurimi, nā, ka puta mai ki reira he tangata nō te hapū o te whare o Haora, ko tōna ingoa ko Himei, ko te tama a Kera; ko tōna putanga mai e kanga haere ana. 6 Epaina ana hoki e ia ki te kōhatu a Rāwiri me ngā tāngata katoa a Kīngi Rāwiri; nā, ko te iwi katoa, rātou ko ngā toa katoa kei tōna matau, kei tōna mauī. 7 Ko te kupu hoki tēnei a Himei i a ia e kanga ana, "Puta atu, puta atu, e te tangata toto, e te tangata o Periara. 8 Kua whakahokia e Ihowā ki a koe ngā toto katoa o te whare o Haora; ko koe nā hoki te kīngi i muri i a ia; ā, kua hoatu e Ihowā te kīngitanga ki te ringa o Apohārama, o tāu tama. Nā, kei tōu kino nā anō koe, he tangata toto nā hoki koe."
9 Kātahi ka mea a Āpihai tama a Teruia ki te kīngi, "He aha tēnei kurī mate i kanga ai ki tōku ariki, ki te kīngi? Tēnā, kia whiti atu ahau ki te pōuto i tōna upoko."
10 Nā, ka mea te kīngi, "Hei aha māku tā kōrua, e ngā tama a Teruia? He kanganga nāna, he meatanga nā Ihowā ki a ia, ‘Kangā a Rāwiri,’ ko wai tēnā hei mea, ‘He aha koe i pēnā ai?’ "
11 I mea anō a Rāwiri ki a Āpihai rātou ko āna tāngata katoa, "Nanā, ko tāku tama i puta nei i roto i ōku whēkau te whai nei kia whakamatea ahau; nā, tērā noa ake āianei he mea mā tēnei Pineamini. Waiho atu, tukua ia kia kanga; nā Ihowā hoki i mea ki a ia. 12 Tērā pea a Ihowā e titiro ki tōku mate, e hōmai i te pai ki ahau hei utu mō tāna kanga ki ahau i tēnei rā."
13 Nā, haere ana a Rāwiri rātou ko āna tāngata i te huarahi; me te haere anō a Himei i te taha o te maunga i tōna ritenga mai; haere ana me te kanga, me te epa i te kōhatu ki tōna ritenga mai, me te ākiri anō i te puehu. 14 Nā, haere ngenge ana te kīngi rātou ko tōna nuinga, ā, okioki ana ki reira.
15 Nā, ka tae mai a Apohārama rātou ko te iwi katoa, ngā tāngata o Īharaira ki Hiruhārama; ko Ahitopere hoki tōna hoa. 16 Nā, i te taenga o Huhai Araki, o te hoa o Rāwiri, ki a Apohārama, nā, ka mea a Huhai ki a Apohārama, "Kia ora te kīngi, kia ora te kīngi!"
17 Nā, ka mea a Apohārama ki a Huhai, "Ko tōu aroha tēnā ki tōu hoa? He aha koe tē haere tahi ai i tōu hoa?"
18 Nā, ka mea a Huhai ki a Apohārama, "Kāhore, engari ko tā Ihowā, ko tā tēnei iwi, ko tā ngā tāngata katoa o Īharaira e whiriwhiri ai, hei a ia he tikanga mōku, ā, me noho ahau ki a ia. 19 Nā, tētahi, kia mahi ahau ki a wai? Kaua ianei ahau e mahi ki te aroaro o tāna tama? Ka rite ki tāku mahi ki te aroaro o tōu pāpā tāku ki tōu aroaro."
20 Nā, ka mea a Apohārama ki a Ahitopere, "Tēnā koa ōu whakaaro me aha tātou?"
21 Nā, ka mea a Ahitopere ki a Apohārama, "Haere ki ngā wāhine iti a tōu pāpā, i waiho nei e ia hei tiaki i te whare, ā, ka rongo a Īharaira katoa kua piro whakarihariha koe ki tōu pāpā, nā, ka kaha ngā ringa o tōu nuinga katoa." 22 Nā, whakatūria ana tētahi tēneti e rātou mō Apohārama ki runga ki te tuanui; ā, haere ana a Apohārama ki roto, ki ngā wāhine iti a tōna pāpā i te tirohanga a Īharaira katoa.
23 Nā, ko te whakaaro o Ahitopere i whakaaro ai ia i aua rā, me te mea e uia ana he tikanga ki tā te Atua kupu; pērā tonu ngā whakaaro katoa o Ahitopere ki ā rāua tokorua, ki a Rāwiri, ki a Apohārama.
1 Tendo Davi avançado um pouco além do cume, viu que lhe vinha ao encontro Siba, servo de Mifiboset, com dois jumentos selados e carregados de duzentos pães, cem cachos de uvas secas, cem frutos maduros e um odre de vinho.
2 O rei disse-lhe: "Que tens aí?". "Os jumentos – respondeu Siba – devem servir à família do rei, para que os montem; os pães e frutos servirão de comida para os teus servos, o vinho será para aqueles que se fatigarem no deserto."
3 O rei perguntou: "Mas onde está o filho do teu senhor?". "Ficou em Jerusalém – respondeu Siba –, alegando que agora a casa de Israel lhe devolveria o reino de seu pai."
4 O rei disse a Siba: "Tudo o que possuía Mifiboset te pertence doravante". "Eu me inclino diante de ti – respondeu ele –, conserva-me a tua graça, ó rei e meu senhor".
5 Quando o rei chegou a Baurim, apareceu um homem da família da casa de Saul, chamado Semei, filho de Gera, o qual ia proferindo maldições enquanto andava.
6 Atirava pedras contra o rei Davi e contra todos os seus servos, embora todo o exército e todos os guerreiros valentes se encontrassem à direita e à esquerda do rei.
7 E o amaldiçoava, dizendo: "Vai-te, vai-te embora, homem sanguinário e celerado.
8 O Senhor faz cair sobre ti todo o sangue da casa de Saul, cujo trono usurpaste; o Senhor entregou o reino ao teu filho Absalão. Eis-te oprimido de males, homem sanguinário que és!".
9 Então Abisai, filho de Sárvia, disse ao rei: "Por que insulta esse cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar, vou cortar-lhe a cabeça".
10 "Que nos importa, filho de Sárvia?" – respondeu Davi –. "Deixa-o amaldiçoar. Se o Senhor lhe ordenou que me amaldiçoasse, quem poderia dizer-lhe por que ele o faz?"
11 E Davi disse a Abisaí e à sua gente: "Vede: se meu filho, fruto de minhas entranhas, conspira contra a minha vida, quanto mais agora esse benjaminita? Deixai-o amaldiçoar, se o Senhor ordenou isso.
12 Talvez o Senhor considere a minha aflição e me dê agora bens por esses ultrajes".
13 Davi e seus homens retomaram o seu caminho, mas Semei ia ao longo da montanha, ao lado dele, vomitando injúrias, atirando-lhe pedras e espalhando poeira pelo ar.
14 O rei e toda a sua tropa chegaram extenuados às margens do rio Jordão e lá descansaram.
15 Absalão entrou em Jerusalém com toda a sua tropa de israelitas, acompanhado de Aquitofel.
16 Quando Cusai, o araquita amigo de Davi, se apresentou a Absalão, disse-lhe: "Viva o rei! Viva o rei!".
17 Absalão disse-lhe: "É essa a tua afeição por teu amigo? Por que não partiste com ele?".
18 "Não – respondeu-lhe Cusai –, eu sou daquele que escolheu o Senhor com todo esse povo e com ele é que eu ficarei.
19 Aliás, a quem serviria eu senão a seu filho? Como servi a teu pai, assim te servirei a ti também."
20 Absalão disse a Aquitofel: "Deliberai entre vós sobre o que devemos fazer".
21 Aquitofel respondeu-lhe: "Aproxima-te das concubinas de teu pai, que ficaram aqui para guardar o palácio. Assim todo o Israel saberá que te tornaste odioso ao teu pai e os teus partidários se animarão com maior coragem".
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no terraço e ali, à vista de todo o Israel, ele vinha abusar das concubinas de seu pai.
23 Ora, os conselhos que dava Aquitofel naquele tempo eram considerados como palavras de Deus. Assim se consideravam todos os seus conselhos, tanto para Davi como para Absalão.