Publicidade

2 Samuel 20

AVM
Te Tutūtanga a Hēpā

1 , i tūpono ki reira tētahi tangata o Periara, ko tōna ingoa ko Hēpā, he tama Pikiri, Pineamine. , whakatangihia ana e ia te tētere, ā, ka mea,

"Kāhore ō tātou wāhi i a Rāwiri,

kāhore he wāhi tūturu tātou i te tama a Hehe!

Ki ō koutou tēneti, e tērā, e tērā o Īharaira!"

2 , ka tākiritia ngā tāngata katoa o Īharaira i te whai i a Rāwiri, ā, whai ana i a Hēpā tama a Pikiri; ko ngā tāngata ia o Hūrā i piri ki rātou kīngi, o Horano mai anō a Hiruhārama atu ana.

3 , haere ana a Rāwiri ki tōna whare ki Hiruhārama, ā, ka mau te kīngi ki ngā wāhine kotahi tekau, ki ngā wāhine iti i waiho hei tiaki i te whare, ā, whakanohoia ana ki te whare kia tiakina, atawhaitia iho rātou e ia. Otiia, kīhai ia i haere ki roto, ki a rātou. , tūtakina atu ana rātou, he noho pouaru ā taea noatia te i mate ai rātou.

4 Kātahi ka mea te kīngi ki a Amaha, "Huihuia mai ngā tāngata o Hūrā ki ahau i roto i ngā e toru, ā, me tae mai anō koe ki konei." 5 , haere ana a Amaha ki te huihui i ngā tāngata o Hūrā; otiia i roa atu ia i te i whakaritea ki a ia.

6 , ka mea a Rāwiri ki a Āpihai, "Ākuanei rahi atu te kino e mahia e Hēpā tama a Pikiri ki a tātou i Apohārama; tangohia ngā tāngata a tōu ariki, whāia, kei whiwhi ia ki ngā taiepa, ā, ka ora atu i ō tātou kanohi." 7 , haere ana ngā tāngata a Ioapa i muri i a ia, me ngā Kereti, me ngā Pereti, me ngā mārohirohi katoa; haere atu ana rātou i Hiruhārama ki te whai i a Hēpā tama a Pikiri.

8 I a rātou i te kōhatu nui i Kipeono, ka tae mai a Amaha kia tūtaki ki a rātou. , ko te kākahu i kākahuria e Ioapa, he mea whītiki, ā, i waho ake he whītiki anō, me tētahi hoari, he mea whakamau ki tōna hope, i roto anō i tōna pūkoro; ā, i a ia e haere ana, ka makere.

9 , ka mea a Ioapa ki a Amaha, "Kei te ora rānei koe, e tōku teina?" , ka mau te ringa matau o Ioapa ki te kumikumi o Amaha, kia kihi i a ia. 10 Kīhai ia a Amaha i mahara ki te hoari i te ringa o Ioapa; , werohia ana ia e ia ki te kōpū ki taua mea, ā, ka tuakina ōna whēkau ki te whenua, kīhai hoki i tuaruatia e tērā; , ka mate ia. , ka whai a Ioapa rāua ko tōna teina, ko Āpihai i a Hēpā tama a Pikiri.

11 , tērā tētahi o ngā taitama a Ioapa i tōna taha e ana, ā, ka mea tērā, "Ko te tangata e pai ana ki a Ioapa, ā, ko te tangata e mea ana Rāwiri, me whai ia i a Ioapa." 12 Heoi, takoto ana a Amaha, okeoke ana i roto i ōna toto i waenganui o te huarahi. Ā, ka kite taua tangata e ana te iwi katoa, , ka amohia atu e ia a Amaha i te huarahi ki te pārae, ā, hīpokina iho ana ki te kākahu, i tōna kitenga e ana te hunga katoa e tika ana reira. 13 Ka oti ia te neke atu i te huarahi, , haere ana te iwi katoa i muri i a Ioapa ki te whai i a Hēpā tama a Pikiri.

14 , hāereerea ana e ia ngā iwi katoa o Īharaira, ki Apere, ā, ki Petemaaka, ki ngā Peri katoa; , ka huihui rātou katoa, ā, haere ana hoki i muri i a ia. 15 , haere ana rātou, kei te whakapae i a ia ki Apere o Petemaaka, ā, whakahaupūtia ake ana e rātou tētahi pukepuke ki te , , kua hāngai ki te pekerangi. , kei te āki te nuinga katoa o Ioapa i te taiepa kia hinga. 16 , ka karanga tētahi wahine mōhio i roto i te , "Whakarongo mai, whakarongo mai; tēnā, atu ki a Ioapa, Whakatata mai ki konei, kia kōrero ai ahau ki a koe." 17 , ka whakatata ia ki a ia; ā, ka mea te wahine, "Ko koe ianei a Ioapa?"

Ka mea tērā, "Tēnei ahau."

, ko te kīanga a tērā ki a ia, "Whakarongo ki ngā kupu a tāu pononga."

Ka whakahokia e ia, "E whakarongo ana."

18 , ka mea tērā, "Ko rātou kupu onamata, i mea, Me ui rawa rātou he kupu ki Apere; ā, ka mutu rātou i tērā. 19 roto ahau i te hunga āta noho, pono hoki i roto i a Īharaira. E whai ana koe kia whakangaromia he , he whaea Īharaira; he aha ka horomia ai e koe te wāhi tupu a Ihowā?"

20 , ka whakahokia e Ioapa; i mea ia, "Hore rawa, hore rawa i ahau; ā, kore e horomia, e kore e hunā e ahau. 21 Kāhore āku pērā, engari he tangata tērā Maunga Ēparaima, ko tōna ingoa ko Hēpā tama a Pikiri, kua ara tōna ringa ki te kīngi, ki a Rāwiri; hōmai tōna kotahi, ā, ka haere atu ahau i te ."

Kātahi taua wahine ka mea ki a Ioapa, "Nanā, ka ākiritia atu tōna upoko ki a koe runga i te taiepa."

22 , haere ana taua wahine, me tōna whakaaro mōhio, ki te iwi katoa. , pōutoa ana e rātou te upoko o Hēpā tama a Pikiri, makā atu ana ki a Ioapa. Kātahi ia ka whakatangi i te tētere, ā, whakarērea ana e rātou te , pakaru noa atu ana ki tōna tēneti, ki tōna tēneti. Ā, hoki ana a Ioapa ki Hiruhārama ki te kīngi.

23 , ko Ioapa te rangatira o te ope katoa o Īharaira; ko Penaia hoki, tama a Iehoiara te rangatira o ngā Kereti rātou ko ngā Pereti; 24 ko Arorama te rangatira takoha; ko Iehohāpata tama a Ahiruru te kaiwhakamahara; 25 ko Hewha te kaituhituhi; ā, ko Hāroko rāua ko Apiātara ngā tohunga; 26 ā, ko Ira Hairi anō hoki he tino kaiwhakahaere Rāwiri.

1 Encontrava-se ali um homem perverso chamado Sebá, filho de Bo­cri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a trombeta e exclamou: "Nada temos a ver com Davi. Nada temos de comum com o filho de Jessé! Volte cada qual para a sua tenda, Israel!".

2 Todos os homens de Israel abandonaram Davi e seguiram Sebá, filho de Bocri, enquanto que os filhos de Judá escoltaram o rei desde o Jordão até Jerusalém.

3 Davi, chegando ao seu palácio em Jerusalém, tomou as dez concubi­nas que tinha deixado para guardar o palácio e enclausurou-as, ordenando que fossem alimentadas, mas não se uniu mais a elas; ficaram enclausuradas, vivendo como viúvas até o dia de sua morte.

4 O rei disse a Amasa: "Convoca-me dentro de três dias todos os homens de Judá e apresenta-te tu também com eles".

5 Amasa partiu para convocar Judá, mas demorou-se além do prazo fixado.

6 Então Davi disse a Abisaí: "Sebá, filho de Bocri, vai agora tornar-se mais perigoso que Absalão. Toma contigo os servos de teu senhor e persegue-o, não aconteça que ele encontre cidades fortificadas e nos escape".

7 Partiram com Abisaí os homens de Joab, os cereteus e os feleteus com todos os valentes. Saíram de Jerusalém em perseguição de Sebá, filho de Bocri.

8 Chegando junto à grande pedra que se encontra em Gabaon, veio-lhes Amasa ao encontro. Joab trazia uma cintura por cima de sua túnica, de onde pendia uma espada embainhada, à altura dos rins. Esta desprendeu-se e caiu.

9 Joab disse a Amasa: "Como vais, meu irmão?". Tomou-o pela barba com a mão direita para o beijar.

10 Amasa, porém, não percebeu a espada na mão esquerda de Joab e este o feriu no ventre, derramando as suas entranhas por terra. Não houve necessidade de um segundo golpe, pois Amasa caiu morto. Depois disso, Joab e seu irmão Abisaí puseram-se a perseguir Sebá, filho de Bocri.

11 Um dos servos de Joab se colocara junto de Amasa e disse: "Todos os que amam Joab e estão com Davi sigam a Joab!".

12 Entretanto, Amasa estava estendido no meio do caminho, coberto de sangue. Vendo o soldado que todos se detinham para vê-lo, arrastou Amasa para fora do caminho para um campo e cobriu-o com um manto.

13 Uma vez removido do caminho, todos os homens de Israel foram atrás de Joab para continuar a perseguição de Sebá, filho de Bocri.

14 Sebá atravessou todas as tribos de Israel, que o desprezaram e foi até Abel-Bet-Maaca, onde todos os bocritas o seguiram.

15 Vieram então sitiá-lo em Abel-Bet-Maaca e levantaram contra a cidade um aterro que atingiu a altura da muralha. Como todos os que estavam com Joab tentassem fazer cair a muralha,

16 uma mulher prudente se pôs a gritar do muro da cidade: "Ouvi, ouvi! Dizei a Joab que se aproxime para que eu possa falar-lhe!".

17 Tendo ele se aproximado, disse-lhe a mulher: "És tu Joab?". "Sou eu" respondeu ele. Ela prosseguiu: "Ouve as palavras de tua serva". "Estou ouvindo." 18 "Outrora disse ela , costumava-se dizer: Peça-se conselho a Abel e a ,

19 para saber se desapareceram os costumes dos fiéis de Israel. Tu, porém, procuras destruir uma cidade e metrópole em Israel. Por que queres aniquilar a herança do Senhor?"

20 Joab respondeu: "Longe de mim, longe de mim; não quero arruinar nem destruir coisa alguma.

21 Não se trata disso; mas um homem da montanha de Efraim, chamado Sebá, filho de Bocri, levantou a mão contra o rei Davi. Entregai-nos esse e levantarei o cerco". A mulher disse a Joab: "A cabeça dele te será lançada por cima do muro".

22 Ela voltou à cidade e falou com discrição a todo o povo. Cortaram a cabeça de Sebá, filho de Bocri, e atiraram-na a Joab. Este tocou a trombeta e todos se retiraram da cidade, indo cada um para a sua tenda. Joab voltou para junto do rei em Jerusalém.

23 Joab comandava todo o exército. Banaías, filho de Joiada, estava à testa dos cereteus e dos feleteus.

24 Adoram presidia os trabalhos. Josafá, filho de Ailud, era o cronista.

25 Siva era o escriba. Sadoc e Abiatar, sacerdotes;

26 Ira, o jairita, era também sacerdote de Davi.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-