1 बिधाता, तूह आसा मेरअ परमेशर,
मुंह करनीं सदा तेरी बड़ैई अर तेरअ शूकर।
तंऐं किऐ नुआहरै काम,
तंऐं किऐ शुचै-पाक्कै रही तिंयां सोभ काम पूरै ज़ुंण तंऐं
पैहलकै ज़मानै सोठी तै डाहै दै।
2 तंऐं पाऐ म्हारै दुशमणे नगरीए बडै-बडै गहल़ ढोल़ी।
तिन्नें नगरी किई तंऐं पठी बरैबाद।
ज़ेथ तिंयां बस्सै दै थिऐ तिंयां नगरी निं
तंऐं भिई बसाऊंणै जोगी डाही।
3 बडै-बडै बलबान देशा बी करनी तेरी ज़ै-ज़ैकार,
बडै-बडै नर्दैई देशे लोगा बी रहणीं तेरी डअर।
4 रैनै-गरीब अर छ़ुटै मुक्कै दै एछा ताह सेटा लै ठुर्ही,
तिंयां लआ खरीए पलका ताह सेटा शरण।
तूह आसा तिन्नां लै ढिश-कुर्लू बागरी का लुक्कणे ज़ैगा ज़िहअ।
तूह आसा तिन्नां लै दपहरे चटाक्क धुप्पै का बच़णा लै छ़ैल्ली ज़िहअ।
नर्दैई दुशमण पल़ा हाम्हां लै चुटी ज़िहअ भराल़ो पाणीं ढिश-बागरी संघै भित्ती दी रल़ाखिआ।
तिंयां आणा हाम्हां रेगीस्तानै दपहरे धुप्पै ज़िहै दहई प्लुशी।
5 अर तंऐं बिधाता बशैल़ै म्हारै दुशमण ठुंईऐं,
तंऐं किई तिन्नां नर्दैई लोगे झांशा-त्रुंगा च़ुप्पी,
ज़ेही गरमींए धैल़ै सरगै बादल़ एछणैं करै शेल़अ फिरा।
6 स्वर्गे सारी सैने मालक बिधाता बणाणअं सियोन धारा सोभी देशा लै भोज़, तेथ हणअ खाणां लै सोभी का बधिया अर झुटणा लै सोभी का बधिया दाखो रस। 7 इधी काढणअ बिधाता सह शोगो झिकल़अ मुंडा प्रैंदा का पोर्ही ज़ुंण सोभी देशा लै आसा पल़अ द। 8 सोभिओ मालक बिधाता ज़हा का सारी शगती आसा, तेऊ करनीं मौत सदा लै खतम! तेऊ टुशणैं सोभिए आछी का आशू पोर्ही। तेखअ निं कोही किधी बी शर्मिंदै पल़णअ हणअ। ईंयां गल्ला डाही बिधाता आप्पै बोली।
9 ज़ेभै ईंयां धैल़ै एछणैं, तेभै बोल़णअ सोभी लोगा इहअ, "अह ई आसा म्हारअ परमेशर! हाम्हैं तै एऊ ई न्हैल़ै लागै दै, हाम्हां बच़ाऊए अह ई। अह ई आसा बिधाता! हाम्हैं डाहा एऊ दी भरोस्सअ, हाम्हां आसा खास्सी खुशी हुई दी किल्हैकि एऊ बच़ाऊऐ हाम्हैं।"
10 बिधाता करनीं सियोन धारे फाज़त, पर मोआब देशे लोग मांडणै धरनीं भुखलै ज़िहै। 11 तिन्नां फुआरनी आपणीं बाहा पाणीं दी तरनै आल़ै मणछा ज़ेही, बिधाता करनअ तिन्नों घमंड खतम अर तिन्नें च़लाकी हणीं बृथा। 12 तेऊ पाणै मोआब देशे उछ़टै-उछ़टै गहल़ कोट ढोल़ी अर तिंयां छिंघणैं धरनीं माट्टै जैंदरी।