1 Job jatkoi lausuen julki mietelmiään ja sanoi:3 niin kauan kuin minussa vielä henkeä on ja Jumalan henkäystä sieramissani,4 eivät minun huuleni puhu petosta, eikä kieleni vilppiä lausu.5 Pois se! En myönnä teidän oikeassa olevan. Siihen asti kunnes henkeni heitän, en luovu hurskaudestani.6 Minä pidän kiinni vanhurskaudestani, en hellitä; yhdestäkään elämäni päivästä omatuntoni ei minua soimaa.7 Käyköön viholliseni niinkuin jumalattoman ja vastustajani niinkuin väärän.8 Mitä toivoa on riettaalla, kun Jumala katkaisee hänen elämänsä, kun hän tempaa pois hänen sielunsa?9 Kuuleeko Jumala hänen huutonsa, kun ahdistus häntä kohtaa?10 Tahi saattaako hän iloita Kaikkivaltiaasta, huutaa Jumalaa joka aika?11 Minä opetan teille, mitä tekee Jumalan käsi; en salaa, mitä Kaikkivaltiaalla on mielessä.12 Katso, itse olette kaikki sen nähneet; miksi te turhia kuvittelette?13 Tämä on jumalattoman ihmisen osa, Jumalan varaama, tämä on perintöosa, jonka väkivaltaiset Kaikkivaltiaalta saavat.14 Jos hänellä on paljonkin lapsia, ovat ne miekan omia; eikä hänen jälkeläisillään ole leipää ravinnoksi.15 Jotka häneltä jäävät, ne saattaa rutto hautaan, eivätkä hänen leskensä pidä itkiäisiä.16 Jos hän kokoaa hopeata kuin multaa ja kasaa vaatteita kuin savea,17 kasatkoon: vanhurskas pukee ne päällensä, ja viaton perii hopean.18 Hän rakentaa talonsa niinkuin kointoukka, se on kuin suojus, jonka vartija kyhää.19 Rikkaana hän menee levolle: 'Ei häviä mitään'; hän avaa silmänsä, ja kaikki on mennyttä.20 Kauhut yllättävät hänet kuin tulvavedet, yöllä tempaa hänet mukaansa rajuilma.21 Itätuuli vie hänet, niin että hän menee menojaan, ja puhaltaa hänet pois paikaltansa.22 Jumala ampuu häneen nuolensa säälimättä; hänen täytyy paeta hänen kättänsä, minkä voi.

1 Iov a luat din nou cuvîntul, a vorbit în pilde, şi a zis:2 ,,Viu este Dumnezeu, care nu-mi dă dreptate! Viu este Cel Atotputernic, care îmi amărăşte viaţa,3 că atîta vreme cît voi avea suflet, şi suflarea lui Dumnezeu va fi în nările mele,4 buzele mele nu vor rosti nimic nedrept, limba mea nu va spune nimic neadevărat.5 Departe de mine gîndul să vă dau dreptate! Pînă la cea din urmă suflare îmi voi apăra nevinovăţia.6 Ţin să-mi scot dreptatea, şi nu voi slăbi; inima nu mă mustră pentru niciuna din zilele mele.7 Vrăjmaşul meu să fie ca cel rău, şi protivnicul meu ca cel nelegiuit!8 Ce nădejde -i mai rămîne celui nelegiuit; cînd îi taie Dumnezeu firul vieţii, cînd îi ia sufletul?9 Îi ascultă Dumnezeu strigătele, cînd vine strîmtoarea peste el?10 Este Cel Atotputernic desfătarea lui? Înalţă el în tot timpul rugăciuni lui Dumnezeu?11 Vă voi învăţa căile lui Dumnezeu, nu vă voi ascunde planurile Celui Atotputernic.12 Dar voi le cunoaşteţi, şi sînteţi de acelaş gînd; pentruce dar vorbiţi aşa de prosteşte?13 Iată soarta pe care o păstrează Dumnezeu celui rău, moştenirea pe care o hotărăşte Cel Atotputernic celui nelegiuit.14 Dacă are mulţi fii, îi are pentru sabie, şi odraslele lui duc lipsă de pîne.15 Ceice scapă din ai lui, sînt îngropaţi de ciumă, şi văduvele lor nu -i plîng.16 Dacă strînge argint ca ţărîna, dacă îngrămădeşte haine ca noroiul, -17 el le strînge, dar cel fără vină se îmbracă în ele, şi de argintul lui omul fără prihană are parte.18 Casa lui este ca aceea pe care o zideşte molia, ca o colibă pe care şi -o face un străjer.19 Se culcă bogat, şi moare despoiat; deschide ochii, şi totul a pierit.20 Îl apucă groaza ca nişte ape; şi noaptea, îl ia vîrtejul.21 Vîntul de răsărit îl ia, şi se duce; îl smulge cu putere din locuinţa lui.22 Dumnezeu aruncă fără milă săgeţi împotriva lui, şi cel rău ar vrea să fugă să scape de ele.23 Oamenii bat din palme la căderea lui, şi -l flueră la plecarea din locul lui.