2 Mielettömän tappaa suuttumus, tyhmän surmaa kiivaus.3 Minä näin mielettömän juurtuvan, mutta äkkiä sain huutaa hänen asuinsijansa kirousta.4 Hänen lapsensa ovat onnesta kaukana, heitä poljetaan portissa, eikä auttajaa ole.5 Ja minkä he ovat leikanneet, syö nälkäinen-ottaa sen vaikka orjantappuroista-ja janoiset tavoittelevat heidän tavaraansa.6 Sillä onnettomuus ei kasva tomusta, eikä vaiva verso maasta,7 vaan ihminen syntyy vaivaan, ja kipinät, liekin lapset, lentävät korkealle.8 Mutta minä ainakin etsisin Jumalaa ja asettaisin asiani Jumalan eteen,9 hänen, joka tekee suuria, tutkimattomia tekoja, ihmeitä ilman määrää,10 joka antaa sateen maan päälle ja lähettää vettä vainioille,11 että hän korottaisi alhaiset ja surevaiset kohoaisivat onneen.12 Hän tekee kavalain hankkeet tyhjiksi, niin ettei mikään menesty heidän kättensä alla,13 hän vangitsee viisaat heidän viekkauteensa; ovelain juonet raukeavat:14 päivällä he joutuvat pimeään ja hapuilevat keskipäivällä niinkuin yöllä.15 Mutta köyhän hän pelastaa heidän suunsa miekasta, auttaa väkevän kädestä.16 Ja niin on vaivaisella toivo, mutta vääryyden täytyy sulkea suunsa.17 Katso, autuas se ihminen, jota Jumala rankaisee! Älä siis pidä halpana Kaikkivaltiaan kuritusta.18 Sillä hän haavoittaa, ja hän sitoo; lyö murskaksi, mutta hänen kätensä myös parantavat.19 Kuudesta hädästä hän sinut pelastaa, ja seitsemässä ei onnettomuus sinua kohtaa.20 Nälänhädässä hän vapahtaa sinut kuolemasta ja sodassa miekan terästä.21 Kielen ruoskalta sinä olet turvassa, etkä pelkää, kun hävitys tulee.22 Hävitykselle ja kalliille ajalle sinä naurat, etkä metsän petoja pelkää.23 Sillä kedon kivien kanssa sinä olet liitossa, ja metsän pedot elävät rauhassa sinun kanssasi.24 Saat huomata, että majasi on rauhoitettu, ja kun tarkastat asuinsijaasi, et sieltä mitään kaipaa.25 Ja saat huomata, että sinun sukusi on suuri ja vesasi runsaat kuin ruoho maassa.26 Ikäsi kypsyydessä sinä menet hautaan, niinkuin lyhde korjataan ajallansa.

1 Strigă acum! Cine îţi va răspunde? Căruia dintre sfinţi îi vei vorbi?2 Nebunul piere ucis de mînia lui, prostul moare ucis de aprinderea lui.3 Am văzut pe un nebun prinzînd rădăcină; apoi deodată i-am blestemat locuinţa.4 Fiii lui n'au noroc, sînt călcaţi în picioare la poartă, şi nimeni nu i scapă!5 Secerişul lui este mîncat de cei flămînzi, cari vin să -l ia chiar şi din spini, şi averile lui sînt înghiţite de oameni însetaţi.6 Nenorocirea nu răsare din ţărînă, şi suferinţa nu încolţeşte din pămînt.7 Omul se naşte ca să sufere, după cum scînteia se naşte ca să zboare.8 Eu aş alerga la Dumnezeu, lui Dumnezeu i-aş spune necazul meu.9 El face lucruri mari şi nepătrunse, minuni fără număr.10 El varsă ploaia pe pămînt, şi trimete apă pe cîmpii.11 El înalţă pe cei smeriţi, şi izbăveşte pe cei necăjiţi.12 El nimiceşte planurile oamenilor vicleni, şi mînile lor nu pot să le împlinească.13 El prinde pe cei înţelepţi în viclenia lor, şi planurile oamenilor înşelători sînt răsturnate:14 dau peste întunerec în mijlocul zilei, bîjbăie ziua nameaza mare ca noaptea.15 Astfel, Dumnezeu ocroteşte pe cel slab împotriva ameninţărilor lor, şi -l scapă din mîna celor puternici.16 Aşa încît nădejdea sprijineşte pe cel nenorocit, iar fărădelegea îşi închide gura.17 Ferice de omul pe care -l ceartă Dumnezeu! Nu nesocoti mustrarea Celui Atot Puternic.18 El face rana, şi tot El o leagă; El răneşte, şi mîna Lui tămăduieşte.19 De şase ori te va izbăvi din necaz, şi de şapte ori nu te va atinge răul.20 El te va scăpa de moarte în vreme de foamete, şi de loviturile săbiei în vreme de război.21 Vei fi la adăpost de biciul limbii, vei fi fără teamă cînd va veni pustiirea.22 Vei rîde de pustiire ca şi de foamete, şi nu vei avea să te temi de fiarele pămîntului.23 Căci vei face legămînt pînă şi cu pietrele cîmpului, şi fiarele pămîntului vor fi în pace cu tine.24 Vei avea fericire în cortul tău, îţi vei găsi turmele întregi,25 îţi vei vedea sămînţa crescîndu-ţi, şi odraslele înmulţindu-se ca iarba de pe cîmp.26 Vei intra în mormînt la bătrîneţă, ca snopul strîns la vremea lui.27 Iată ce am cercetat, şi aşa este! Ascultă, că sînt spre folosul tău!``