As vantagens do sofrimento, da paciência e da moderação
1 Melhor é Pv 22.1o bom nome do que o unguento precioso, e Ec 7.8;4.2o dia da morte, do que o dia do nascimento. 2 Melhor é ir à casa do luto do que ir à casa do festim. Pois naquela se vê o Ec 2.16;3.19-20;6.6;9.2-3fim de todos os homens, e os vivos Sl 90.12o tomam em consideração. 3 Melhor é Ec 2.2a mágoa do que o riso, porque 2Co 7.10a tristeza do rosto torna melhor o coração. 4 O coração dos sábios está na casa do luto, mas o coração dos tolos, na casa da alegria.
5 Melhor é Ec 9.17;Sl 141.5;Pv 6.23;13.18;15.31-32;25.12ouvir a repreensão do sábio do que a canção dos tolos. 6 Pois, como o estalar de Sl 58.9;118.12espinhos debaixo da panela, assim é Ec 2.2o riso do tolo; também isso é vaidade. 7 Na verdade, a Ec 4.1;5.8opressão faz endoidecer ao sábio, e Êx 23.8;Dt 16.19;Pv 17.8,23a dádiva corrompe ao coração.
8 Melhor é o Ec 7.1fim duma coisa do que o princípio; melhor é a Pv 14.29;16.32;Gl 5.22;Ef 4.2paciência do que a arrogância. 9 Não Pv 14.17;Tg 1.19te apresses em teu espírito a te irares, porque a ira repousa no seio dos tolos. 10 Não digas: Qual é a razão por que os dias passados foram melhores do que estes? Pois não é da sabedoria que procede esta pergunta.
11 A sabedoria vale tanto como a herança e Pv 8.10-11mesmo mais para os que veem o sol. 12 Porque a Ec 7.19;9.18sabedoria serve de defesa, do mesmo modo que o dinheiro; mas a excelência do conhecimento é que Pv 3.18;8.35a sabedoria preserva a vida de quem a possui. 13 Considera Ec 3.11;8.17as obras de Deus; pois quem Ec 1.15poderá endireitar o que ele fez torto? 14 Ec 3.22;9.7;11.9;Dt 26.11No dia da prosperidade, sê alegre, e, Dt 8.5no dia da adversidade, refletido; Deus fez um como outro, a fim de que o homem Ec 3.22, ref.não descubra coisa alguma que há de vir depois de si.
15 Tudo isso tenho visto Ec 6.12;9.9nos dias da minha vaidade: há Ec 8.14justo que perece na sua justiça, e há Ec 8.12-13perverso que prolonga os seus dias na sua perversidade. 16 Não sejas demasiadamente justo, Rm 12.3nem excessivamente sábio; para que te destruirias a ti mesmo? 17 Não sejas demasiadamente perverso, nem sejas tolo; para que Jó 22.16;Sl 55.23;Pv 10.27morrerias antes do teu tempo? 18 É bom que te apegues Ec 7.16a isso e que Ec 7.17daquilo não retires a tua mão; pois Ec 3.14;5.7;8.12-13;12.13quem teme a Deus escapará de um e de outro.
19 Ec 7.12;9.13-18A sabedoria faz o sábio mais forte do que dez governadores que se acham numa cidade. 20 Pois 1Rs 8.46;2Cr 6.36;Sl 143.2;Pv 20.9;Rm 3.23não há homem justo sobre a terra que faça o bem e que não peque. 21 Não apliques o teu coração a todas as palavras que se dizem, para que não ouças o teu servo Pv 30.11amaldiçoar-te. 22 Pois também o teu coração sabe que tu mesmo tens muitas vezes amaldiçoado a outros.
23 Tudo isso provei-o pela sabedoria. Eu disse: Far-me-ei sábio, Ec 3.11;8.17porém a sabedoria ficou longe de mim. 24 O que está longe e Rm 11.33mui profundo, Jó 11.7;37.23quem o poderá achar? 25 Eu apliquei o meu coração para conhecer, inquirir e buscar a sabedoria e a razão de tudo e para conhecer que a perversidade é insensatez e que Ec 1.17;10.13a estultícia é loucura. 26 Eu achei uma coisa Pv 5.4mais amarga que a morte: a mulher cujo coração são Pv 7.23laços e redes e cujas mãos são grilhões. Pv 6.23-24Quem agradar a Deus escapará dela; Pv 22.14o pecador, porém, virá a ser seu prisioneiro. 27 Eis o que achei, diz o Pregador, conferindo uma coisa com outra, para lhes achar a razão. 28 Eis o que ainda a minha alma busca, porém não a achei: entre mil homens, achei eu um, mas, entre todas essas 1Rs 11.3mulheres, nem uma só achei. 29 Eis o que tão somente achei: Gn 1.27Deus fez o homem reto, mas eles se meteram em muitos extravios.
He Matekiri Whakaaro o te Oranga
1 Ko te ingoa pai, pai atu i te hinu utu nui;
ko te rā o te matenga, pai atu i te rā o tō te tangata whānautanga.
2 Ko te haere ki te whare tangihanga,
pai atu i te haere ki te whare hākari;
ko te mutunga hoki ia o ngā tāngata katoa;
ā, ka rongoātia e te tangata ora ki roto ki tōna ngākau.
3 Ko te ngākau mamae, pai atu i te kata;
mā te pōuri hoki o te mata ka pai ai te ngākau.
4 Kei te whare tangihanga te ngākau o te hunga whakaaro nui;
kei te whare ia o te kata te ngākau o ngā wairangi.
5 Ko te whakarongo, ina rīria te hē e te tangata whakaaro nui,
pai atu i tā te tangata whakarongo ki te waiata a ngā wairangi.
6 Rite tonu hoki ki te papātanga o ngā tātarāmoa
i raro i te kōhua te kata a te wairangi.
He horihori anō tēnei.
7 He pono mā te pāhua ka wairangi ai te tangata whakaaro nui,
mā te mea hōmai noa hoki ka kore ai te ngākau mahara.
8 Ko te mutunga o te mea, pai atu i tōna tīmatanga;
pai atu te wairua manawanui i te wairua whakakake.
9 Kei hohoro tōu wairua ki te riri;
kei te uma hoki o ngā wairangi te riri e noho ana.
10 Kaua e mea, "He aha ngā rangi ō mua i pai ake ai i ēnei?"
Kāhore hoki he whakaaro nui ōu i ui ai koe ki tēnā.
11 He pai tonu te whakaaro nui, ānō he taonga tuku iho;
āe rā, he pai rawa ake ki te hunga e kite ana i te rā.
12 Hei whakamarumaru iho te whakaaro nui, hei pērā hoki i te moni te whakamarumaru;
ko te pai ia o te mātauranga koia tēnei, ka ora i te whakaaro nui ngā tāngata nāna.
13 Whakaaroa tā te Atua mahi;
ko wai hoki hei mea kia tika tāna i mea ai kia hape?
14 I te rā pai kia koa,
ā, i te rā kino whakaaro;
kua mahia nei hoki e te Atua tētahi kia takoto tahi me tētahi,
he mea kia kaua ai e kitea e te tangata tētahi mea i muri i a ia.
Ngā Aupiki o te Oranga
15 Kua kite ahau i tēnei katoa i ngā rā ōku i te horihori;
he tangata tika tētahi, ngaro iho ia i runga i tōna tika;
he tangata kino tētahi, roa noa iho ia i te ao i runga i tōna kino.
16 Kaua e whakanuia rawatia tōu tika;
kaua hoki e whakanuia rawatia ōu whakaaro;
he aha koe i whakangaro ai i a koe?
17 Kaua e whakanuia rawatia tōu kino,
kaua anō hoki e wairangi;
kia mate koe hei aha, i te mea kāhore anō tōu wā kia rite noa?
18 He pai ki te puritia tēnei kupu e koe;
kaua hoki tōu ringa e unuhia mai i tērā;
ko te tangata hoki e wehi ana i te Atua ka puta mai i roto i ērā katoa.
19 Ko te whakaaro nui rahi ake tōna kaha mō te tangata whakaaro
i tō ngā rangatira kotahi tekau i roto i te pā.
20 Kāhore hoki he tangata tika i te whenua e mahi ana i te pai,
ā, kāhore ōna hara.
21 Kaua anō e whakarongo ki ngā mea katoa e kōrerotia ana;
kei rongo koe ki tāu pononga e kanga ana i a koe;
22 he maha hoki ngā wā, e mōhio ana tōu ngākau,
i kanga ai koe anō i ētahi.
23 I whakamātauria e ahau tēnei katoa, he mea whakaaro mārie; i mea ahau,
"Ka whakaaro nui ahau,"
otiia i matara noa atu tēnei i ahau.
24 Ko te mea onāianei he tawhiti rawa, he hōhonu rawa hoki;
ko wai hei kite?
25 I anga tōku ngākau, i mea kia mōhio, kia kimihia,
kia rapua ngā whakaaro nui me ngā tikanga,
kia mōhio anō hoki he wairangi te kino,
he pōrangi te wairangi.
26 Ā, ka kite ahau i te mea kawa atu i te mate,
arā i te wahine, he rore nei,
he kupenga tōna ngākau,
he rāhiri hoki ōna ringa.
Ko te tangata e paingia ana e te Atua ka mawhiti i a ia;
ko te tangata hara ia ka mau i a ia.
27 "Nanā, kua kitea tēnei e ahau," e ai tā te Kaikauwhau, "he mea whakarite tētahi mea ki tētahi, kia kitea ai te tikanga. 28 He mea e rapua nei anō e tōku wairua, ā, kāhore anō i kitea; kotahi te tangata i kitea e ahau i roto i te mano. Nā, i roto i ēnei katoa kāhore ahau i kite i tētahi wahine. 29 Nanā, ko tēnei anake i kitea e ahau, arā i tika te tangata i tā te Atua hanganga; engari he maha ngā tikanga i rapua e rātou."