1 Peso do deserto do mar. Como os tufões de vento do sul, que tudo assolam, ele virá do deserto, de uma terra horrível.

2 Dura visão me foi anunciada:

o pérfido trata perfidamente,

e o destruidor anda

destruindo. Sobe,

ó Elão, sitia, ó Média, que já

fiz cessar todo

o seu gemido.

3 Por isso os meus lombos

estão cheios de angústia;

dores se apoderam de mim

como as dores daquela

que dá à luz;

fiquei abatido quando ouvi,

e desanimado vendo isso.

4 O meu coração se agita,

o horror apavora-me;

a noite que desejava,

se me tornou em temor.

5 Põem-se a mesa,

estão de atalaia,

comem, bebem;

levantai-vos, príncipes,

e untai o escudo.

6 Porque assim me disse

o Senhor: Vai,

põe uma sentinela, e

ela que diga o que vir.

7 E quando vir um carro

com um par de cavaleiros,

um carro com jumentos, e

um carro com camelos,

ela que observe

atentamente com

grande cuidado.

8 E clamou: Um leão,

meu Senhor! Sobre a

torre de vigia estou

em pé continuamente de dia,

e de guarda me

ponho noites inteiras.

9 E eis agora vem um

carro com homens, e

um par de cavaleiros.

Então respondeu e disse:

Caída é Babilônia,

caída é! E todas as imagens

de escultura dos seus

deuses quebraram-se no chão.

10 Ah, malhada minha,

e trigo da minha eira! O

que ouvi do Senhor dos

Exércitos, Deus de Israel,

isso vos anunciei.

11 Peso de Dumá. Gritam-me de Seir: Guarda, que houve de noite? Guarda, que houve de noite?

12 E disse o guarda:

Vem a manhã, e também a noite;

se quereis perguntar, perguntai;

voltai, vinde.

13 Peso contra Arábia. Nos bosques da Arábia passareis a noite, ó viandantes de Dedanim.

14 Saí com água ao encontro dos sedentos;

moradores da terra de Tema,

saí com pão ao encontro dos fugitivos.

15 Porque fogem de diante das espadas,

de diante da espada desembainhada,

e de diante do arco armado,

e de diante do peso da guerra.

16 Porque assim me disse o Senhor: Dentro de um ano, como os anos do assalariado, desaparecerá toda a glória de Quedar.

17 E os restantes do número dos flecheiros, os poderosos dos filhos de Quedar, serão diminuídos, porque assim disse o Senhor Deus de Israel.

1 GODSPRAAK oor die woestyn van die see. Soos stormwinde in die Suidland deurtrek, kom dit uit die woestyn, uit 'n vreeslike land!

2 'n Harde gesig is my te kenne gegee: Die ontroue handel troueloos, en die verwoester verwoes. Trek op, Elam! Beleër, Medië! Aan alle gesug maak Ek 'n einde.

3 Daarom is my heupe vol siddering, weë het my aangegryp soos die weë van een wat baar; ek buig my krom, sodat ek nie hoor nie; ek is verskrik, sodat ek nie sien nie.

4 My hart duisel, angs oorval my; dit maak vir my die skemeraand wat ek liefhet, tot 'n verskrikking.

5 Hulle maak die tafel gereed, hulle sprei die tapyt, hulle eet, drink ... Staan op, o vorste, salf die skild!

6 Want so het die Here vir my gesê: Gaan heen, sit 'n wag uit; laat hom te kenne gee wat hy sien;

7 en sien hy 'n stoet ruiters, twee aan twee, 'n stoet esels, 'n stoet kamele, dan moet hy skerp luister, so skerp as hy kan.

8 En hy het geroep soos 'n leeu. Op die wagtoring, Here, staan ek gedurig by dag, en op my wagpos stel ek my al die nagte.

9 En kyk, daar kom 'n stoet manne, ruiters twee aan twee. Toe het hy aangehef en gesê: Geval, geval het Babel, en hulle het al die gesnede beelde van sy gode verbrysel teen die grond.

10 o My vertrapte en gedorste volk, wat ek gehoor het van die Here van die leërskare, die God van Israel, het ek julle bekend gemaak.

11 GODSPRAAK oor Duma. Daar roep een my toe van Seïr af: Wagter, hoe ver is dit in die nag? Wagter, hoe ver in die nag?

12 Die wagter sê: Die môre kom, en ook die nag. Wil julle vra, vra; keer terug, kom.

13 GODSPRAAK teen Arabië. In die bos in Arabië moet julle vernag, karavane van die Dedaniete!

14 Bring vir die dorstige water tegemoet! Die inwoners van die land Tema het die vlugteling met brood teëgekom.

15 Want hulle het gevlug vir swaarde, vir die swaard wat uitgetrek en vir die boog wat gespan is, en vir die druk van die oorlog.

16 Want so het die Here vir my gesê: Binne 'n jaar — soos die jare van 'n dagloner — sal al die heerlikheid van Kedar verdwyn.

17 En wat oorbly van die getal boë van die Kedareense helde, sal min wees; want die Here, die God van Israel, het dit gespreek.