1 Peso de Babilônia, que viu Isaías, filho de Amós.
2 Alçai uma bandeira
sobre o monte elevado,
levantai a voz para eles;
acenai-lhes com a mão,
para que entrem pelas
portas dos nobres.
3 Eu dei ordens aos meus
santificados;
sim, já chamei os meus poderosos
para executarem a minha ira,
os que exultam com
a minha majestade.
4 Já se ouve a gritaria da multidão
sobre os montes,
como a de muito povo;
o som do rebuliço de reinos
e de nações congregados. O Senhor
dos Exércitos passa em
revista o exército de guerra.
5 Já vem de uma terra remota,
desde a extremidade do céu,
o Senhor, e os instrumentos
da sua indignação,
para destruir toda aquela terra.
6 Clamai, pois,
o dia do Senhor está perto;
vem do Todo-Poderoso
como assolação.
7 Portanto, todas as
mãos se debilitarão,
e o coração de todos
os homens se desanimará.
8 E assombrar-se-ão,
e apoderar-se-ão deles dores
e ais, e se angustiarão,
como a mulher com dores
de parto; cada um se
espantará do seu próximo;
os seus rostos serão
rostos flamejantes.
9 Eis que vem o dia do Senhor,
horrendo, com furor e ira ardente,
para pôr a terra em assolação,
e dela destruir os pecadores.
10 Porque as estrelas dos céus
e as suas constelações
não darão a sua luz;
o sol se escurecerá ao nascer,
e a lua não resplandecerá
com a sua luz.
11 E visitarei
sobre o mundo a maldade,
e sobre os ímpios a
sua iniquidade;
e farei cessar a arrogância
dos atrevidos,
e abaterei a soberba dos tiranos.
12 Farei que o homem seja
mais precioso do que o ouro puro,
e mais raro do
que o ouro fino de Ofir.
13 Por isso farei estremecer
os céus; e a terra
se moverá do seu lugar,
por causa do furor
do Senhor dos Exércitos,
e por causa do dia
da sua ardente ira.
14 E cada um será como a corça
que foge, e como a ovelha
que ninguém recolhe;
cada um voltará para o seu povo,
e cada um fugirá
para a sua terra.
15 Todo o que for achado
será transpassado;
e todo o que se unir
a ele cairá à espada.
16 E suas crianças serão despedaçadas
perante os seus olhos;
as suas casas serão saqueadas,
e as suas mulheres violadas.
17 Eis que eu despertarei
contra eles os medos,
que não farão caso da prata,
nem tampouco desejarão ouro.
18 E os seus arcos despedaçarão
os jovens,
e não se compadecerão do
fruto do ventre;
os seus olhos não pouparão aos filhos.
19 E Babilônia, o ornamento dos reinos,
a glória e a soberba dos caldeus,
será como Sodoma e Gomorra,
quando Deus as transtornou.
20 Nunca mais será habitada,
nem nela morará alguém
de geração em geração;
nem o árabe armará ali
a sua tenda,
nem tampouco os pastores ali
farão deitar os seus rebanhos.
21 Mas as feras do deserto
repousarão ali,
e as suas casas se encherão
de horríveis animais;
e ali habitarão os avestruzes,
e os sátiros pularão ali.
22 E os animais selvagens das
ilhas uivarão em suas casas vazias,
como também os chacais nos seus
palácios de prazer;
pois bem perto já vem
chegando o seu tempo,
e os seus dias não se prolongarão.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 GODSPRAAK oor Babel wat Jesaja, die seun van Amos, gesien het.
2 Hef op 'n banier op 'n kaal berg; roep hulle hardop toe, wink met die hand, dat hulle kan intrek deur die poorte van die edeles.
3 Ek self het my geheiligdes ontbied; ook het Ek my helde tot my toorn geroep, my manne wat jubel in trotsheid.
4 Hoor, 'n gedruis op die berge soos van baie mense! Hoor, 'n rumoer van die koninkryke, van versamelde nasies! Die Here van die leërskare hou wapenskouing oor 'n oorlogsleër.
5 Hulle kom uit 'n ver land, van die einde van die hemel af, die Here en die werktuie van sy grimmigheid, om die hele aarde te verwoes.
6 Huil julle, want die dag van die Here is naby; hy kom as 'n verwoesting van die Almagtige.
7 Daarom word al die hande slap, en elke mensehart versmelt;
8 en hulle is verskrik, kry krampe en weë; hulle krimp inmekaar soos een wat baar; die een kyk die ander verbaas aan; hulle gesigte is vlammende gesigte.
9 Kyk, die dag van die Here kom, verskriklik, met grimmigheid en toorngloed, om die aarde 'n woesteny te maak en sy sondaars daaruit te verdelg.
10 Want die sterre van die hemel en sy Oríons sal hulle lig nie laat skyn nie; die son is duister by sy opgang, en die maan laat sy lig nie skyn nie.
11 En Ek sal aan die wêreld sy boosheid besoek, en aan die goddelose hulle ongeregtigheid; en Ek sal die trots van die vermeteles laat ophou en die hoogmoed van tiranne verneder.
12 En Ek sal sterwelinge skaarser maak as fyn goud, en mense as goud van Ofir.
13 Daarom sal Ek die hemel laat sidder, en die aarde sal wyk uit sy plek met gebeef, vanweë die grimmigheid van die Here van die leërskare en vanweë die dag van sy toorngloed.
14 En soos 'n gemsbok wat gejaag word, en soos kleinvee wat niemand bymekaar maak nie, sal hulle elkeen draai na sy volk toe en elkeen vlug na sy land toe.
15 Elkeen wat gevind word, word deurboor; en elkeen wat gegryp word, val deur die swaard.
16 En hulle kinders word voor hul oë verpletter, hul huise geplunder en hul vroue onteer.
17 Kyk, Ek verwek die Meders teen hulle, wat silwer nie ag nie en in goud geen behae het nie.
18 Maar hulle boë sal die seuns neerwerp, en hulle sal hul nie ontferm oor die vrug van die moederskoot nie; hulle oog sal die kinders nie verskoon nie.
19 So sal dan Babel, die sieraad van die koninkryke, die trotse pronkstuk van die Chaldeërs, wees soos toe God Sodom en Gomorra omgekeer het.
20 Mense sal daar in ewigheid nie woon nie, en dit sal van geslag tot geslag nie bewoon word nie; en die Arabier sal daar geen tent opslaan nie, en geen herders sal hulle vee daar laat lê en rus nie.
21 Maar daar sal boskatte lê, en hulle huise sal vol uile wees; en volstruise sal daar hou, en veldduiwels daar rondspring.
22 En wildehonde sal huil in sy kastele en jakkalse in die vreugdepaleise; en naby is sy tyd om te kom, en sy dae sal nie verskuif word nie.