1 Fui buscado dos que

não perguntavam por mim,

fui achado daqueles que

não me buscavam;

a uma nação que

não se chamava do meu nome eu disse:

Eis-me aqui.

Eis-me aqui.

2 Estendi as minhas mãos o dia todo a um povo rebelde,

que anda por caminho,

que não é bom,

após os

seus pensamentos;

3 Povo que de contínuo me irrita diante

da minha face,

sacrificando em jardins

e queimando incenso

sobre altares de tijolos;

4 Que habita entre as sepulturas,

e passa as noites junto aos lugares secretos;

come carne de porco

e tem caldo

de coisas abomináveis

nos seus

vasos;

5 Que dizem:

Fica onde estás,

e não te chegues a mim,

porque sou mais santo

do que tu. Estes são fumaça

no meu nariz,

um fogo

que arde todo o dia.

6 Eis que está escrito diante

de mim: não me calarei;

mas eu pagarei, sim,

pagarei no seu seio,

7 As vossas iniquidades,

e juntamente as iniquidades

de vossos pais,

diz o Senhor,

que queimaram incenso

nos montes,

e me afrontaram nos outeiros;

assim lhes tornarei a medir as suas obras antigas

no seu

seio.

8 Assim diz o Senhor:

Como quando se acha mosto num cacho

de uvas, dizem:

Não o desperdices,

pois há bênção nele,

assim farei por amor

de meus servos, que

não os destrua a todos,

9 E produzirei descendência a Jacó,

e a Judá um herdeiro

que possua os meus montes;

e os meus eleitos herdarão a terra

e os meus servos habitarão ali.

10 E Sarom servirá de curral

de rebanhos, e o vale

de Acor lugar de repouso

de gados, para o meu povo,

que me buscou.

11 Mas a vós,

os que vos apartais do Senhor,

os que vos esqueceis

do meu santo monte,

os que preparais uma mesa

para a Fortuna,

e que misturais a bebida

para o Destino.

12 Também vos destinareis

à espada,

e todos vos encurvareis à matança;

porquanto chamei,

e não respondestes;

falei, e não ouvistes;

mas fizestes o

que era mau aos meus olhos,

e escolhestes aquilo em

que não tinha prazer.

13 Portanto assim diz o Senhor Deus:

Eis que os meus servos comerão,

mas vós padecereis fome;

eis que os meus servos beberão,

porém vós tereis sede;

eis que os meus servos se alegrarão,

mas vós vos

envergonhareis;

14 Eis que os meus servos exultarão

pela alegria de coração,

mas vós gritareis pela tristeza

de coração; e uivareis

pelo quebrantamento de espírito.

15 E deixareis o vosso nome aos meus eleitos por maldição;

e o Senhor Deus vos matará;

e a seus

servos

chamará

por outro

nome.

16 Assim que aquele

que se bendisser na terra,

se bendirá no Deus da verdade;

e aquele que jurar na terra,

jurará pelo Deus da verdade;

porque já estão esquecidas as angústias passadas,

e estão escondidas

dos meus olhos.

17 Porque, eis que eu crio novos céus

e nova terra;

e não haverá mais lembrança

das coisas passadas,

nem mais se recordarão.

18 Mas vós folgareis

e exultareis perpetuamente no

que eu crio; porque eis que crio

para Jerusalém uma alegria,

e para o seu povo gozo.

19 E exultarei em Jerusalém,

e me alegrarei no meu povo;

e nunca mais se ouvirá nela voz

de choro nem voz

de clamor.

20 Não haverá mais nela criança

de poucos dias,

nem velho que

não cumpra os seus dias;

porque o menino morrerá

de cem anos;

porém o pecador

de cem anos será amaldiçoado.

21 E edificarão casas,

e as habitarão;

e plantarão vinhas,

e comerão o seu fruto.

22 Não edificarão para

que outros habitem;

não plantarão para

que outros comam;

porque os dias do meu povo serão

como os dias da árvore,

e os meus eleitos gozarão

das obras

das suas mãos.

23 Não trabalharão em vão,

nem terão filhos

para a perturbação;

porque são a posteridade bendita

do Senhor,

e os seus descendentes estarão

com eles.

24 E será que antes

que clamem eu responderei;

estando eles ainda falando,

eu os ouvirei.

25 O lobo e o cordeiro se apascentarão juntos,

e o leão comerá palha

como o boi;

e pó será a comida da serpente.

Não farão mal nem dano algum

em todo o meu santo monte,

diz o Senhor.

1 EK het My laat raadpleeg deur wie na My nie gevra het nie; Ek het My laat vind deur die wat My nie gesoek het nie; aan 'n nasie wat na my Naam nie genoem is nie, het Ek gesê: Hier is Ek, Hier is Ek!

2 Ek het my hande die hele dag uitgebrei na 'n opstandige volk wat wandel op 'n weg wat nie goed is nie, agter hulle eie gedagtes aan;

3 'n volk wat My gedurigdeur in die aangesig terg, wat offer in tuine en rook laat opgaan op bakstene;

4 wat in die grafte sit en vernag in verborge plekke; wat varkvleis eet, en daar is brokke onrein vleis in hulle skottels;

5 wat sê: Bly daar! Kom nie naby my nie, want ek is heilig vir jou! Hierdie mense is 'n rook in my neus, 'n vuur wat die hele dag brand.

6 Kyk, dit staan voor my aangesig geskrywe; Ek sal nie swyg nie, tensy dat Ek dit vergeld het; ja, Ek sal dit vergelde in hulle boesem —

7 julle ongeregtighede en die ongeregtighede van julle vaders tesame, sê die Here; dat hulle offerrook laat opgaan het op die berge en My smaadheid aangedoen het op die heuwels — ja, Ek sal vóór alles hulle loon in hulle boesem toemeet.

8 So spreek die Here: Soos wanneer iemand mos vind in 'n tros druiwe en sê: Verniel dit nie, want daar is 'n seën in — sal Ek doen ter wille van my knegte, om nie alles te verniel nie.

9 En Ek sal 'n nakroos uit Jakob laat voortkom en uit Juda die erfbesitter van my berge; en my uitverkorenes sal dit erflik in besit neem en my knegte daar woon.

10 En Saron sal 'n weiveld vir kleinvee word, en die dal Agor 'n lêplek vir beeste, vir my volk wat My gesoek het.

11 Maar julle wat die Here verlaat, wat my heilige berg vergeet, wat 'n tafel dek vir die geluksgod en die mengsel inskink vir die godin van die noodlot —

12 Ek sal julle bestem vir die swaard, en julle almal sal buig om geslag te word, omdat Ek geroep maar julle nie geantwoord het nie, Ek gespreek maar julle nie geluister het nie, maar gedoen het wat verkeerd is in my oë en verkies het wat My nie behaag nie.

13 Daarom, so sê die Here Here: Kyk, my knegte sal eet, maar julle sal honger bly; kyk, my knegte sal drink, maar julle sal dors wees; kyk, my knegte sal bly wees, maar julle sal beskaamd staan.

14 Kyk, my knegte sal jubel, omdat hulle hart vrolik is, maar júlle sal skreeu van pyn in die hart en huil deur die verbreking van gees.

15 En julle sal jul naam vir my uitverkorenes as 'n woord van verwensing laat agterbly, en die Here Here sal jou ombring. Maar sy knegte sal Hy noem met 'n ander naam,

16 sodat hy wat homself seën in die land, hom sal seën by die God van waarheid; en hy wat sweer in die land, sal sweer by die God van waarheid, omdat die vorige benoudhede vergeet is en verborge vir my oë.

17 Want kyk, Ek skep nuwe hemele en 'n nuwe aarde, en aan die vorige dinge sal nie gedink word en hulle sal in die hart nie opkom nie.

18 Maar wees julle bly en juig vir ewig oor wat Ek skep; want kyk, Ek skep Jerusalem om te juig, en sy mense om bly te wees.

19 En Ek sal juig oor Jerusalem en bly wees oor my volk; en daarin sal nie meer gehoor word die stem van geween of die stem van geskreeu nie.

20 Daarvandaan sal nie meer kom 'n suigling van 'n paar dae of 'n grysaard wat sy dae nie vol uitlewe nie; want 'n seun sal sterwe honderd jaar oud, en wie sondig, sal, honderd jaar oud, deur die vloek getref word.

21 En hulle sal huise bou en bewoon, en wingerde plant en die vrug daarvan eet:

22 hulle sal nie bou dat 'n ander dit bewoon nie; hulle sal nie plant dat 'n ander dit eet nie; want die dae van my volk sal wees soos die dae van die bome, en my uitverkorenes sal die werk van hulle hande self geniet.

23 Hulle sal hul nie tevergeefs vermoei of baar vir skielike ondergang nie; want hulle is 'n geslag van die wat deur die Here geseën is, en hulle nakomelinge is by hulle.

24 En voordat hulle roep, sal Ek antwoord; terwyl hulle nog spreek, verhoor Ek.

25 Die wolf en die lam sal saam wei, en die leeu sal strooi eet soos 'n bees, en stof sal die voedsel van die slang wees; hulle sal geen kwaad doen of verderf aanrig op my hele heilige berg nie, sê die Here.