Evangelium Lukas 7

Jesus wakjt eenen Jinjlinkj opp

11 Un daut passieed aum näakjsten Dach, daut Hee en eene Staut met Nomen Nain jinkj, un väle von siene Jinja un eene groote Volkjshäad jinjen met Am. 12 Un aus Hee noda no de Stauts-Puat kjeem, kjikj, doa druagen see eenen Dooden rut, dee een eensja Sän wia von siene Mutta, un see wia eene Wätfru; un väl Volkj ut de Staut jinkj met ar. 13 Un aus de Har ar sach, jaumad Am daut äwa ar, un Hee säd to ar: Hiel nich! 14 Un Hee kjeem doa han un schieed daut Soakj aun, un de Droagasch stunden stell. Un Hee säd: Junga Maun, Ekj saj die, sto opp! 15 Un de Doodja recht sikj opp un funk aun to räden. Un Hee jeef am no siene Mutta. 16 Dan äwakjeem äant aula eene Forcht, un see lowden Gott un säden: Een groota Profeet es mank ons oppjestonen, un Gott haft sien Volkj besocht. 17 Un dise Räd von Am vespreed en gaunz Judäa un en de gaunze Omjäajent.