Provérbios 26

1 Kiel neĝo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto,

Tiel ne konvenas honoro por malsaĝulo.

2 Kiel birdo forleviĝas, kiel hirundo forflugas,

Tiel senkaŭza malbeno ne efektiviĝas.

3 Vipo estas por ĉevalo, brido por azeno,

Kaj bastono por la dorso de malsaĝuloj.

4 Ne respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco,

Por ke vi mem ne fariĝu egala al li.

5 Respondu al malsaĝulo laŭ lia malsaĝeco,

Por ke li ne estu saĝulo en siaj propraj okuloj.

6 Kiu komisias aferon al malsaĝulo,

Tiu tranĉas al si la piedojn kaj sin suferigas.

7 Kiel la kruroj de lamulo pendas peze,

Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.

8 Kiel iu, kiu alligas ŝtonon al ĵetilo,

Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsaĝulo.

9 Kiel dorna kano en la mano de ebriulo,

Tiel estas sentenco en la buŝo de malsaĝuloj.

10 Kompetentulo ĉion bone faras;

Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsaĝulojn.

11 Kiel hundo revenas al sia vomitaĵo,

Tiel malsaĝulo ripetas sian malsaĝaĵon.

12 Ĉu vi vidas homon, kiu estas saĝa en siaj okuloj?

Estas pli da espero por malsaĝulo ol por li.

13 Maldiligentulo diras: Leono estas sur la vojo,

Leono estas sur la stratoj.

14 Pordo turniĝas sur sia hoko,

Kaj maldiligentulo sur sia lito.

15 Maldiligentulo ŝovas sian manon en la poton,

Kaj ne volas venigi ĝin al sia buŝo.

16 Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli saĝa,

Ol sep veraj saĝuloj.

17 Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon,

Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.

18 Kiel frenezulo, kiu ĵetas fajron,

Sagojn, kaj morton,

19 Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon,

Kaj diras: Mi ja ŝercas.

20 Kie ne estas ligno, estingiĝas la fajro;

Kaj se ne estas kalumnianto, ĉesiĝas malpaco.

21 Karbo servas por ardaĵo, ligno por fajro,

Kaj homo malpacema por provoki malpacon.

22 La vortoj de kalumnianto estas kiel frandaĵoj,

Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.

23 Varmegaj lipoj kun malica koro

Estas nepurigita arĝento, kiu kovras argilaĵon.

24 Malamanto havas maskitajn parolojn,

Kaj en sia koro li preparas malicon.

25 Kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li;

Ĉar sep abomenaĵoj estas en lia koro.

26 Kiu trompe kaŝas malamon,

Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.

27 Kiu fosas foson, tiu falos en ĝin;

Kaj kiu rulas ŝtonon, al tiu ĝi revenos.

28 Mensogema lango malamas tiujn, kiujn ĝi dispremis;

Kaj hipokrita buŝo kaŭzas pereon.

1 *Ords 17:16, 19:10. Som snö om sommaren

och regn vid skördetiden,

så passar inte heller ära

för en dåre.

2 Som sparven far i väg

och svalan flyger bort,

så far en grundlös förbannelse

förbi.

3 *Ps 32:9, Ords 10:13, 19:29, 29:15. Piskan för hästen,

betslet för åsnan

och riset för dårars rygg!

4 Svara inte dåren efter hans oförnuft,

då blir du själv som han.

5 Svara dåren efter hans oförnuft,

annars anser han sig vara vis.

6 *Ords 25:13. Den som skickar bud med en dåre

hugger av sig fötterna

och får dricka våld.

7 Kraftlösa är den lames ben,

så även ordspråk i dårars mun.

8 Som att binda fast stenen i slungan

är det att ge dåren ära.

9 Som en törntagg i den drucknes hand

är ordspråk i dårars mun.

10 Som en bågskytt som sårar alla

är den som lejer en dåre

eller vem som än går förbi.*26:10 Grundtexten svårtolkad. Annan översättning: "En mästare får fram allt, men dåren lejer, och lejer vem som än går förbi."

11 *2 Petr 2:22. Som hunden vänder om till sin spya

upprepar dåren sin dårskap.*26:11 Citeras i 2 Petr 2:22.

12 *Ords 3:7, 29:20, Rom 12:16. Ser du en man

som är vis i egna ögon,

då är det mer hopp om dåren

än om honom.

13 *Ords 22:13. Den late säger:

"Det är ett vilddjur på vägen,

ett lejon på gatorna!"

14 *Ords 24:33. Dörren vänder sig på sina gångjärn,

den late vänder sig i sin säng.

15 *Ords 19:24. Den late sticker handen i skålen

men orkar inte föra den

till munnen.

16 Den late tycker sig vara visare

än sju som ger kloka svar.

17 Som att gripa en hund i öronen*26:17öronenAndra handskrifter (Septuaginta): "svansen".

är det att komma förbi och

hetsa*26:17en hund … att komma förbi och hetsaAnnan översättning: "en lösdrivande hund … att hetsa". upp sig*26:17hetsa upp sigAndra handskrifter (Vulgata): "lägga sig i". över andras gräl.

18 Som en galning som slungar ut

brandfacklor, pilar och död

19 är den som lurar sin nästa

och sedan säger:

"Jag skämtade bara."

20 *Ords 22:10. När veden tar slut slocknar elden,

när baktalaren är borta

tystnar grälet.

21 *Ords 15:18. Kol krävs för glöd och ved för eld,

och en grälsjuk man

underblåser strid.

22 *Job 34:7, Ps 55:22, Ords 18:8. Baktalarens ord är som läckerbitar,

de tränger ner i människans inre.

23 Som silverbeläggning på ett lerkärl

är kärleksglödande*26:23kärleksglödandeAndra handskrifter (Septuaginta): "hala". läppar

med ondska i hjärtat.

24 En fiende förställer sitt tal,

i sitt inre bär han på svek.

25 *Ps 28:3, Jer 9:8, Apg 16:17, 1 Joh 4:1. Även om han gör rösten mild,

tro honom inte,

för han har sjufaldig vidrighet

i sitt hjärta.

26 Hat kan döljas med list,

men hans ondska blir uppenbar

i församlingen.

27 *Ps 7:16, 9:16, 57:7, Pred 10:8. Den som gräver en grop

faller själv däri,

den som vältrar upp en sten

får den över sig.

28 En falsk tunga hatar dem

som den skadar,

en smickrande mun vållar fördärv.