स्तोत्रसंहिता 119

147 मी उजडण्यापूर्वी पहाटेस उठतो आणि मदतीसाठी आरोळी मारतो.

तुझ्या वचनात माझी आशा आहे.

148 तुझ्या वचनावर चिंतन करण्यासाठी

रात्रीच्या प्रत्येक प्रहरापूर्वी माझे डोळे उघडे असतात.