स्तोत्रसंहिता 137

बाबेलमध्ये पाडावा करून नेलेल्यांचा आकांत

1 आम्ही बाबेलाच्या नद्यांजवळ खाली बसलो;

आणि जेव्हा आम्ही सियोनेविषयी विचार केला तेव्हा रडलो.

2 तेथील वाळुंजावर

आम्ही आमच्या वीणा टांगल्या.

3 तेथे आम्हास पकडणाऱ्यांनी आम्हास गाणी गावयाला सांगितले

आणि आमची थट्टा करणाऱ्यांनी आम्ही त्यांच्यासाठी करमणूक करावी म्हणून आम्हांस म्हणाले,

सीयोनाच्या गाण्यांतले एखादे गाणे आम्हांला गाऊन दाखवा.

4 परक्या देशात

आम्ही परमेश्वराचे गाणे कसे गावे?

5 हे यरूशलेमे, मी जर तुला विसरलो,

तर माझा उजवा हात आपले कौशल्य विसरो.

6 जर मी तुला विसरलो,

जर मी यरूशलेमेला आपल्या आनंदाच्या मुख्य

विषयाहून अधिक मानले नाही

तर माझी जीभ माझ्या टाळूला चिकटो.

7 हे परमेश्वरा, अदोमाविरूद्ध यरूशलेमेच्या

त्या दिवसाची आठवण कर,

ते म्हणाले, ती पाडून टाका,

पायापर्यंत पाडून टाका.

8 हे बाबेलाच्या कन्ये, तू लवकरच ओसाड पडणार आहेस,

कारण जसे तू आम्हास केले तसे,

जो तुला परत करील तो आशीर्वादित आहे.

9 जो तुझी बालके घेऊन त्यांना खडकावर आपटून ठार मारतो

तो आशीर्वादित होईल.