स्तोत्रसंहिता 62

5 हे माझ्या जिवा, तू केवळ देवासाठी निशब्द राहून प्रतिक्षा कर;

कारण माझी आशा त्याच्यावर लागली आहे.

6 तोच केवळ माझा खडक आणि तारण आहे;

तो माझा उंच बुरूज आहे; मी ढळणार नाही.

7 माझे तारण आणि माझे गौरव देवावर अवलंबून आहे;

माझ्या सामर्थ्याचा खडक आणि माझा आश्रय देवच आहे.

8 अहो लोकहो, सर्वदा त्याच्यावर भरवसा ठेवा;

त्याच्यापुढे आपले अंतःकरण मोकळे करा;

देव आमच्यासाठी आश्रय आहे.