1 Varge šaukiausi Viešpaties, ir Jis mane išklausė.2 Nuo meluojančių lūpų, nuo klastingo liežuvio išlaisvink, Viešpatie, mano sielą.3 Ką tau duos ir ką padarys, apgaulingas liežuvi?4 Aštrias kario strėles, kaitrias medžio žarijas.5 Vargas man klajoti Mešecho krašte, palapinėse Kedaro gyventi.6 Per ilgai gyvenau su tais, kurie nekenčia taikos.7 Aš esu už taiką, bet jie geidžia karo, kai aš kalbu.

1 Kanto de suprenirado. Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li aŭskultis min.2 Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.3 Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?4 Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.5 Ve al mi, ke mi gastas en Meŝeĥ, Ke mi loĝas inter la tendoj de Kedar!6 Tro longe loĝis mia animo Inter malamantoj de paco.7 Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.