1 ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਮਸੂਨ ਗਾਜ਼ਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੇਸਵਾ ਵੇਖੀ। ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਤ ਕੱਟਣ ਲਈ ਉਸ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। 2 ਗਾਜ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, "ਸਮਸੂਨ ਇੱਥੇ ਹੈ!" ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫ਼ਾਟਕ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿਲਜੁਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, "ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।"

3 ਪਰ ਸਮਸੂਨ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾ, ਤਦ ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਪੱਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਤ ਫੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪੱਟੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਭ ਕੁਝ ਪੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ ਜੋ ਹੇਬਰੋਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ।

4 ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਰੇਕ ਦੀ ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦਲੀਲਾਹ ਸੀ। 5 ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਕਮ ਉਸ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਵੇਖ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁਸਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭੇਤ ਪਤਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਸ਼ੈਕੇਲ ਚਾਂਦੀ ਦੇਵੇਗਾ।"

6 ਇਸ ਲਈ ਦਲੀਲਾਹ ਨੇ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਭੇਤ ਦੱਸ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।"

7 ਸਮਸੂਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਸੱਤ ਹਰੀਆਂ ਛੰਮਕਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜੋ ਸੁੱਕੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਬਲ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਵਾਂਗਾ।"

8 ਤਦ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਛੰਮਕਾਂ ਜੋ ਹਰੀਆਂ ਸਨ ਲਿਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। 9 ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਸਮਸੂਨ, ਫ਼ਲਿਸਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਨ!" ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਮਾਨ ਦੇ ਰੱਸਿਆ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਤਾਰ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ।

10 ਤਦ ਦਲੀਲਾਹ ਨੇ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ। ਹੁਣ ਆਓ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।"

11 ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਦਮੀ ਵਾਂਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।"

12 ਇਸ ਲਈ ਦਲੀਲਾਹ ਨੇ ਨਵੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸਮਸੂਨ ਫ਼ਲਿਸਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਏ!" ਅਤੇ ਘਾਤ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਵਾਂਗੂੰ ਤੋੜ ਸੁੱਟਿਆ।

13 ਦਲੀਲਾਹ ਨੇ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?"

ਸਮਸੂਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਲਟਾਂ ਤਾਣੇ ਨਾਲ ਉਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਨਾਲ ਕੱਸ ਕੇ ਬਣ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਵਾਂਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਲੀਲਾਹ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵੇੜੀਆਂ ਲਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣਿਆ 14 ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਿਲੇ ਨਾਲ ਕੱਸਿਆ।

ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਸਮਸੂਨ, ਫ਼ਲਿਸਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਨ!" ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਿਆ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿੰਨ ਅਤੇ ਲੂਮ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ।

15 ਤਦ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ "ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਤਿੰਨੇ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਖੌਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੀ ਭੇਤ ਹੈ।" 16 ਅਜਿਹੀ ਤੰਗੀ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਉਕਸਾਇਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ।

17 ਇਸ ਲਈ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਤਰਾ ਨਹੀਂ ਫਿਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨਜ਼ੀਰ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਮੁੰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਧਾਰਨ ਆਦਮੀ ਵਾਂਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।"

18 ਜਦੋਂ ਦਲੀਲਾਹ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, "ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆਓ; ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਕਮ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਏ। 19 ਉਸ ਨੇ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਲਟਾ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜ਼ੋਰ ਉਸ ਕੋਲੋ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ।

20 ਤਦ ਉਸਨੇ ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਹੇ ਸਮਸੂਨ, ਫ਼ਲਿਸਤੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਏ ਹਨ!"

ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਿਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਲਵਾਂਗਾ।" ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਯਾਹਵੇਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

21 ਤਦ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗਾਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਤਲ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਚੱਕੀ ਪੀਸਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। 22 ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ ਮੁੰਨਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਗਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ।

23 ਹੁਣ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਕਮ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾਗੋਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, "ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"

24 ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ,

"ਸਾਡੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ

ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,

ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।"

25 ਤਦ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਨੰਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਕਰੇ।" ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਤਮਾਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 26 ਸਮਸੂਨ ਨੇ ਉਸ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਿਸਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, "ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਲੈਣ ਦੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਝੁਕ ਸਕਾਂ।" 27 ਹੁਣ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ; ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਕਮ ਉੱਥੇ ਸਨ ਅਤੇ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇ ਕਰੀਬ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਸਮਸੂਨ ਨੂੰ ਤਮਾਸਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। 28 ਫਿਰ ਸਮਸੂਨ ਨੇ ਯਾਹਵੇਹ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਪ੍ਰਭੂ ਯਾਹਵੇਹ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ! ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਫ਼ਲਿਸਤੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈ ਲਵਾਂ।" 29 ਫਿਰ ਸਮਸੂਨ ਦੋ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੰਦਰ ਟਿਕਿਆਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਬੋਝ ਉਹਨਾਂ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਦੂਜੇ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜੋਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ, 30 ਸਮਸੂਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਵੀ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣ!" ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਝੁਕਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਰਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।

31 ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮਾਨੋਆਹ ਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰਾਹ ਅਤੇ ਅਸ਼ਤਾਓਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ।