Abraão foi justificado pela fé
1 Que diremos, então, ter conseguido Abraão, nosso progenitor, Rm 1.3segundo a carne? 2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar; mas cp.1Co 1.31não diante de Deus. 3 Pois que diz a Escritura? Rm 4.9,22;Gn 15.6;Gl 3.6;Tg 2.23E Abraão creu a Deus, e isso lhe foi imputado para justiça. 4 Ao que Rm 11.6trabalha, não lhe é imputada a recompensa por graça, mas por dívida; 5 porém ao que não trabalha, mas Rm 3.22; cp.Jo 6.29crê naquele que justifica ao ímpio, a sua fé lhe é imputada para justiça. 6 Do mesmo modo também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, sem obras, 7 dizendo:
Sl 32.1Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor 2Co 5.19não imputará pecado.
9 Vem, pois, essa bem-aventurança sobre Rm 3.30os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Porque Rm 4.3dizemos: A fé foi imputada a Abraão para justiça. 10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão; 11 e Gn 17.10s.recebeu o sinal da circuncisão, Jo 3.33selo da justiça da fé que teve quando não era circuncidado; para que fosse ele Rm 4.16s.; cp.Lc 19.9pai de Rm 3.22;Rm 4.16todos os que creem, ainda que não sejam circuncidados, a fim de que a justiça lhes fosse imputada; 12 e fosse também pai da circuncisão para aqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas da fé que teve nosso pai Abraão antes de ser circuncidado. 13 cp.Rm 9.8;Gl 3.16A promessa feita a Abraão ou à sua descendência de Gn 17.4-6;22.17s.que seria herdeiro do mundo não foi pela Lei, mas pela justiça da fé. 14 Pois, Gl 3.18se os que são da Lei são herdeiros, fica aniquilada a fé e anulada a promessa. 15 Rm 7.7,10-25;1Co 15.56;Gl 3.10A Lei provoca ira; mas Rm 3.20onde não há lei, não há transgressão. 16 Por isso, procede da fé, para que seja segundo a Rm 3.24graça, a fim de que a promessa seja firme a Rm 4.11;Rm 9.8;15.8toda a descendência; não só à que procede da lei, mas também à que procede da fé que teve Abraão 17 (que é Rm 4.11;Gn 17.5pai de todos nós, como está escrito: Eu te hei constituído pai de muitas nações.), diante de Deus, a quem creu, Jo 5.21o qual vivifica os mortos cp.Is 48.13;51.2e chama 1Co 1.28as coisas que não são, como se fossem; 18 e, em esperança, ele creu contra a esperança, para que se tornasse Gn 15.5;Rm 4.17pai de muitas nações, segundo o que se lhe havia dito: Assim será a tua descendência. 19 E, sem se enfraquecer na fé, ele considerou o seu próprio corpo já Hb 11.12amortecido Gn 17.17(tendo ele quase cem anos), Gn 18.11e a velhice de Sara; 20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por desconfiança, mas tornou-se forte pela fé, Mt 9.8dando glória a Deus, 21 Rm 14.5e estando plenamente convencido de que Deus é poderoso para também cumprir Gn 18.14; cp.Hb 11.19o que tem prometido. 22 Pelo que isso lhe Rm 4.3foi imputado para justiça. 23 Ora, Rm 15.4;1Co 9.9s.;10.11;2Tm 3.16s.foi escrito, não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado, 24 mas também por nossa causa, a quem há de ser imputado, a saber, a nós os Rm 10.9;1Pe 1.21que cremos naquele que At 2.24ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor, 25 o qual foi Rm 5.6,8;8.32; cp.Gl 2.20;Ef 5.2entregue por causa das nossas ofensas 1Co 15.17;2Co 5.15; cp.Rm 5.18e ressuscitado por causa da nossa justificação.
Te Tauira a Āperahama
1 He aha rā, ki tā tātou, te mea i riro i a Āperahama, i tō tātou tupuna i runga i te kikokiko? 2 Mehemea hoki nā ngā mahi i tika ai a Āperahama, he mea tāna e whakamanamana ai ia; otirā, kāhore ki te Atua. 3 E pēhea ana oti tā te karaipiture? "I whakapono a Āperahama ki te Atua, ā, whakairia ana hei tika mōna."
4 Nā, he tangata e mahi ana, e kore e kīia te utu mōna he mea aroha noa, engari, he mea mō tāna. 5 Otirā, ko te tangata kāhore e mahi, engari, e whakapono ana ki te kaiwhakatika i te tangata karakiakore, ka whakairia tōna whakapono hei tika mōna. 6 Pērā hoki me tā Rāwiri kōrero i te manaaki ki te tangata, ka whakairia nei e te Atua he tika ki a ia, motu kē i ngā mahi. 7 I kī ai ia:
"Ka hari te hunga
kua oti ā rātou mahi tutū te muru,
ō rātou hara te hīpoki!
8 Ka hari te tangata
e kore nei e whakairia e te Ariki he hara ki a ia."
9 E kōrerotia ana rānei tēnei haringa mō te kotinga, mō te kotingakore anō rānei? E mea ana hoki tātou, "I whakairia tōna whakapono hei tika mō Āperahama." 10 He pēhea rā te whakairinga? I a ia i te kotinga, i te kotingakore rānei? He teka i a ia i te kotinga, engari, i te kotingakore, 11 ā, riro ana i a ia te kotinga hei tohu, hei hīri mō te tika o tōna whakapono, i a ia i te kotingakore. Kia waiho ai ia hei matua ki te hunga katoa e whakapono ana, ahakoa kāhore rātou i kotia, kia whakairia ai te tika ki a rātou; 12 hei matua anō mō te kotinga ki te hunga ehara i te mea nō te kotinga anake, engari, e takahi ana hoki i runga i ngā tapuae o taua whakapono o tō tātou matua, o Āperahama, i a ia kāhore anō i kotia.
Mā te Whakapono e Tukuna mai ai te Kī Taurangi a te Atua
13 Ehara i te mea i nā runga mai i te ture te kupu ki a Āperahama rātou ko ōna uri mō te ao ka riro i a ia; engari, i nā runga mai i te tika o te whakapono. 14 Mehemea hoki ka riro i te hunga ture, kua tikangakore te whakapono, kua taka te kupu whakaari. 15 Ko tā te ture hoki e mahi ai, he riri; engari, ki te kāhore he ture, kāhore hoki he hara.
16 Koia i nā rototia ai i te whakapono, kia waiho ai mā te aroha noa; kia ū ai te kupu whakaari ki te whānau katoa; ehara i te mea ki tō te ture anake, engari, ki tō te whakapono anō o Āperahama, ko ia nei hoki te matua o tātou katoa, 17 ko te mea hoki ia i tuhituhia, "Kua waiho koe e ahau hei matua ki ngā iwi maha," he matua i te aroaro o tāna i whakapono ai, arā o te Atua, e whakaora nei i ngā tūpāpaku, e karanga nei i ngā mea kua kāhore me te mea kei konei nei anō.
18 Ahakoa kāhore he rawa, ū tonu tōna mānakonako ki a ia, kia meinga ai ia hei matua mō ngā iwi maha, pērā me te mea i kōrerotia, "Ka pēnei tāu whānau." 19 Kīhai anō i ngoikore tōna whakapono, i mahara iho ia ki tōna tinana, he pēnei me te mea kua tūpāpakutia, wāhi iti hoki kua kotahi rau ōna tau, ki te tūpāpakutanga hoki o te kōpū o Hera. 20 Āe, i titiro ia ki te kupu whakaari a te Atua, kīhai ia i ruarua i runga i te whakapono kore, engari, ka kaha tonu tōna whakapono, me te whakakorōria ki te Atua. 21 Ū tonu hoki tōna whakaaro e taea e ia te mea tāna i kōrero ai. 22 Koia hoki "I whakairia ai ki a ia hei tika." 23 Otirā, ehara i te mea he whakaaro ki a ia anake i tuhituhia ai taua whakairinga ki a ia; 24 engari, he whakaaro ki a tātou anō hoki; ka whakairia ki a tātou e whakapono nei ki te kaiwhakaara i a Īhu, i tō tātou Ariki, i te hunga mate. 25 I tukua nei mō ō tātou hē, i whakaarahia mō tātou kia whakatikaia.