1 Intellectus David, cum esset in spelunca, oratio.

2 Voce mea ad Dominum clamavi,

voce mea ad Dominum deprecatus sum.

3 Effundo in conspectu ejus orationem meam,

et tribulationem meam ante ipsum pronuntio :

4 in deficiendo ex me spiritum meum,

et tu cognovisti semitas meas.

In via hac qua ambulabam

absconderunt laqueum mihi.

5 Considerabam ad dexteram, et videbam,

et non erat qui cognosceret me :

periit fuga a me,

et non est qui requirat animam meam.

6 Clamavi ad te, Domine ;

dixi : Tu es spes mea,

portio mea in terra viventium.

7 Intende ad deprecationem meam,

quia humiliatus sum nimis.

Libera me a persequentibus me,

quia confortati sunt super me.

8 Educ de custodia animam meam

ad confitendum nomini tuo ;

me exspectant justi donec retribuas mihi.