1 Canticum Psalmi, filiis Core, in finem, pro Maheleth ad respondendum. Intellectus Eman Ezrahitæ.

2 Domine, Deus salutis meæ,

in die clamavi et nocte coram te.

3 Intret in conspectu tuo oratio mea,

inclina aurem tuam ad precem meam.

4 Quia repleta est malis anima mea,

et vita mea inferno appropinquavit.

5 Æstimatus sum cum descendentibus in lacum,

factus sum sicut homo sine adjutorio,

6 inter mortuos liber ;

sicut vulnerati dormientes in sepulchris,

quorum non es memor amplius,

et ipsi de manu tua repulsi sunt.

7 Posuerunt me in lacu inferiori,

in tenebrosis, et in umbra mortis.

8 Super me confirmatus est furor tuus,

et omnes fluctus tuos induxisti super me.

9 Longe fecisti notos meos a me ;

posuerunt me abominationem sibi.

Traditus sum, et non egrediebar ;

10 oculi mei languerunt præ inopia.

Clamavi ad te, Domine, tota die ;

expandi ad te manus meas.

11 Numquid mortuis facies mirabilia ?

aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi ?

12 Numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam,

et veritatem tuam in perditione ?

13 Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua ?

et justitia tua in terra oblivionis ?

14 Et ego ad te, Domine, clamavi,

et mane oratio mea præveniet te.

15 Ut quid, Domine, repellis orationem meam ;

avertis faciem tuam a me ?

16 Pauper sum ego, et in laboribus a juventute mea ;

exaltatus autem, humiliatus sum et conturbatus.

17 In me transierunt iræ tuæ,

et terrores tui conturbaverunt me :

18 circumdederunt me sicut aqua tota die ;

circumdederunt me simul.

19 Elongasti a me amicum et proximum,

et notos meos a miseria.