1 In finem, pro Maëleth intelligentiæ David.

Dixit insipiens in corde suo : Non est Deus.

2 Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus ;

non est qui faciat bonum.

3 Deus de cælo prospexit super filios hominum,

ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

4 Omnes declinaverunt ; simul inutiles facti sunt :

non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

5 Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem,

qui devorant plebem meam ut cibum panis ?

6 Deum non invocaverunt ;

illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.

Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent :

confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.

7 Quis dabit ex Sion salutare Israël ?

cum converterit Deus captivitatem plebis suæ,

exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.