1 In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth.

2 Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo ;

tota die impugnans, tribulavit me.

3 Conculcaverunt me inimici mei tota die,

quoniam multi bellantes adversum me.

4 Ab altitudine diei timebo :

ego vero in te sperabo.

5 In Deo laudabo sermones meos ;

in Deo speravi :

non timebo quid faciat mihi caro.

6 Tota die verba mea execrabantur ;

adversum me omnes cogitationes eorum in malum.

7 Inhabitabunt, et abscondent ;

ipsi calcaneum meum observabunt.

Sicut sustinuerunt animam meam,

8 pro nihilo salvos facies illos ;

in ira populos confringes.

9 Deus, vitam meam annuntiavi tibi ;

posuisti lacrimas meas in conspectu tuo,

sicut et in promissione tua :

10 tunc convertentur inimici mei retrorsum.

In quacumque die invocavero te,

ecce cognovi quoniam Deus meus es.

11 In Deo laudabo verbum ;

in Domino laudabo sermonem.

In Deo speravi :

non timebo quid faciat mihi homo.

12 In me sunt, Deus, vota tua,

quæ reddam, laudationes tibi :

13 quoniam eripuisti animam meam de morte,

et pedes meos de lapsu,

ut placeam coram Deo in lumine viventium.