1 Psalmus Asaph.

Deus, venerunt gentes in hæreditatem tuam ;

polluerunt templum sanctum tuum ;

posuerunt Jerusalem in pomorum custodiam.

2 Posuerunt morticina servorum tuorum escas volatilibus cæli ;

carnes sanctorum tuorum bestiis terræ.

3 Effuderunt sanguinem eorum tamquam aquam in circuitu Jerusalem,

et non erat qui sepeliret.

4 Facti sumus opprobrium vicinis nostris ;

subsannatio et illusio his qui in circuitu nostro sunt.

5 Usquequo, Domine, irasceris in finem ?

accendetur velut ignis zelus tuus ?

6 Effunde iram tuam in gentes quæ te non noverunt,

et in regna quæ nomen tuum non invocaverunt :

7 quia comederunt Jacob,

et locum ejus desolaverunt.

8 Ne memineris iniquitatum nostrarum antiquarum ;

cito anticipent nos misericordiæ tuæ,

quia pauperes facti sumus nimis.

9 Adjuva nos, Deus salutaris noster,

et propter gloriam nominis tui, Domine, libera nos :

et propitius esto peccatis nostris, propter nomen tuum.

10 Ne forte dicant in gentibus : Ubi est Deus eorum ?

et innotescat in nationibus coram oculis nostris

ultio sanguinis servorum tuorum qui effusus est.

11 Introëat in conspectu tuo gemitus compeditorum ;

secundum magnitudinem brachii tui posside filios mortificatorum :

12 et redde vicinis nostris septuplum in sinu eorum ;

improperium ipsorum quod exprobraverunt tibi, Domine.

13 Nos autem populus tuus, et oves pascuæ tuæ,

confitebimur tibi in sæculum ;

in generationem et generationem annuntiabimus laudem tuam.