1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ;

narrabo omnia mirabilia tua.

3 Lætabor et exsultabo in te ;

psallam nomini tuo, Altissime.

4 In convertendo inimicum meum retrorsum ;

infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ;

sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

6 Increpasti gentes, et periit impius :

nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

7 Inimici defecerunt frameæ in finem,

et civitates eorum destruxisti.

Periit memoria eorum cum sonitu ;

8 et Dominus in æternum permanet.

Paravit in judicio thronum suum,

9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate :

judicabit populos in justitia.

10 Et factus est Dominus refugium pauperi ;

adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum,

quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

12 Psallite Domino qui habitat in Sion ;

annuntiate inter gentes studia ejus :

13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ;

non est oblitus clamorem pauperum.

14 Miserere mei, Domine :

vide humilitatem meam de inimicis meis,

15 qui exaltas me de portis mortis,

ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :

16 exultabo in salutari tuo.

Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ;

in laqueo isto quem absconderunt

comprehensus est pes eorum.

17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ;

in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

18 Convertantur peccatores in infernum,

omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ;

patientia pauperum non peribit in finem.

20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo :

judicentur gentes in conspectu tuo.

21 Constitue, Domine, legislatorem super eos,

ut sciant gentes quoniam homines sunt.

22 Ut quid, Domine, recessisti longe ;

despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

23 Dum superbit impius, incenditur pauper :

comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ,

et iniquus benedicitur.

25 Exacerbavit Dominum peccator :

secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

26 Non est Deus in conspectu ejus ;

inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore.

Auferuntur judicia tua a facie ejus ;

omnium inimicorum suorum dominabitur.

27 Dixit enim in corde suo : Non movebor

a generatione in generationem, sine malo.

28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ;

sub lingua ejus labor et dolor.

29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis,

ut interficiat innocentem.

30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ;

insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua.

Insidiatur ut rapiat pauperem ;

rapere pauperem dum attrahit eum.

31 In laqueo suo humiliabit eum ;

inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ;

avertit faciem suam, ne videat in finem.

33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ;

ne obliviscaris pauperum.

34 Propter quid irritavit impius Deum ?

dixit enim in corde suo : Non requiret.

35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras,

ut tradas eos in manus tuas.

Tibi derelictus est pauper ;

orphano tu eris adjutor.

36 Contere brachium peccatoris et maligni ;

quæretur peccatum illius, et non invenietur.

37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ;

peribitis, gentes, de terra illius.

38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ;

præparationem cordis eorum audivit auris tua :

39 judicare pupillo et humili,

ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.