Isaías 41

O Senhor promete salvar o povo de Israel

1 Calai-vos perante mim,

ó ilhas,

e os povos renovem as forças;

cheguem-se, e então falem;

cheguemo-nos

juntos a juízo.

2 Quem suscitou

do oriente o justo

e o chamou

para o seu pé? Quem deu as nações

à sua face e o fez dominar

sobre reis? Ele os entregou

à sua espada como o pó

e como pragana arrebatada

pelo vento

ao seu arco.

3 Ele os persegue e passa

em paz,

por uma vereda por onde os seus

pés nunca tinham caminhado.

4 Quem operou e fez isto,

chamando as gerações desde o princípio? Eu o Senhor,

o primeiro,

e com

os últimos eu mesmo.

5 As ilhas o viram,

e temeram; os fins

da terra tremeram;

aproximaram-se, e vieram.

6 Um ao outro ajudou,

e ao seu irmão disse: Esforça-te.

7 E o artífice animou ao ourives,

e o que alisa com o martelo

ao que bate na bigorna,

dizendo da coisa soldada:

Boa é. Então com pregos a firma,

para que

não venha a mover-se.

8 Porém tu, ó Israel,

servo meu, tu Jacó,

a quem elegi descendência

de Abraão, meu amigo;

9 Tu a quem tomei desde os fins

da terra,

e te chamei dentre os seus mais excelentes,

e te disse:

Tu és o meu servo,

a ti escolhi

e nunca te rejeitei.

10 Não temas, porque eu sou contigo;

não te assombres,

porque eu sou teu Deus;

eu te fortaleço,

e te ajudo,

e te sustento com a destra

da minha justiça.

11 Eis que, envergonhados

e confundidos serão todos os

que se indignaram contra ti;

tornar-se-ão em nada,

e os que contenderem contigo,

perecerão.

12 Buscá-los-ás, porém

não os acharás;

os que pelejarem contigo,

tornar-se-ão em nada,

e como coisa que não é nada,

os que guerrearem contigo.

13 Porque eu, o Senhor teu Deus,

te tomo pela tua mão direita;

e te digo: Não temas,

eu te ajudo.

14 Não temas, tu verme

de Jacó, povozinho

de Israel; eu te ajudo,

diz o Senhor,

e o teu redentor é o Santo

de Israel.

15 Eis que farei

de ti um trilho novo,

que tem dentes agudos;

os montes trilharás

e moerás;

e os outeiros tornarás

como a pragana.

16 Tu os padejarás

e o vento os levará,

e o redemoinho os espalhará;

mas tu te alegrarás

no Senhor e te gloriarás

no Santo de Israel.

17 Os aflitos

e necessitados buscam águas,

e não há,

e a sua língua se seca de sede;

eu o Senhor os ouvirei,

eu, o Deus de Israel

não os

desampararei.

18 Abrirei rios em lugares altos,

e fontes no meio dos vales;

tornarei o deserto em lagos

de águas, e a terra seca

em mananciais de água.

19 Plantarei no deserto o cedro,

a acácia, e a murta, e a oliveira;

porei no ermo juntamente a faia,

o pinheiro e o álamo.

20 Para que todos vejam,

e saibam, e considerem,

e juntamente entendam que a mão

do Senhor fez isto,

e o Santo de Israel o criou.

O Senhor confronta os deuses

21 Apresentai a vossa demanda,

diz o Senhor;

trazei as vossas firmes razões,

diz o Rei de Jacó.

22 Tragam e anunciem-nos as coisas

que hão de acontecer;

anunciai-nos as coisas passadas,

para que atentemos

para elas,

e saibamos o fim delas;

ou fazei-nos ouvir

as coisas futuras.

23 Anunciai-nos as coisas

que ainda hão de vir,

para que saibamos

que sois deuses;

ou fazei bem,

ou fazei mal, para que

nos assombremos,

e juntamente o vejamos.

24 Eis que sois menos do

que nada

e a vossa obra é menos

do que nada;

abominação é quem vos escolhe.

25 Suscitei a um do norte,

e ele há de vir;

desde o nascimento do sol invocará o meu nome;

e virá sobre os príncipes,

como sobre o lodo e,

como o oleiro pisa o barro,

os pisará.

26 Quem anunciou isto desde o princípio,

para que o possamos saber,

ou desde antes,

para que digamos:

Justo é? Porém

não há quem anuncie,

nem tampouco quem manifeste,

nem tampouco

quem ouça

as vossas palavras.

27 Eu sou o que primeiro direi a Sião:

Eis que ali estão;

e a Jerusalém darei um anunciador

de boas novas.

28 E quando olhei,

não havia ninguém;

nem mesmo entre estes,

conselheiro algum havia a quem perguntasse

ou que me

respondesse palavra.

29 Eis que todos são vaidade;

as suas obras não são coisa alguma;

as suas imagens

de fundição são vento e confusão.

ဣ​သ​ရေ​လ​တို့​အ​တွက်​အာ​မ​ခံ​ချက်

1 တစ်​ကျွန်း​တစ်​နိုင်​ငံ​အ​ရပ်​တို့၊ ငါ့​ရှေ့​မှာ ငြိမ်​ဝပ်​စွာ​နေ​ကြ။ လူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့၊ အား​ဖြည့်​ကြ။ ချဉ်း​ကပ်၍​ပြော​ကြ။ တ​ရား​တွေ့​ကြ​ကုန်​အံ့။

2 ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​မင်္ဂ​လာ လိုက်​တတ်​သော​သူ​ကို အ​ရှေ့​ပြည်​က၊ အ​ဘယ်​သူ ပေါ်​လာ​စေ​သ​နည်း။ လူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​ကို သူ၌​အပ်၍၊ ရှင်​ဘု​ရင်​တို့​ကို အုပ်​စိုး​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ အ​ဘယ်​သူ​စီ​ရင်​သ​နည်း။ ရန်​သူ​တို့​ကို သူ၏​ဓား​ရှေ့​မှာ မြေ​မှုန့်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ သူ၏​လေး​ရှေ့​မှာ လွင့်​သော​ဖွဲ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း အ​ဘယ်​သူ​ဖြစ်​စေ​သ​နည်း။ 3 ရန်​သူ​တို့​ကို လိုက်​ရ၏။ မိ​မိ​ခြေ​မ​နင်း​ဖူး​သော လမ်း​ဖြင့်၊ ဘေး​မ​ရှိ၊ လွန်​သွား​ရ၏။ 4 ထို​အ​မှု​များ​ကို စီ​ရင်​ဖန်​ဆင်း​လျက်၊ ရှေ့​ဦး​စွာ​မှ​စ၍ လူ​မျိုး​အ​စဉ်​အ​ဆက်​တို့​ကို ခေါ်​သော​သူ​သည် အ​ဘယ်​သူ​နည်း​ဟူ​မူ​ကား၊ အ​ဦး​ဆုံး​သော​သူ​ဖြစ်၍၊ နောက်​ဆုံး​သော သူ​တို့​နှင့်​ရှိ​သော ငါ​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပေ​တည်း။

5 တစ်​ကျွန်း​တစ်​နိုင်​ငံ​အ​ရပ်​တို့​သည် မြင်၍ ကြောက်​ကြ၏။ မြေ​ကြီး​စွန်း​သား​တို့​သည် ထိတ်​လန့်​သော​စိတ်​နှင့် ချဉ်း​ကပ်၍ စု​ဝေး​ကြ၏။ 6 အိမ်​နီး​ချင်း တစ်​ယောက်​ကို​တစ်​ယောက် မ​စ၍၊ ညီ​အစ်​ကို​ချင်း တစ်​ယောက်​ကို​တစ်​ယောက်၊ မ​စိုး​ရိမ်​နှင့်​ဟု ဆို​ကြ၏။ 7 ထို​သို့ ပန်း​တဉ်း​သ​မား​သည် ပန်း​ထိမ်​သ​မား​ကို နှိုး​ဆော်​တတ်၏။ သံ​တူ​နှင့် ချော​စေ​သော​သူ​သည်၊ ပေ​ပေါ်​မှာ​ရိုက်​သော​သူ​ကို​လည်း နှိုး​ဆော်၍၊ ဂ​ဟေ​ကောင်း​သည်​ဟု ဆို​တတ်၏။ ရုပ်​တု​ကို မ​လှုပ်​ရှား​စေ​ခြင်း​ငှာ သံ​ချွန်​နှင့် ရိုက်​ထား​တတ်၏။

8 ငါ့​ကျွန်​ဣ​သ​ရေ​လ၊ ငါ​ရွေး​ချယ်​သော​သူ ယာ​ကုပ်၊ ငါ့​အ​ဆွေ​အာ​ဗြ​ဟံ၏​သား၊*၆ ရာ၊ ၂၀:၇။ ယာ၊ ၂:၂၃။9 မြေ​ကြီး​အ​စွန်း​အ​နား​မှ ငါ​လက်​ဆွဲ၍​ခေါ်​သော​သူ၊ သင်​သည် ငါ့​ကျွန်​ဖြစ်၏ ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ သင့်​ကို​ငါ​ရွေး​ချယ်​ပြီ၊ သင့်​ကို မ​ပစ်​မ​ပယ် ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ က​တိ​ကို​ခံ​ရ​သော​သူ၊ 10 မ​စိုး​ရိမ်​နှင့်။ ငါ​သည် သင့်​ဘက်​မှာ​ရှိ၏။ မ​ကြောက်​နှင့်။ သင်၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ငါ​သည် သင့်​ကို​ခိုင်​ခံ့​စေ​မည်။ သင့်​ကို စောင့်​မ​မည်။ ငါ့​သ​စ္စာ​လက်​ယာ​လက်​ဖြင့် ထောက်​ပင့်​မည်။ 11 သင်၌ အ​မျက်​ထွက်​သော သူ​တို့​သည် ရှက်​ကြောက်​ခြင်း​နှင့် မျက်​နှာ​ပျက်​ခြင်း​ရှိ​ကြ​လိမ့်​မည်။ သင်၌ ရန်​ပြု​သော​သူ​တို့​သည် အ​ဘယ်​မျှ မ​ဟုတ်​သ​ကဲ့​သို့ ဖြစ်၍၊ ရှင်း​ရှင်း​ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 12 သင်​နှင့် ဆန့်​ကျင်​ဘက်​ပြု​သော​သူ​တို့​ကို သင်​သည် ရှာ၍​မ​တွေ့​ရ။ သင့်​ကို စစ်​တိုက်​သော​သူ​တို့​သည် အ​ဘယ်​မျှ မ​ဟုတ်​သ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ အ​န​တ္တ​သက်​သက်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း ဖြစ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 13 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သင်၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ မ​စိုး​ရိမ်​နှင့်။ ငါ​မ​စ​မည်​ဟု သင့်​အား​ဆို​လျက်၊ သင်၏​လက်​ယာ​လက်​ကို ကိုင်​မည်။ 14 အို တီ​ကောင်​ယာ​ကုပ်၊ အ​မျိုး​ငယ်​ဣ​သ​ရေ​လ၊ မ​စိုး​ရိမ်​နှင့်။ ငါ​သည် သင့်​ကို မ​စ​သော​သူ​ဖြစ်၏။ သင့်​ကို ရွေး​နုတ်​သော​သူ​သည်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏ သန့်​ရှင်း​သော​ဘု​ရား​ဖြစ်​သည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ 15 ငါ​သည် သင့်​ကို အ​သွား​ရှိ​သော စ​ပါး​နယ်​စ​ရာ ယ​န္တ​ရား​စက်​အ​သစ် ဖြစ်​စေ​မည်။ သင်​သည် တောင်​ကြီး​တို့​ကို​နယ်၍ ညက်​စေ​မည်။ တောင်​ငယ်​တို့​ကို ဖွဲ​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​စေ​မည်။ 16 သူ​တို့​ကို​လှေ့၍၊ လေ​သည် သူ​တို့​ကို တိုက်​သွား​လိမ့်​မည်။ မုန်​တိုင်း​လွှင့်​လိမ့်​မည်။ သင်​မူ​ကား ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၌ ဝမ်း​မြောက်​လိမ့်​မည်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​သန့်​ရှင်း​သော​ဘု​ရား၌ ဝါ​ကြွား​လိမ့်​မည်။

17 ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​နှင့် ငတ်​မွတ်​သော​သူ​တို့​သည် ရေ​ကို​ရှာ၍ မ​တွေ့၊ ရေ​ငတ်၍ လျှာ​သွေ့​ခြောက်​သော​အ​ခါ၊ ငါ​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သူ​တို့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​မည်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ဖြစ်​သော ငါ​သည် သူ​တို့​ကို​မ​စွန့်။ 18 မြင့်​သော​အ​ရပ်​တို့၌ မြစ်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ နိမ့်​သော​အ​ရပ်​တို့၌ စမ်း​ရေ​ကို​လည်း​ကောင်း ငါ​ပေါက်​စေ​မည်။ တော​အ​ရပ်၌ ရေ​ကန်​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သွေ့​ခြောက်​သော​အ​ရပ်၌ စမ်း​ရေ​တွင်း​များ​ကို​လည်း​ကောင်း ငါ​ဖြစ်​စေ​မည်။ 19 တော၌ အာ​ရဇ်​ပင်၊ အ​ကာ​ရှ​ပင်၊ မု​ရ​တု​ပင်၊ သံ​လွင်​ပင်​များ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ လွင်​ပြင်၌ ထင်း​ရှူး​ပင်၊ တ​ဒေ​ရ​ပင်၊ တာ​ရှု​ရ​ပင်​များ​ကို​လည်း​ကောင်း ရော​နှော​လျက် စိုက်​မည်။ 20 သို့​ဖြစ်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဤ​အ​မှု​ကို စီ​ရင်၍၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​သန့်​ရှင်း​သော​ဘု​ရား ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို၊ ထို​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် သိ​မြင်၍၊ ဆင်​ခြင်​နား​လည်​ကြ​လိမ့်​မည်။

ဘု​ရား​အ​တု​အ​ယောင်​များကိုစိန်ခေါ်​ခြင်း

21 သင်​တို့၏​အ​မှု​ကို စောင့်​ကြ​လော့​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ သင်​တို့၏​ခိုင်​ခံ့​သော သက်​သေ​များ​ကို ထုတ်​ပြ​ကြ​လော့​ဟု ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး၏​ရှင်​ဘု​ရင် မိန့်​တော်​မူ၏။ 22 ထုတ်​ဖော်၍ အ​နာ​ဂ​တ္တိ​အ​ရာ​တို့​ကို ငါ​တို့​အား​ပြ​ကြ​စေ။ အ​ရင်​ဖြစ်​ဖူး​သော​အ​ရာ​တို့​သည် အ​ဘယ်​သို့​ဖြစ်​သည်​ကို ငါ​တို့​ဆင်​ခြင်၍၊ ထို​အ​ရာ​တို့၏​အ​ဆုံး​ကို သိ​ရ​မည်​အ​ကြောင်း ဖော်​ပြ​ကြ​စေ။ သို့​မ​ဟုတ်၊ ဖြစ်​လ​တ္တံ့​သော​အ​ရာ​တို့​ကို ငါ​တို့​အား ဟော​ပြော​ကြ​စေ။ 23 သင်​တို့​သည် ဘု​ရား​ဖြစ်​သည်​ကို ငါ​တို့​သိ​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ဖြစ်​လ​တ္တံ့​သော အ​ရာ​တို့​ကို ပြ​ကြ​လော့။ အ​ချင်း​ချင်း တစ်​ယောက်​ကို​တစ်​ယောက် ကြည့်​ရှု​တွေ့​မြင်​မည် အ​ကြောင်း၊ ကောင်း​သော​အ​မှု၊ ဆိုး​သော​အ​မှု တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို ပြု​ကြ​လော့။ 24 သင်​တို့​သည် အ​ဘယ်​မျှ​မ​ဟုတ်​သော အ​ရာ​ထက်​သာ၍ ယုတ်​မာ​ကြ၏။ သင်​တို့​အ​မှု​လည်း၊ အ​ဘယ်​မျှ မ​ဟုတ်​သော​အ​မှု​ထက်​သာ၍ ယုတ်​မာ၏။ သင်​တို့​ကို ရွေး​ယူ​သော​သူ​သည် ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​ဖြစ်၏။

25 မြောက်​မျက်​နှာ၌ လူ​တစ်​ယောက်​ကို ငါ​ပေါ်​ထွန်း​စေ၍၊ သူ​သည်​လာ​လိမ့်​မည်။ နေ​ထွက်​ရာ​မှ​လာ၍ ငါ့​နာ​မ​ကို​ပ​တ္ထ​နာ​ပြု​လိမ့်​မည်။ အိုး​ထိန်း​သ​မား​သည် အိုး​မြေ​ကို​နင်း​သ​ကဲ့​သို့၊ ထို​သူ​သည် မင်း​တို့​ကို အိုး​မြေ​အ​မှတ်​နှင့် ကျော်​နင်း​လိမ့်​မည်။ 26 ငါ​တို့​သည် သိ​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ရှေ့​ဦး​စွာ​မှ​စ၍ အ​ဘယ်​သူ​သည် ဟော​ပြော​သ​နည်း။ မှန်​ပေ၏​ဟု ငါ​တို့​သည် ဆို​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ရှေး​မ​ဆွ​က အ​ဘယ်​သူ​သည် ဟော​ပြော​သ​နည်း။ ဖော်​ပြ​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ ဟော​ပြော​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ သင်​တို့​စ​ကား​ကို ကြား​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ 27 ဤ​မည်​သော​အ​မှု​တို့​သည် ဖြစ်​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ရှေ့​ဦး​စွာ ငါ​သည် ဇိ​အုန်​မြို့​အား ပြော၏။ ဝမ်း​မြောက်​စ​ရာ​သ​တင်း​ကို ကြား​ပြော​သော တ​မန်​ကို​လည်း၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သို့ ငါ​စေ​လွှတ်၏။ 28 သူ​တို့​ကို ငါ​ကြည့်​ရှု​သော​အ​ခါ၊ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​မျှ မ​ရှိ။ သူ​တို့​တွင် သ​တိ​ပေး​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ ပြန်​ပြော​စေ​ခြင်း​ငှာ သူ​တို့​ကို ငါ​မေး​မြန်း​သော်​လည်း၊ 29 သူ​တို့​သည် အ​ကြွင်း​မဲ့ အ​န​တ္တ​ဖြစ်​ကြ၏။ သူ​တို့​အ​မှု​များ​လည်း၊ အ​ဘယ်​မျှ​မ​ဟုတ်။ သူ​တို့​သွန်း​သော ရုပ်​တု​တို့​လည်း အ​တ္တ​မ​ရှိ၊ လေ​သက်​သက် ဖြစ်​ကြ၏။