Isaías 56

A salvação destinada aos gentios

1 Assim diz o Senhor:

Guardai o juízo,

e fazei justiça,

porque a minha salvação está prestes a vir,

e a minha justiça,

para se

manifestar.

2 Bem-aventurado o homem

que fizer isto, e o filho

do homem que lançar mão disto;

que se guarda de profanar o sábado,

e guarda a sua mão

de fazer algum mal.

3 E não fale o filho do estrangeiro,

que se houver unido ao Senhor,

dizendo:

Certamente o Senhor me separará do seu povo;

nem tampouco diga o eunuco:

Eis que sou uma árvore seca.

4 Porque assim diz o Senhor a respeito

dos eunucos, que guardam os meus sábados,

e escolhem aquilo em

que eu me agrado,

e abraçam a minha aliança:

5 Também lhes darei na minha casa

e dentro dos meus muros um lugar

e um nome, melhor do

que o de filhos e filhas;

um nome eterno darei a cada um deles,

que nunca

se apagará.

6 E aos filhos dos estrangeiros,

que se unirem ao Senhor,

para o servirem,

e para amarem o nome do Senhor,

e para serem seus servos,

todos os que guardarem o sábado,

não o profanando,

e os que abraçarem

a minha aliança,

7 Também os levarei

ao meu santo monte,

e os alegrarei na minha casa de oração;

os seus holocaustos

e os seus sacrifícios serão aceitos no meu altar;

porque a minha casa será chamada casa

de oração

para todos os povos.

8 Assim diz o Senhor Deus,

que congrega os dispersos

de Israel:

Ainda ajuntarei outros aos

que já se lhe ajuntaram.

Ai das sentinelas de Israel!

9 Vós, todos os animais

do campo,

todos os animais

dos bosques, vinde comer.

10 Todos os seus atalaias são cegos,

nada sabem;

todos são cães mudos,

não podem ladrar;

andam adormecidos,

estão deitados, e gostam do sono.

11 E estes cães são gulosos,

não se podem fartar;

e eles são pastores

que nada compreendem;

todos eles se tornam

para o seu caminho,

cada um para a sua ganância,

cada um por sua parte.

12 Vinde, dizem,

trarei vinho,

e beberemos bebida forte;

e o dia de amanhã será

como este,

e ainda muito mais abundante.

လူ​မျိုး​တ​ကာ​တို့​ထံ​သို့

1 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ တ​ရား​ကို​စောင့်၍ ဖြောင့်​မတ်​စွာ ကျင့်​ကြ​လော့။ ငါ၏​ကယ်​တင်​ခြင်း​ကျေး​ဇူး ရောက်​ချိန်​နှင့်၊ ငါ၏ ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​တ​ရား ထင်​ရှား​ချိန်​ရောက်​လု​နီး​ပြီ။ 2 ထို​သို့​ပြု​သော​သူ၊ အ​မြဲ​စွဲ​လမ်း​သော လူ​သား​သည်၊ ဥ​ပုသ်​နေ့​ကို မ​ရှုတ်​ချ၊ စောင့်​ရှောက်၍ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​မ​ပြု​မည်​အ​ကြောင်း၊ မိ​မိ​လက်​ကို ချုပ်​တည်း​လျှင်​လည်း မင်္ဂ​လာ​ရှိ၏။

3 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၌ မှီ​ဝဲ​သော တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​က၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ့​ကို မိ​မိ​လူ​မျိုး​နှင့် ရှင်း​ရှင်း​ခွဲ​ထား​တော်​မူ​ပြီ​ဟု မ​ဆို​စေ​နှင့်။ မိန်း​မ​လျှာ​က​လည်း၊ ငါ​သည် သွေ့​ခြောက်​သော​အ​ပင်​ဖြစ်​သည်​ဟု မ​ဆို​စေ​နှင့်။ 4 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ငါ၏​ဥ​ပုသ်​နေ့​ကို​စောင့်​လျက်၊ ငါ​နှစ်​သက်​သော​အ​ရာ​ကို ရွေး​ယူ၍၊ ငါ၏​ပ​ဋိ​ညာဉ်​ကို မှီ​ဝဲ​သော မိန်း​မ​လျှာ​တို့​အား၊ 5 သား​သ​မီး​တို့ ထက်​မြတ်​သော​အ​ရာ၊ မြတ်​သော​နာ​မ​ကို ငါ့​အိမ်၊ ငါ့​တံ​တိုင်း​အ​တွင်း၌ ငါ​ပေး​မည်။ မ​ပျောက်​နိုင်​သော ထာ​ဝ​ရ​နာ​မ​ကို သူ​တို့​အား ငါ​ပေး​မည်။ 6 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ထံ၌ အ​မှု​စောင့်​ခြင်း၊ နာ​မ​တော်​ကို​ချစ်​ခြင်း၊ ကျွန်​တော်​ရင်း​ဖြစ်​ခြင်း​အ​လို​ငှာ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၌ မှီ​ဝဲ​သော တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဥ​ပုသ်​နေ့​ကို မ​ရှုတ်​ချ၊ စောင့်​ရှောက်၍၊ ငါ၏​ပ​ဋိ​ညာဉ်​ကို စွဲ​လမ်း​သော​သူ အ​ပေါင်း​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊*မ၊ ၂၁:၁၃။ မာ၊ ၁၁:၁၇။ လု၊ ၁၉:၄၆။7 ငါ၏​သန့်​ရှင်း​သော​တောင်​သို့ ငါ​ဆောင်​ခဲ့၍၊ ငါ၏​ပ​တ္ထ​နာ​အိမ်၌ ဝမ်း​မြောက်​စေ​မည်။ သူ​တို့​မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​နှင့် ယဇ်​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​ကို ငါ့​ယဇ်​ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ လက်​ခံ​မည်။ ငါ့​အိမ်​ကို လူ​အ​မျိုး​မျိုး​ဆု​တောင်း​ရာ​အိမ်​ဟူ၍ ခေါ်​ဝေါ်​ကြ​လ​တ္တံ့။ 8 အ​ရပ်​ရပ်၌ ကွဲ​ပြား​သော ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ​သော အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ စု​ဝေး​ပြီး​သော သူ​များ​မှ​တစ်​ပါး အ​ခြား​သော​သူ​တို့​ကို ထို​အ​စု​အ​ဝေး၌ ငါ​စု​ဝေး​စေ​ဦး​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့အားရှုတ်​ချ​ခြင်း

9 အို လယ်​ပြင်​သား​အ​ပေါင်း​နှင့် တော၌​လည်​သော သား​ရဲ​အ​ပေါင်း​တို့၊ ကိုက်​စား​ခြင်း​ငှာ လာ​ကြ​လော့။ 10 သူ၏​ကင်း​စောင့်​တို့​သည် မျက်​စိ​ကန်း​ကြ၏။ ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် မိုက်​ကြ၏။ အ၍ မ​ဟောင်​နိုင်​သော​ခွေး၊ ယောင်​ယမ်း​သော​ခွေး၊ အိပ်​လျက် အိပ်​ချင်​အား​ကြီး​သော​ခွေး ဖြစ်​ကြ၏။ 11 စား​ချင်​အား​ကြီး၍ ဝမ်း​မ​ပြည့်​နိုင်​သော ခွေး​လည်း ဖြစ်​ကြ၏။ သိုး​ထိန်း​တို့​သည်​လည်း မ​ကြည့်​မ​ရှု​တတ်​ကြ။ ထို​သိုး​ထိန်း​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် လမ်း​လွှဲ၍ မိ​မိ​တို့​လမ်း​သို့ လိုက်​ကြ​ပြီ။ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ကြွင်း၊ တ​ညီ​တ​ညွတ်​တည်း ကိုယ်​အ​ကျိုး​စီး​ပွား​ကို​သာ ရှာ​ကြ၏။ 12 လာ​ကြ။ စ​ပျစ်​ရည်​ကို​ယူ​ခဲ့​မည်။ သေ​ရည်​သေ​ရက်​ကို ဝ​စွာ​သောက်​ကြ​စို့။ ယ​နေ့​ဖြစ်​သ​ကဲ့​သို့ နက်​ဖြန်​နေ့​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ ထို​မျှ​မ​က၊ သာ၍ ကြွယ်​ဝ​လိမ့်​မည်​ဟု ဆို​တတ်​ကြ၏။