Isaías 57

Condena-se a idolatria de Israel

1 Perece o justo,

e não há quem considere isso

em seu coração,

e os homens compassivos são recolhidos,

sem que alguém considere

que o justo

é levado antes

do mal.

2 Entrará em paz; descansarão

nas suas camas, os

que houverem andado na sua retidão.

3 Mas chegai-vos aqui,

vós os filhos da agoureira,

descendência adulterina,

e de prostituição.

4 De quem fazeis o vosso passatempo?

Contra quem escancarais a boca,

e deitais

para fora a língua? Porventura

não sois filhos

da transgressão,

descendência da falsidade,

5 Que vos inflamais

com os deuses debaixo

de toda a árvore verde,

e sacrificais os filhos

nos ribeiros,

nas fendas dos penhascos?

6 Nas pedras lisas

dos ribeiros está a tua parte;

estas, estas são a tua sorte;

sobre elas também derramaste a tua libação,

e lhes ofereceste ofertas;

contentar-me-ia eu

com estas

coisas?

7 Sobre o monte alto

e levantado pões a tua cama;

e lá subiste

para oferecer sacrifícios.

8 E detrás das portas,

e dos umbrais puseste o teu memorial;

pois te descobriste a outros

que não a mim,

e subiste,

alargaste a tua cama,

e fizeste aliança

com alguns deles;

amaste a sua cama,

onde quer que a viste.

9 E foste ao rei com óleo,

e multiplicaste os teus perfumes

e enviaste os teus embaixadores

para longe,

e te abateste até ao inferno.

10 Na tua comprida viagem te cansaste;

porém não disseste:

Não há esperança;

achaste novo vigor na tua mão;

por isso não adoeceste.

11 Mas de quem tiveste receio,

ou temor, para que mentisses,

e não te lembrasses de mim,

nem no teu coração me pusesses?

Não é porventura

porque eu me calei,

e isso há muito tempo,

e não me temes?

12 Eu publicarei a tua justiça,

e as tuas obras,

que não te

aproveitarão.

13 Quando clamares,

livrem-te os ídolos que ajuntaste;

mas o vento a todos levará,

e um sopro os arrebatará;

mas o que confia

em mim possuirá a terra,

e herdará o meu santo monte.

Mensagem de paz aos arrependidos

14 E dir-se-á: Aplanai,

aplanai a estrada,

preparai o caminho;

tirai os tropeços

do caminho do meu povo.

15 Porque assim diz o Alto

e o Sublime, que habita

na eternidade, e cujo nome é Santo:

Num alto e santo lugar habito;

como também com o contrito

e abatido de espírito,

para vivificar o espírito

dos abatidos,

e para vivificar o coração

dos contritos.

16 Porque não contenderei

para sempre,

nem continuamente me indignarei;

porque o espírito perante a minha face se desfaleceria,

e as almas que eu fiz.

17 Pela iniquidade

da sua avareza me indignei,

e o feri; escondi-me,

e indignei-me;

contudo, rebelde,

seguiu o caminho

do seu coração.

18 Eu vejo os seus caminhos,

e o sararei,

e o guiarei,

e lhe tornarei a dar consolação,

a saber,

aos seus pranteadores.

19 Eu crio os frutos

dos lábios: paz, paz,

para o que está longe;

e para o que está perto,

diz o Senhor,

e eu o sararei.

20 Mas os ímpios são

como o mar bravo, porque

não se pode aquietar,

e as suas águas lançam

de si lama e lodo.

21 Não há paz para os ímpios,

diz o meu Deus.

ရုပ်​တု​ကိုး​ကွယ်​မှု​ကို​ရှုတ်​ချ​ခြင်း

1 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​သည်​ဆုံး၍ ကျေး​ဇူး​ပြု​တတ်​သော​သူ​တို့​သည် ပယ်​ရှား​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​သော​အ​ခါ၊ ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​ကို မ​ကောင်း​သော​အ​မှု​အ​ရာ​ထဲ​က ရုပ်​သိမ်း​ပြီ​ဟု အ​ဘယ်​သူ​မျှ မ​ဆင်​ခြင်၊ အ​ဘယ်​သူ​မျှ မ​အောက်​မေ့​ကြ။ 2 ထို​သို့​သော သူ​သည် ချမ်း​သာ​ထဲ​သို့ ဝင်​ရ၏။ ဖြောင့်​မတ်​စွာ​ကျင့်​လျက် မိ​မိ​အိပ်​ရာ​ပေါ်​မှာ ငြိမ်​ရ၏။

3 စုန်း​မ​သား၊ မျောက်​မ​ထား​သော မိန်း​မ​သား၊ ပြည့်​တန်​ဆာ​မ​သား​တို့၊ ချဉ်း​ကပ်​ကြ​လော့။ 4 သင်​တို့​သည် အ​ဘယ်​သူ​ကို ကျီ​စယ်​ကြ​သ​နည်း။ အ​ဘယ်​သူ​အား​နှုတ်​ကို​ဖွင့်၍ လျှာ​ကို ထုတ်​ပြ​ကြ​သ​နည်း။ သင်​တို့​သည် ဖောက်​ပြန်​သော အ​မျိုး၊ သ​စ္စာ​ပျက်​သော​အ​မျိုး ဖြစ်​ကြ​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ 5 စိမ်း​သော သစ်​ပင်​ရှိ​သ​မျှ​အောက်​မှာ ရုပ်​တု​ဆင်း​တု၌ တပ်​မက်​သော​သူ၊ ချိုင့်​ထဲ၊ ကျောက်​စောင်း​အောက်​မှာ သူ​ငယ်​ကို သတ်​သော​သူ မ​ဟုတ်​လော။ 6 ချိုင့်​ထဲ​မှာ ချော​သော​ကျောက်​ခဲ​တို့​တွင် သင်၏​တာ​ရှိ၏။ ထို​သို့​သော​အ​ရာ​တို့​သည် သင်၏​အ​မွေ​ဖြစ်၏။ ထို​သို့​သော အ​ရာ​ရှေ့​မှာ သွန်း​လောင်း​ရာ​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​နှင့် ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ကို ပြု​တတ်၏။ ထို​အ​မှု​တို့​ကို ငါ​နှစ်​သက်​တတ်​သ​လော။ 7 မြင့်​လှ​သော တောင်​ကြီး​ပေါ်​မှာ သင်၏​ခု​တင်​ကို​ထား​ပြီး​လျှင်၊ ထို​အ​ရပ်​သို့​တက်၍ ယဇ်​ပူ​ဇော်​တတ်၏။ 8 သင်​အောက်​မေ့​စ​ရာ သက်​သေ​ကို တံ​ခါး​နှင့် တိုင်​နောက်​မှာ ထား​ပြီး။ ငါ​မှ​တစ်​ပါး အ​ခြား​သူ​တို့​အား အ​ဝတ်​ကို​ချွတ်၍၊ အိပ်​ရာ​ပေါ်​သို့ တက်​လေ​ပြီ။ မိ​မိ​ခု​တင်​ကို ကျယ်​စေ၍ သူ​တို့​နှင့် ဝန်​ခံ​ပြီ။ သူ​တို့​ခု​တင်​ကို​လည်း တပ်​မက်၍၊ နေ​ရာ​အ​ရပ်​ကို ရှာ​လေ​ပြီ။ 9 ဆီ​မွှေး​ပါ​လျက်၊ ရှင်​ဘု​ရင့်​ထံ​သို့​သွား​ပြီ။ နံ့​သာ​မျိုး​များ​ကို​သုံး​ပြီ။ တ​မန်​တို့​ကို ဝေး​သော​အ​ရပ်​သို့ စေ​လွှတ်၍၊ မ​ရ​ဏ​နိုင်​ငံ​တိုင်​အောင် မိ​မိ​ကို​မိ​မိ နှိမ့်​ချ​ပြီ။ 10 ဝေး​စွာ​ခ​ရီး​သွား၍ ပင်​ပန်း​သော်​လည်း စိတ်​မ​ပျက်။ ကြိုး​စား၍ အ​သက်​လွတ်​သော​ကြောင့် အား​လျော့​ခြင်း​မ​ရှိ။ 11 သင်​သည် သ​စ္စာ​ပျက်​သည် တိုင်​အောင်​လည်း​ကောင်း၊ ငါ့​ကို​မေ့​လျော့၍ သ​တိ​မ​ပြု​ဘဲ​နေ​သည် တိုင်​အောင်​လည်း​ကောင်း၊ အ​ဘယ်​သူ​ကို ကြောက်​ရွံ့​သ​နည်း။ ငါ​သည် ရှေး​ကာ​လ​မှ​စ၍ တိတ်​ဆိတ်​စွာ​နေ​သော​ကြောင့်၊ သင်​သည် ငါ့​ကို​မ​ကြောက်​ဘဲ နေ​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ 12 သင်၏​ကု​သိုလ်​နှင့်၊ သင်​ပြု​သော​အ​မှု​တို့​ကို ငါ​ဖော်​ပြ​မည်။ 13 ထို​သို့​သော​အ​မှု​သည် အ​ကျိုး​ကို မ​ပေး​နိုင်။ သင်​သည် အော်​ဟစ်​သော​အ​ခါ၊ သင်၏​အ​လုံး​အ​ရင်း​တို့​သည် ကယ်​နုတ်​ကြ​စေ။ လေ​သည် သူ​တို့​ကို တိုက်​သွား​လိမ့်​မည်။ လေ​တစ်​မှုတ်​နှင့် လွင့်​ကြ​လိမ့်​မည်။ ငါ့​ကို ကိုး​စား​သော​သူ​မူ​ကား၊ ပြည်​တော်​ကို ပိုင်၍၊ ငါ၏​သန့်​ရှင်း​သော​တောင်​ကို အ​မွေ​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။

အ​နာ​ပျောက်​စေ​သော​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား

14 ထို​အ​ခါ မြေ​ကို​ဖို့​ကြ။ မြေ​ကို​ဖို့​ကြ။ လမ်း​ကို​ပြင်​ကြ။ ငါ့​လူ​တို့၏ လမ်း​ခ​ရီး၌ အ​ဆီး​အ​တား​မ​ရှိ​စေ​နှင့်​ဟု ငါ​ပြော​ဆို​ရ၏။ 15 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သန့်​ရှင်း​ခြင်း​ဟု နာ​မ​ရှိ​တော်​မူ​ထ​သော၊ အ​န​န္တ​ကာ​လ​တည်း​ဟူ​သော ဘုံ​ဗိ​မာန်၌ စံ​တော်​မူ​ထ​သော၊ အထွတ်​အ​မြတ် ဖြစ်​တော်​မူ​သော​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ငါ​သည် မြင့်​မြတ်​သန့်​ရှင်း​သော အ​ရပ်၌​နေ၏။ စိတ်​နှိမ့်​ချ​သော​သူ​နှင့်၊ နှ​လုံး​ကြေ​ကွဲ​သော သူ​တို့၏​စိတ်​ဝိ​ညာဉ်​အ​သက်​ရှင်​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ကြေ​ကွဲ​နှိမ့်​ချ​သော စိတ်​သ​ဘော​ရှိ​သော​သူ​တို့၌​လည်း ငါ​နေ၏။ 16 ငါ​သည် အ​စဉ်​မ​ပြတ် တ​ရား​တွေ့​မည်​မ​ဟုတ်။ အ​စဉ်​မ​ပြတ် အ​မျက်​ထွက်​မည်​မ​ဟုတ်။ ထို​သို့​ဟုတ်​လျှင်၊ အ​သက်​သည် ငါ့​ရှေ့​မှာ​ပျောက်၍၊ ငါ​ဖန်​ဆင်း​သော​ဝိ​ညာဉ်​သည် ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့​ရောက်​လိမ့်​မည်။ 17 သူ၏ လော​ဘ​လွန်​ကျူး​ခြင်း​အ​ပြစ်​ကြောင့်၊ ငါ​သည် အ​မျက်​ထွက်၍ ဒဏ်​ခတ်​လေ၏။ အ​မျက်​ထွက်၍ မျက်​နှာ​ကို လွှဲ​လေ၏။ သူ​သည်​လည်း မိ​မိ​အ​လို​ရှိ​ရာ​လမ်း​သို့ လွှဲ​သွား​လေ၏။ 18 သူ၏ အ​ကျင့်​ဓ​လေ့​တို့​ကို ငါ​မြင်​ပြီ။ သူ့​ကို​အ​နာ​ပျောက်​စေ၍ လမ်း​ပြ​ဦး​မည်။ သူ့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သူ​နှင့်​အ​တူ စိတ်​ညှိုး​ငယ်​သော သူ​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ချမ်း​သာ​ပေး​ဦး​မည်။ 19 ငါ​သည် နှုတ်​ခမ်း​အ​သီး​ကို ဖန်​ဆင်း၏။ ဝေး​သော​သူ၌​လည်း​ကောင်း၊ နီး​သော​သူ၌​လည်း​ကောင်း ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ဖြစ်​စေ၊ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ဖြစ်​စေ၊ သူ၏​အ​နာ​ကို ငါ​ပျောက်​စေ​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။*ဧ၊ ၂း၁၇။20 မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့​မူ​ကား၊ မ​ငြိမ်​နိုင်​ဘဲ​လှုပ်​ရှား၍၊ ရွှံ့​နှင့် အ​မှိုက်​ကို​ပက်​သော ပင်​လယ်​ရေ​နှင့် တူ​ကြ၏။ 21 မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့၌ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​မ​ရှိ​ဟု ငါ၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​မိန့်​တော်​မူ၏။*ဟေ​ရှာ၊ ၄၈း၂၂။