1 Ai dos que decretam leis injustas,
e dos escrivães
que prescrevem opressão.
2 Para desviarem os pobres do seu direito,
e para arrebatarem o
direito dos aflitos do meu povo;
para despojarem as viúvas
e roubarem os órfãos!
3 Mas que fareis vós no dia da visitação,
e na desolação,
que há de vir de longe? A quem recorrereis
para obter socorro,
e onde deixareis a vossa glória,
4 Sem que cada um se
abata entre os presos,
e caia entre mortos?
Com tudo isto a
sua ira não cessou,
mas ainda está
estendida a sua mão.
Profecia proferida contra a Assíria
5 Ai da Assíria, a vara da minha ira,
porque a minha indignação é
como cajado nas suas mãos.
6 Enviá-la-ei contra uma nação hipócrita,
e contra o povo do meu
furor lhe darei ordem,
para que lhe roube a presa,
e lhe tome o despojo,
e o ponha para ser pisado aos pés,
como a lama das ruas.
7 Ainda que ele não cuide assim,
nem o seu coração assim o imagine;
antes no seu coração intenta
destruir e desarraigar
não poucas nações.
8 Porque diz: Não são meus
príncipes todos eles reis?
9 Não é Calno como Carquemis?
Não é Hamate
como Arpade? E Samaria como Damasco?
10 Como a minha mão
alcançou os reinos
dos ídolos,
cujas imagens esculpidas
eram melhores do
que as de Jerusalém
e do que as de Samaria,
11 Porventura como fiz a Samaria
e aos seus ídolos,
não o faria igualmente a Jerusalém
e aos seus ídolos?
12 Por isso acontecerá que, havendo o Senhor acabado toda a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, então castigarei o fruto da arrogante grandeza do coração do rei da Assíria e a pompa da altivez dos seus olhos.
13 Porquanto disse: Com a força da minha mão o fiz, e com a minha sabedoria, porque sou prudente; e removi os limites dos povos, e roubei os seus tesouros, e como valente abati aos habitantes.
14 E achou a minha mão as
riquezas dos povos como a um ninho,
e como se ajuntam os
ovos abandonados, assim
eu ajuntei a toda a terra,
e não houve quem
movesse a asa,
ou abrisse a boca, ou murmurasse.
15 Porventura gloriar-se-á o
machado contra o
que corta com ele,
ou presumirá a serra
contra o que puxa por ela,
como se o cajado
movesse aos
que o levantam,
ou a vara levantasse
como não sendo pau?
16 Por isso o Senhor,
o Senhor dos Exércitos,
fará definhar os
que entre eles são gordos,
e debaixo da sua glória
ateará um incêndio,
como incêndio de fogo.
17 Porque a Luz de Israel
virá a ser como fogo
e o seu Santo por labareda,
que abrase
e consuma os seus
espinheiros
e as suas sarças num só dia.
18 Também consumirá a glória
da sua floresta,
e do seu campo fértil,
desde a alma até à carne,
e será como quando desmaia o porta-bandeira.
19 E o resto das árvores
da sua floresta
será tão pouco em número,
que um menino
poderá contá-las.
Um remanescente voltará
20 E acontecerá naquele dia que os restantes de Israel, e os que tiverem escapado da casa de Jacó, nunca mais se estribarão sobre aquele que os feriu; antes estribar-se-ão verdadeiramente sobre o Senhor, o Santo de Israel.
21 Os restantes se converterão ao Deus forte, sim, os restantes de Jacó.
22 Porque ainda que o teu povo, ó Israel, seja como a areia do mar, só um remanescente dele se converterá; uma destruição está determinada, transbordando em justiça.
23 Porque determinada já a destruição, o Senhor Deus dos Exércitos a executará no meio de toda esta terra.
24 Por isso assim diz o Senhor Deus dos Exércitos: Povo meu, que habitas em Sião, não temas à Assíria, quando te ferir com a vara, e contra ti levantar o seu cajado à maneira dos egípcios.
25 Porque daqui a bem pouco se cumprirá a minha indignação e a minha ira, para a consumir.
26 Porque o Senhor dos Exércitos suscitará contra ela um flagelo, como na matança de Midiã junto à rocha de Orebe; e a sua vara estará sobre o mar, e ele a levantará como sucedeu aos egípcios.
27 E acontecerá, naquele dia, que a sua carga será tirada do teu ombro, e o seu jugo do teu pescoço; e o jugo será despedaçado por causa da unção.
28 Já vem chegando a Aiate, já
vai passando por Migrom, e
em Micmás deixa a sua bagagem.
29 Já passaram o desfiladeiro, já
se alojam em Geba; já
Ramá treme, e Gibeá de Saul vai fugindo.
30 Clama alto com a tua voz,
ó filha de Galim! Ouve, ó Laís! Ó tu pobre Anatote!
31 Madmena já se foi;
os moradores de Gebim
vão fugindo em bandos.
32 Ainda um dia parará em Nobe;
acenará com a sua
mão contra o monte
da filha de Sião,
o outeiro de Jerusalém.
33 Mas eis que o Senhor,
o Senhor dos Exércitos,
cortará os ramos com violência,
e os de alta estatura
serão cortados,
e os altivos serão abatidos.
34 E cortará com ferro
a espessura da floresta,
e o Líbano cairá à
mão de um poderoso.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 ငတ်မွတ်သောသူတို့ကို တရားရှုံးစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ 2 ငါ၏လူမျိုးတွင် ဆင်းရဲသားတို့၏အခွင့်အရာကို ရုပ်သိမ်းခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ မုဆိုးမတို့ကို ညှဉ်းဆဲ၍၊ မိဘမရှိသောသူတို့၏ဥစ္စာကို လုယူခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ မတရားသဖြင့် စီရင်သောသူ၊ ကျပ်တည်းစွာသော မှတ်ချက်ကို မှတ်သားသော စာရေးတို့သည် အမင်္ဂလာရှိကြ၏။ 3 ငါကြည့်ရှုစီရင်သည်ကာလ၊ အဝေးကရောက်လတ္တံ့သော ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်သည်ကာလ၌၊ သင်တို့သည် ချမ်းသာရအံ့သောငှာ၊ အဘယ်သူထံသို့ ပြေးကြလိမ့်မည်နည်း။ သင်တို့စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အဘယ်မှာသိုထားကြလိမ့်မည်နည်း။ 4 ငါ့ကျေးဇူးကို မခံရသောသူတို့သည်၊ ချုပ်ထားလျက်ရှိသော သူတို့အောက်မှာ ဦးချရကြလိမ့်မည်။ အသေသတ်ခြင်းကိုခံရသော သူတို့အောက်မှာ လဲရကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း၊ အမျက်တော်သည်မငြိမ်း၊ လက်တော်သည် ဆန့်လျက်ရှိသေး၏။
အာရှုရိကိုအသုံးပြုခြင်း
5 အာရှုရိလူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ ငါ့အမျက်၏လှံတံဖြစ်၏။ သူကိုင်သောတောင်ဝှေးသည် ငါဒဏ်ပေးစရာဖို့ ဖြစ်၏။ဟေရှာ၊ ၁၄:၂၄-၂၇၊ နာ၊ ၁:၁—၃:၁၉၊ဇေ၊ ၂:၁၃-၁၅။6 အဓမ္မလူမျိုးရှိရာသို့ သူ့ကိုငါစေလွှတ်မည်။ ငါ့အမျက်ခံရာလူစုကို လုယူဖျက်ဆီး၍၊ လမ်း၌ ရွှံ့ကိုကဲ့သို့ ကျော်နင်းစေခြင်းငှာ၊ သူ့ကိုငါမှာထားမည်။ 7 သို့သော်လည်း၊ သူသည် အခြားသောအကြံ၊ အခြားသောအလိုရှိ၏။ သူသည်ဖျက်ဆီး၍၊ များစွာသောလူမျိုးတို့ကို ပယ်ရှင်းခြင်းငှာ အလိုရှိ၏။ 8 သူသည် အဘယ်သို့ဆိုသနည်းဟူမူကား၊ ငါ၏မှူးမတ်တို့သည် မင်းကြီးဖြစ်ကြသည် မဟုတ်လော။ 9 ကာလနောမြို့သည် ခါခေမိတ်မြို့ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဟာမတ်မြို့သည် အာပဒ်မြို့ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ရှမာရိမြို့သည် ဒမာသက်မြို့ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ 10 ရှမာရိရုပ်တုနှင့် ယေရုရှလင်ရုပ်တုထက် သာ၍မြတ်သော ရုပ်တုဆင်းတုကို ကိုးကွယ်သောတိုင်းနိုင်ငံများကို ငါလုယူသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ 11 ရှမာရိမြို့နှင့် သူ၏ရုပ်တုတို့ကို ငါပြုသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် သူ၏ရုပ်တုတို့ကို ငါပြုမည်မဟုတ်လောဟု ဆိုတတ်၏။
12 သို့သော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်တောင်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၌ အမှုတော်ကိုလက်စသတ်တော်မူပြီးမှ၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏ မာနထောင်လွှားခြင်း၊ မော်သောမျက်နှာနှင့် စော်ကားခြင်းကို ငါကြည့်ရှု၍စီရင်မည်။ 13 ထိုမင်းက၊ ငါသည် ကိုယ်လက်ရုံးသတ္တိနှင့် ကိုယ်ဉာဏ်အားဖြင့် ငါတတ်နိုင်၏။ ပညာသတိနှင့် ငါပြည့်စုံ၏။ လူမျိုးနေရာ အပိုင်းအခြားတို့ကို ငါရွှေ့ပြီ။ သူတို့၏ဘဏ္ဍာကိုလုယူပြီ။ ဘုရင်တို့ကို သူရဲကဲ့သို့နှိမ့်ချပြီ။ 14 ငါ့လက်သည် ငှက်သိုက်ကို တွေ့သကဲ့သို့၊ လူတို့၏ဥစ္စာပစ္စည်းကိုတွေ့ပြီ။ စွန့်ပစ်သောငှက်ဥတို့ကို သိမ်းယူသကဲ့သို့၊ မြေကြီးတန်ဆာ ရှိသမျှတို့ကို ငါသိမ်းယူပြီ။ အဘယ်သူမျှ အတောင်ကိုမလှုပ်၊ နှုတ်သီးကိုမဖွင့်၊ မမြည်မတွန်ဟုဆိုသည်ဖြစ်၍၊ 15 ကြိမ်လုံးသည် ကိုင်သောသူကို လှုပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တောင်ဝှေးသည် မိမိသခင်ကို ချီကြွသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပုဆိန်သည် ခုတ်သောသူကို စော်ကားရမည်လော။ လွှသည် တိုက်သောသူကို ရန်ပြု၍ထောင်လွှားရမည်လော။ 16 ထိုကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေသခင် အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ထိုမင်း၏ဆူဝသောသူတို့၌ ပိန်ကျုံခြင်းကို သွင်းပေးတော်မူမည်။ သူ၏ဘုန်းအောက်၌လည်း မီးလောင်သကဲ့သို့ လောင်စေခြင်းငှာ ရှို့တော်မူမည်။ 17 ဣသရေလအမျိုး၏အလင်းသည် မီးဖြစ်တော်မူမည်။ သန့်ရှင်းသောဘုရားသည် မီးလျှံဖြစ်တော်မူမည်။ တစ်နေ့ချင်းတွင်၊ ထိုမင်း၏ ဆူးပင်အမျိုးမျိုးတို့ကို မီးရှို့၍၊ ကျွမ်းစေတော်မူမည်။ 18 တော၏ဘုန်းကိုလည်းကောင်း၊ အသီးအနှံထွက်သော လယ်၏ဘုန်းကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ နာမ်ဝိညာဉ်နှင့်တကွ ကုန်စေတော်မူသဖြင့်၊ ထိုမင်းသည် နာသောသူကဲ့သို့အားလျော့လိမ့်မည်။ 19 ကြွင်းသောတောပင်တို့ကို သူငယ်သည် စာရင်းယူနိုင်အောင်၊ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကြွင်းသောသူသာနောင်တရခြင်း
20 ထိုအခါမှစ၍၊ ဘေးလွတ်လျက်ကြွင်းသော ဣသရေလအမျိုးနှင့် ယာကုပ်အမျိုးသားတို့သည်၊ မိမိတို့ကို ညှဉ်းဆဲသောသူ၌ နောက်တစ်ဖန် မကိုးစားဘဲ၊ ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းသောအရှင်ထာဝရဘုရား၌ အမှန်ကိုးစားကြလိမ့်မည်။ 21 ကြွင်းသောသူတည်းဟူသော၊ ယာကုပ်အမျိုး၌ ကြွင်းသောသူတို့သည် တန်ခိုးကြီးတော်မူသော ဘုရားသခင့်ထံသို့ ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ 22 အိုဣသရေလအမျိုး၊ သင်၏အမျိုးသားတို့သည် သမုဒ္ဒရာသဲလုံးနှင့်အမျှ များသော်လည်း၊ ကြွင်းသောသူတို့သာလျှင် ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ စီရင်ဆုံးဖြတ်သော သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခြင်းသည် တရားသဖြင့် လွှမ်းမိုးရလိမ့်မည်။ 23 ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် မြေတစ်ပြင်လုံးအလယ်၌ စီရင်ဆုံးဖြတ်သော၊ သုတ်သင်ပယ်ရှားခြင်းကို ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ရော၊ ၉:၂၇။
အာရှုရိပြည်ကိုအပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်
24 ထိုကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေသခင်အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဇိအုန်မြို့၌နေသောငါ၏လူမျိုး၊ အာရှုရိမင်းကြောင့် မကြောက်နှင့်။ သူ၏ကြိမ်လုံးနှင့် သင့်ကိုရိုက်မည်။ အဲဂုတ္တုမင်းပြုသည်နည်းတူ သူ၏လှံတံကို သင်၏အပေါ်မှာမိုးလိမ့်မည်။ 25 သို့သော်လည်း၊ ခဏကြာပြီးမှ သူတို့သည်ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သောအားဖြင့်၊ ငါ့အမျက်သည်ငြိမ်း၍၊ ငါ့စိတ်လည်းပြေ လိမ့်မည်။ 26 ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ဩရဘကျောက်နားမှာ မိဒျန်အမျိုးသားတို့ကို ဒဏ်ခတ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ကို လှံတံတော်နှင့် မိုးသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ထိုမင်းအဖို့ ဘေးဥပဒ်ကိုပြင်ဆင်၍၊ အဲဂုတ္ထုလက်ထက်၌ကဲ့သို့ တစ်ဖန်လှံတံတော်ကို ချီတော်မူမည်။ 27 ထိုကာလ၌ သူ၏ဝန်ကို သင်၏ပခုံးပေါ်ကလည်းကောင်း၊ သူ၏ထမ်းပိုးကို သင်၏လည်ပင်းပေါ်ကလည်းကောင်းချရ၏။ ဆူဝခြင်းကျေးဇူးကြောင့် ထမ်းပိုးပျက်စီးရ၏။
ရန်သူများဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း
28 အာရပ်မြို့သို့ ရောက်လေပြီ။ မိဂရုန်မြို့တိုင်အောင် လွန်သွားပြီ။ မိတ်မတ်မြို့၌ လှည်းများကိုချထားပြီ။ 29 တောင်ကြားကို လွန်ကြပြီ။ ဂေဗမြို့၌ စခန်းချကြပြီ။ ရာမမြို့သည် ကြောက်လန့်လျက်ရှိ၏။ ရှောလုနေရာ ဂိဗာမြို့သည် ပြေး၏။ 30 အို ဂလ္လိမ်မြို့သမီး၊ ကြွေးကြော်လော့။ အို လဲရှမြို့၊ နားထောင်လော့။ အာနသုတ်မြို့သည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ 31 မာဒမေနမြို့သည် ပြောင်းသွားပြီ။ ဂေဗိမ်မြို့သားတို့သည် လွတ်အောင်ပြေးကြ၏။ 32 နောဘမြို့၌ တစ်ရက်နေပြီးမှ၊ ဇိအုန်သတို့သမီး၏တောင်တည်းဟူသော ယေရှုရှလင်တောင်ကိုရွယ်၍၊ မိမိလက်ကို လှုပ်လိမ့်မည်။ 33 ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေသခင်အရှင် ထာဝရဘုရားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်သောအခြင်းအရာနှင့် သစ်ပင်အထွတ်ကိုပယ်ရှင်းတော်မူမည်။ အရပ်မြင့်သော အခက်တို့ကိုခုတ်လှဲ၍၊ ကြီးမားသောအခက်တို့ကို နှိမ့်ချတော်မူမည်။ 34 တောအုပ်ကို ပုဆိန်နှင့် ခုတ်ပယ်တော်မူ၍၊ လေဗနုန်တောသည် တန်ခိုးကြီးသောသူ၏လက်အားဖြင့် လဲလျက်နေလိမ့်သတည်း။
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)