Isaías 51

Palavra de consolação para Sião

1 Ouvi-me, vós os

que seguis a justiça,

os que buscais ao Senhor. Olhai

para a rocha de onde fostes cortados,

e para a caverna

do poço

de onde fostes cavados.

2 Olhai para Abraão, vosso pai,

e para Sara, que vos deu à luz;

porque, sendo ele só,

o chamei, e o abençoei

e o multipliquei.

3 Porque o Senhor consolará a Sião;

consolará a todos os seus lugares assolados,

e fará o seu deserto

como o Éden,

e a sua solidão

como o jardim do Senhor;

gozo e alegria se achará nela,

ação de graças,

e voz de melodia.

4 Atendei-me, povo meu, e nação minha,

inclinai os ouvidos para mim;

porque de mim sairá a lei,

e o meu juízo farei repousar

para a luz dos povos.

5 Perto está a minha justiça,

vem saindo a minha salvação,

e os meus braços julgarão os povos;

as ilhas me aguardarão,

e no meu braço

esperarão.

6 Levantai os vossos olhos

para os céus,

e olhai para a terra em baixo,

porque os céus desaparecerão

como a fumaça,

e a terra se envelhecerá

como roupa,

e os seus moradores morrerão semelhantemente;

porém a minha salvação durará

para sempre,

e a minha justiça

não será

abolida.

7 Ouvi-me,

vós que conheceis a justiça,

povo em cujo coração está a minha lei;

não temais o opróbrio

dos homens,

nem vos turbeis

pelas suas

injúrias.

8 Porque a traça os roerá

como a roupa,

e o bicho os comerá

como a lã;

mas a minha justiça durará

para sempre,

e a minha salvação

de geração em geração.

9 Desperta, desperta,

veste-te de força,

ó braço do Senhor;

desperta como nos dias passados,

como nas gerações antigas.

Não és tu aquele que cortou

em pedaços a Raabe,

o que feriu ao chacal?

10 Não és tu aquele que secou o mar,

as águas do grande abismo? O

que fez o caminho no fundo

do mar, para

que passassem os remidos?

11 Assim voltarão os resgatados

do Senhor,

e virão a Sião

com júbilo,

e perpétua alegria haverá

sobre as suas cabeças;

gozo e alegria alcançarão,

a tristeza

e o gemido

fugirão.

12 Eu, eu sou aquele

que vos consola;

quem, pois, és tu

para que temas o homem

que é mortal,

ou o filho do homem,

que se tornará em erva?

13 E te esqueces do Senhor que te criou,

que estendeu os céus,

e fundou a terra,

e temes continuamente todo o dia o furor

do angustiador,

quando se prepara para destruir;

pois onde está o furor

do que te atribulava?

14 O exilado cativo depressa será solto,

e não morrerá

na caverna,

e o seu pão

não lhe faltará.

15 Porque eu sou o Senhor teu Deus,

que agito o mar,

de modo

que bramem as suas ondas. O Senhor

dos Exércitos

é o seu nome.

16 E ponho as minhas palavras

na tua boca, e te cubro

com a sombra da minha mão;

para plantar os céus,

e para fundar a terra,

e para dizer a Sião: Tu és o meu povo.

17 Desperta, desperta, levanta-te,

ó Jerusalém, que bebeste

da mão do Senhor o cálice

do seu furor; bebeste

e sorveste os sedimentos

do cálice do atordoamento.

18 De todos os filhos que ela teve,

nenhum há que a guie mansamente;

e de todos os filhos que criou,

nenhum há que a tome pela mão.

19 Estas duas coisas te aconteceram;

quem terá compaixão

de ti? A assolação,

e o quebrantamento,

e a fome,

e a espada! Por

quem te consolarei?

20 Os teus filhos já desmaiaram,

jazem nas entradas

de todos os caminhos,

como o antílope na rede;

cheios estão do furor do Senhor

e da repreensão do teu Deus.

21 Portanto agora ouve isto,

ó aflita, e embriagada,

mas não de vinho.

22 Assim diz o teu Senhor o Senhor,

e o teu Deus,

que pleiteará a causa do seu povo:

Eis que eu tomo

da tua mão o cálice do atordoamento,

os sedimentos do cálice

do meu furor,

nunca mais dele beberás.

23 Porém, pô-lo-ei nas mãos

dos que te entristeceram,

que disseram à tua alma:

Abaixa-te, e passaremos

sobre ti;

e tu puseste as tuas costas

como chão, e como caminho,

aos viandantes.

ဇိ​အုန်​တောင်​အ​တွက်​နှစ်​သိမ့်​စ​ကား

1 ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​တ​ရား​သို့ လိုက်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ရှာ​သော​သူ​တို့၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​ကြ​လော့။ သင်​တို့​ကို ခုတ်​ယူ​ရာ​ကျောက်​နှင့်၊ တူး​ယူ​ရာ​တွင်း​ဝ​ကို ကြည့်​ရှု​ကြ​လော့။ 2 သင်​တို့၏​အ​ဘ အာ​ဗြ​ဟံ​နှင့်၊ သင်​တို့​ကို​ဖွား​သော​သူ စာ​ရာ​တို့​ကို ကြည့်​ရှု​ကြ​လော့။ ငါ​သည် တစ်​ယောက်​တည်း​သော​သူ အာ​ဗြ​ဟံ​ကို ခေါ်၍၊ ကောင်း​ချီး​ပေး​သ​ဖြင့် များ​ပြား​စေ၏။ 3 ထို​သို့​နှင့်​အ​ညီ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဇိ​အုန်​မြို့​ကို ချမ်း​သာ​ပေး​တော်​မူ​မည်။ သူ၏​ဆိတ်​ညံ​ရာ အ​ရပ်​အ​လုံး​စုံ​တို့​ကို ချမ်း​သာ​ပေး​မည်။ သူ၏​တော​ကို ဧ​ဒင်​အ​ရပ်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ သူ၏​လွင်​ပြင်​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ ဥ​ယျာဉ်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း ဖြစ်​စေ​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ဇိ​အုန်​မြို့​သည် ဝမ်း​မြောက်​ရွှင်​လန်း​ခြင်း၊ ကျေး​ဇူး​တော်​ကို​ချီး​မွမ်း​ခြင်း၊ သီ​ချင်း​ဆို​ခြင်း​နှင့် ပြည့်​စုံ​လိမ့်​မည်။

4 ငါ၏​လူ​မျိုး၊ ငါ့​လူ​စု​တို့၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​နာ​ယူ​ကြ​လော့။ ငါ့​ထံ​မှ​တ​ရား​ထွက်၍ ငါ​စီ​ရင်​ချက်​သည် လူ​များ​လင်း​စ​ရာ​ဖို့ တည်​ရ​လိမ့်​မည်။ 5 ငါ၏ ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​တ​ရား​သည် အ​နီး​မှာ​ရှိ၏။ ငါ၏​ကယ်​တင်​ခြင်း​တ​ရား​သည် ထွက်​သွား​ပြီ။ ငါ့​လက်​ရုံး​သည် လူ​တို့​တွင် တ​ရား​မှု​ကို စီ​ရင်​လိမ့်​မည်။ တစ်​ကျွန်း​တစ်​နိုင်​ငံ​သား​တို့​သည် ငါ့​ကို​မျှော်​လင့်၍၊ ငါ့​လက်​ရုံး​ကို ကိုး​စား​ကြ​လိမ့်​မည်။ 6 မိုး​ကောင်း​ကင်​ကို မျှော်၍ ကြည့်​ကြ​လော့။ မြေ​ကြီး​ကို​လည်း ငုံ့၍ ကြည့်​ကြ​လော့။ မိုး​ကောင်း​ကင်​သည် မီး​ခိုး​ကဲ့​သို့ ကွယ်​ပျောက်၍၊ မြေ​ကြီး​သည် အ​ဝတ်​ကဲ့​သို့ ဟောင်း​နွမ်း​လိမ့်​မည်။ မြေ​ကြီး​သား​တို့​သည် ခြင်​ကောင်​ကဲ့​သို့ သေ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ငါ၏​ကယ်​တင်​ခြင်း​တ​ရား​မူ​ကား အ​စဉ်​အ​မြဲ​တည်​လိမ့်​မည်။ ငါ၏​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​တ​ရား​လည်း ပ​ပျောက်​ခြင်း မ​ရှိ​နိုင်​ရာ။

7 ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​တ​ရား​ကို သိ၍၊ ငါ၏​တ​ရား​ကို နှ​လုံး​သွင်း​မိ​သော သူ​တို့၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​ကြ​လော့။ လူ​တို့​သည် အ​ပြစ်​တင်​မည်​ဟု မ​စိုး​ရိမ်​ကြ​နှင့်။ လူ​တို့​ကဲ့​ရဲ့​ခြင်း​ကို မ​ကြောက်​ကြ​နှင့်။ 8 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ပိုး​ရွ​တို့​သည် သိုး​မွေး​အ​ဝတ်​ကို ကိုက်​စား​သ​ကဲ့​သို့၊ ထို​သူ​တို့​ကို ကိုက်​စား​ဖျက်​ဆီး​ကြ​လိမ့်​မည်။ ငါ၏ ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​တ​ရား​မူ​ကား နိ​စ္စ​ထာ​ဝ​ရ​ဖြစ်၍၊ ငါ၏​ကယ်​တင်​ခြင်း​တ​ရား​သည်​လည်း က​မ္ဘာ​အ​ဆက်​ဆက် တည်​လိမ့်​သ​တည်း။

9 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​လက်​ရုံး​တော်၊ နိုး​တော်​မူ​ပါ။ နိုး၍ ခွန်​အား​ကို ယူ​တော်​မူ​ပါ။ ရှေး​ကာ​လ​နှင့် လွန်​ဖူး​သော​ကာ​လ၌​ကဲ့​သို့ နိုး​တော်​မူ​ပါ။ ရာ​ခပ်​ကို​ဒဏ်​ခတ်၍ န​ဂါး​ကို နာ​စေ​သော​သူ​ကား၊ ကိုယ်​တော်​ပင် မ​ဟုတ်​လော။ 10 ပင်​လယ်​ရေ၊ နက်​နဲ​ရာ​ရေ​တို့​ကို ခန်း​ခြောက်​စေ၍၊ ပင်​လယ်​နက်​နဲ​ရာ အ​ရပ်​တို့​ကို ရွေး​နုတ်​သော​သူ​များ သွား​စ​ရာ​လမ်း ဖြစ်​စေ​သော​သူ​ကား၊ ကိုယ်​တော်​ပင် မ​ဟုတ်​လော။ 11 သို့​ဖြစ်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ကယ်​လွှတ်​တော်​မူ​သော​သူ​တို့​သည် ပြန်​လာ၍ သီ​ချင်း​ဆို​လျက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဝမ်း​မြောက်​ခြင်း သ​ရ​ဖူ​ကို ဆောင်း​လျက်၊ ဇိ​အုန်​မြို့​သို့ ရောက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ ဝမ်း​မြောက်​ရွှင်​လန်း​ခြင်း အ​ခွင့်​ကို​ရ​ကြ၍၊ ဝမ်း​နည်း​ခြင်း​နှင့် ညည်း​တွား​ခြင်း​သည် ပြေး​သွား​ရ​လိမ့်​မည်။ 12 သင်​တို့​ကို နှစ်​သိမ့်​စေ​သော​သူ​ကား၊ အ​ခြား​သူ​မ​ဟုတ်၊ ငါ့​ကိုယ်​တိုင်​ပေ​တည်း။ သေ​ရ​သော​လူ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မြက်​ပင်​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​လ​တ္တံ့​သော လူ​သား​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သင်​သည် ကြောက်​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ အ​ဘယ်​သို့​သော သ​ဘော​ရှိ​သ​နည်း။ 13 မိုး​ကောင်း​ကင်​ကို ကြက်​တော်​မူ​ထ​သော၊ မြေ​ကြီး​ကို​လည်း တည်​တော်​မူ​ထ​သော၊ သင့်​ကို ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို သင်​သည် မေ့​လျော့၍၊ ညှဉ်း​ဆဲ​သော​သူ​သည် ငါ့​ကို​ဖျက်​ဆီး​လု​ပြီ​ဟု စိတ်​ထင်​နှင့်၊ သူ၏​ဒေါ​သ​အ​မျက်​ကို အ​စဉ်​ကြောက်​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ အ​ဘယ်​သို့​သော သ​ဘော​ရှိ​သ​နည်း။ ယ​ခု​မှာ ညှဉ်း​ဆဲ​သော​သူ၏ ဒေါ​သ​အ​မျက်​သည် အ​ဘယ်​မှာ​ရှိ​သ​နည်း။ 14 အ​ချုပ်​ခံ​ရ​သော​သူ​သည် ထောင်​ထဲ​မှာ​မ​သေ၊ ရေ​စာ​မ​ပြတ်၊ လျင်​မြန်​စွာ​ကယ်​နုတ်​ခြင်း​သို့ ရောက်​လိမ့်​မည်။ 15 ငါ​သည်​သ​မု​ဒ္ဒ​ရာ​ကို​ဆုံး​မ၍ လှိုင်း​တံ​ပိုး​ကို ဟုန်း​စေ​သော သင်၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ဖြစ်၏။ ထို​ဘု​ရား၏ နာ​မ​တော်​ကား၊ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပေ​တည်း။ 16 မိုး​ကောင်း​ကင်​ကို ဆောက်၍၊ မြေ​ကြီး​ကို တည်​စေ​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ သင်​သည် ငါ၏​လူ​မျိုး​ဖြစ်၏​ဟု ဇိ​အုန်​မြို့​ကို ပြော​စေ​ခြင်း​ငှာ​လည်း​ကောင်း၊ ငါ့​စ​ကား​ကို​သင်၏​နှုတ်​ထဲ​မှာ ငါ​ထား​ပြီ။ ငါ့​လက်၏​အ​ရိပ်​နှင့် သင့်​ကို​ငါ​မိုး​ပြီ။

17 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​လက်​တော်၌ အ​မျက်​တော်​ဖ​လား​ကို သောက်​သော ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့၊ နိုး​လော့။ နိုး၍​ထ​လော့။ သင်​သည် တုန်​လှုပ်​စေ​သော​ဖ​လား​ကို အ​ကုန်​သောက်​ခဲ့​ပြီ။ အ​နည်​အ​ဖတ်​ကို​လည်း ညှစ်​ခဲ့​ပြီ။*ဗျာ၊ ၁၄:၁၀၊၁၆:၁၉။18 ကိုယ်​တိုင်​ဖွား​မြင်​သော သား​တို့​တွင်၊ သင့်​ကို လမ်း​ပြ​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ ကိုယ်​တိုင်​မွေး​စား​သော သား​တို့​တွင်၊ သင့်​ကို လက်​ဆွဲ​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ 19 အ​စာ​ခေါင်း​ပါး၍ လူ​ဆိတ်​ညံ​ခြင်း​ဘေး၊ ဓား​ဖြင့်​ဖျက်​ဆီး​ခြင်း​ဘေး​တည်း​ဟူ​သော ဘေး​နှစ်​ပါး​တို့​သည် သင်၏​အ​ပေါ်​မှာ ရောက်​လာ​သည်​ဖြစ်၍၊ သင့်​အ​တွက် အ​ဘယ်​သူ​ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​သ​နည်း။ ငါ​သည် အ​ဘယ်​သို့ ချမ်း​သာ​ပေး​နိုင်​သ​နည်း။ 20 သင်၏​သား​တို့​သည် မိန်း​မော​တွေ​ဝေ​ကြ၏။ ကျော့​ကွင်း၌​ဖမ်း​မိ​သော​စိုင်​ကဲ့​သို့ ခပ်​သိမ်း​သော လမ်း​ဝ​မှာ​အိပ်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အ​မျက်​ထွက်​တော်​မူ​ခြင်း၊ သင်၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ဆုံး​မ​တော်​မူ​ခြင်း​နှင့် ဝ​ကြ၏။

21 သို့​ဖြစ်၍၊ ညှဉ်း​ဆဲ​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​သော​သူ၊ စ​ပျစ်​ရည်​မှ​တစ်​ပါး အ​ခြား​သော​ယစ်​မျိုး​နှင့် ယစ်​မူး​သော​သူ၊ နား​ထောင်​လော့။ 22 သင်၏​အ​ရှင်၊ မိ​မိ​လူ​တို့၏​အ​မှု​ကို စောင့်​တော်​မူ​သော သင်၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ကြည့်​ရှု​လော့။ တုန်​လှုပ်​စေ​သော​ဖ​လား၊ ငါ့​အ​မျက်​တော်​ဖ​လား၏ အ​နည်​အ​ဖတ်​ကို သင်၏​လက်​မှ​ငါ​ရုပ်၍၊ သင်​သည် နောက်​တစ်​ဖန် မ​သောက်​ရ။ 23 သင်​သည် ခ​ရီး​သွား​သော​သူ​တို့​ရှေ့​မှာ ကိုယ်​ကို မြေ​တန်​တား​လုပ်၍၊ အ​လျား​ဝပ်​စေ​ခြင်း​ငှာ ဝပ်​လျက်​နေ​တော့။ ငါ​ကျော်​သွား​မည်​ဟု ဆို၍၊ သင့်​ကို​ညှဉ်း​ဆဲ​သော သူ​တို့​လက်၌ ထို​ဖ​လား​ကို​ငါ​ထား​မည်။