1 Samuel 18

Vriendskapsverbond tussen Jónatan en Dawid. Saul begin om Dawid te haat.

1 EN nadat hy sy gesprek met Saul beëindig het, het die siel van Jónatan verkleef geraak aan die siel van Dawid, en Jónatan het hom liefgekry soos sy eie siel.

2 En Saul het hom dié dag geneem en hom nie na sy familie laat teruggaan nie.

3 Toe sluit Jónatan met Dawid 'n verbond, omdat hy hom liefgehad het soos sy eie siel.

4 Daarby trek Jónatan sy mantel uit wat hy aangehad het, en gee dit aan Dawid; ook sy klere, ja, selfs sy swaard en sy boog en sy gordel.

5 En Dawid het uitgetrek. Oral waar Saul hom gestuur het, was hy voorspoedig, sodat Saul hom oor die krygsmanne aangestel het; en dit was goed in die oë van die hele volk en ook in die oë van die dienaars van Saul.

6 En toe hulle tuis kom, en ook Dawid terug was nadat hy die Filistyn verslaan het, het die vroue uitgegaan uit al die stede van Israel met sang en koordanse, met tamboeryne, met vreugdegeroep en met triangels koning Saul tegemoet.

7 En die vroue wat vrolik was, het gesing en gesê: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tienduisende!

8 En Saul het baie kwaad geword, want hierdie woord was verkeerd in sy oë. En hy sê: Hulle het Dawid die tienduisende gegee, maar my die duisende gegee; hy moet nou nog net die koningskap kry!

9 En van dié dag af en verder het Saul die oog op Dawid gehad.

10 Die volgende dag het die bose gees van God oor Saul vaardig geword, sodat hy rasend was binne-in die huis terwyl Dawid soos elke dag met sy hand speel, en Saul 'n spies in sy hand hou.

11 Toe gooi Saul die spies en sê: Ek wil Dawid teen die muur vassteek! Maar Dawid het twee maal vir hom padgegee.

12 En Saul was bevrees vir Dawid, omdat die Here met hom was en van Saul gewyk het.

13 Daarom het Saul hom uit sy teenwoordigheid verwyder en hom aangestel as sy owerste oor duisend, sodat hy voor die manskappe uit- en ingegaan het.

Dawid word die skoonseun van die koning.

14 EN Dawid was voorspoedig in al sy weë, want die Here was met hom.

15 Toe Saul sien dat hy baie voorspoedig was, het hy vir hom bang geword.

16 Maar die hele Israel en Juda het Dawid liefgehad, want hy het voor hulle uit- en ingegaan.

17 Verder het Saul vir Dawid gesê: Hier is my oudste dogter Merab, haar sal ek aan jou as vrou gee; wees net vir my 'n dapper man en voer die oorloë van die Here. Want Saul het gedink: Laat my hand nie teen hom wees nie, maar laat die hand van die Filistyne teen hom wees.

18 Maar Dawid het vir Saul gesê: Wie is ek, en wat is my familie, die geslag van my vader in Israel, dat ek 'n skoonseun van die koning sou word?

19 Maar teen die tyd dat Merab, die dogter van Saul, aan Dawid moes gegee word, is sy aan Ádriël, die Meholatiet, as vrou gegee.

20 Maar Migal, die dogter van Saul, het Dawid liefgekry; en toe hulle dit aan Saul meedeel, was die saak in sy oë reg.

21 Want Saul het gedink: Ek sal haar aan hom gee, dat sy vir hom 'n strik kan wees en dat die hand van die Filistyne teen hom kan wees. Daarom het Saul vir Dawid gesê: Vir die tweede keer kan jy vandag my skoonseun word!

22 En Saul het sy dienaars bevel gegee: Spreek met Dawid in die geheim en sê: Kyk, die koning hou van jou, en al sy dienaars het jou lief: word nou maar die koning se skoonseun.

23 Die dienaars van Saul het toe hierdie woorde voor die ore van Dawid gespreek; maar Dawid het gevra: Is dit 'n kleinigheid in julle oë om die skoonseun van die koning te word, terwyl ek 'n arm en geringe man is?

24 En die dienaars van Saul het hom dit meegedeel: Sulke woorde het Dawid gespreek.

25 Toe sê Saul: So moet julle aan Dawid sê: Die koning het behae in geen ander bruidsprys as honderd voorhuide van Filistyne nie, as wraakneming op die vyande van die koning. Saul het naamlik daarop gereken om Dawid te laat val deur die hand van die Filistyne.

26 Toe sy dienaars hierdie woorde aan Dawid meedeel, was die saak reg in die oë van Dawid om skoonseun van die koning te word. En voordat die dae verstreke was,

27 het Dawid hom klaargemaak en met sy manne uitgetrek, en hulle het tweehonderd man onder die Filistyne doodgeslaan; en Dawid het hulle voorhuide gebring en dit is voltallig aan die koning afgegee, sodat hy die koning se skoonseun kon word. Daarop het Saul aan hom sy dogter Migal as vrou gegee.

28 Toe Saul sien en merk dat die Here met Dawid was, en dat Migal, die dogter van Saul, hom liefhet,

29 het Saul nog meer bevrees geword vir Dawid, en Saul het Dawid se vyand geword al die dae.

30 En die vorste van die Filistyne het uitgetrek; en so dikwels as hulle uittrek, het Dawid meer voorspoed gehad as al die dienaars van Saul, sodat sy naam hooggeëerd was.

Amizade de Jônatas para com Davi

1 Tendo Davi acabado de falar com Saul, ligou-se a *Gn 44.30alma de Jônatas com a de Davi, e *1Sm 20.17;Dt 13.6;2Sm 1.26Jônatas amou-o como a si mesmo. 2 Naquele dia, Saul o tomou e *1Sm 17.15não lhe permitiu que tornasse para a casa de seu pai. 3 *1Sm 20.8-17Jônatas e Davi fizeram aliança, porque Jônatas o amava como a si mesmo. 4 *1Sm 17.38;Gn 41.42;Et 6.8Despojou-se Jônatas da capa de que estava vestido e deu-a a Davi e bem assim a sua armadura, incluindo a sua espada, o seu arco e o seu cinto. 5 Saiu Davi aonde quer que Saul o enviava e conduzia-se com prudência; Saul deu-lhe o mando sobre a gente de guerra, e isso pareceu bem a todo o povo e também aos servos de Saul.

O cântico das mulheres indigna a Saul

6 Ao virem eles, na ocasião da volta de Davi, depois de morto o filisteu, *Êx 15.20-21;Jz 11.34;Sl 68.25;149.3as mulheres saíram de todas as cidades de Israel, cantando e dançando, ao encontro do rei Saul, com tambores, com alegria e com instrumentos de música. 7 As mulheres, tangendo, *1Sm 21.11;29.5;Êx 15.21respondiam umas as outras:

*1Sm 21.11Saul matou os seus milhares,

*2Sm 18.3E Davi, as suas dezenas de milhares.

8 Saul irou-se em extremo, e desagradou-lhe este incidente. Ele disse: A Davi elas deram dez milhares e a mim, milhares. *1Sm 15.28Que lhe falta senão só o reino? 9 Daquele dia em diante não via Saul a Davi com bons olhos.

10 Ao outro dia, *1Sm 16.14o espírito maligno, enviado de Deus, apoderou-se de Saul, *1Sm 19.23-24e profetizava dentro da casa; e Davi tocava a harpa com a sua mão, *1Sm 16.23como o fazia todos os dias. *1Sm 19.9Saul tinha na mão a sua lança, 11 que *1Sm 19.10;20.33arrojou, dizendo: Traspassarei a Davi contra a parede. Davi, porém, desviou-se de diante dele por duas vezes. 12 *1Sm 18.15,29Saul temia a Davi, *1Sm 16.13,18porque Jeová era com Davi e *1Sm 16.14;28.15se tinha retirado dele. 13 Por isso, Saul o afastou de si e o fez comandante de mil homens. *1Sm 18.16;2Sm 5.2Ele saía e entrava diante do povo. 14 Davi conduzia-se com prudência em todos os caminhos, e *1Sm 16.18Jeová era com ele. 15 Vendo Saul que ele se conduzia com muita prudência, tinha medo dele. 16 Mas *1Sm 18.5todo o Israel e Judá amavam a Davi, porque saía e entrava diante deles.

Saul intenta matar Davi pela astúcia

17 Disse Saul a Davi: *1Sm 17.25Eis aqui Merabe, minha filha mais velha, que te darei por mulher, contanto que sejas homem de valor e pelejes as *1Sm 17.36,47;25.28;Nm 21.14batalhas de Jeová. Pois Saul dizia consigo: Não seja a minha mão contra ele, *1Sm 18.21,25mas sim a dos filisteus. 18 Respondeu Davi a Saul: *1Sm 9.21;18.23;2Sm 7.18Quem sou eu, e qual é a minha vida ou a família de meu pai em Israel, para vir a ser genro do rei? 19 Mas, tendo chegado o tempo em que Merabe, filha de Saul, devia ser dada a Davi, foi ela dada por mulher a *2Sm 21.8Adriel, *Jz 7.22;1Rs 19.16meolotita. 20 *1Sm 18.28Mical, filha de Saul, amava a Davi. Contaram-no a Saul, e isso lhe agradou. 21 Disse Saul: Eu lha darei, para que ela lhe sirva de laço e *1Sm 18.17para que a mão dos filisteus seja contra ele. Pelo que disse Saul a Davi: *1Sm 18.26Pela segunda vez, virás hoje a ser meu genro.

Mical, a filha de Saul, ama a Davi e casa com ele

22 Ordenou Saul aos seus servos: Falai em segredo a Davi: Eis que tu estás no agrado do rei, e todos os seus servos te amam; agora, consente em ser genro do rei. 23 Os servos de Saul falaram essas palavras aos ouvidos de Davi, que respondeu: Parece-vos pouca coisa ser genro do rei, *Gn 34.12;29.20sendo eu pobre e de nenhuma valia? 24 Os servos de Saul lhe referiram isso, dizendo: Desta maneira falou Davi. 25 Então, disse Saul: Assim direis a Davi: O rei não deseja *Êx 22.17dote, mas cem prepúcios de filisteus, *1Sm 14.24para tomar vingança dos inimigos do rei. Ora, *1Sm 18.17Saul pensava em fazer Davi cair por mão dos filisteus. 26 Tendo os servos de Saul referido essas palavras a Davi, agradou-lhe tornar-se genro do rei. *1Sm 18.21Antes de se terem expirado os dias, 27 levantou-se Davi, e partiu, *1Sm 18.17ele e seus homens, e matou dentre os filisteus duzentos homens; *2Sm 3.14trouxe os prepúcios deles e deu-os em número completo ao rei, para ser seu genro. Saul deu-lhe por mulher sua filha Mical. 28 Viu Saul e conheceu que Jeová era com Davi; e Mical, filha de Saul, também o amava. 29 Saul temia ainda mais a Davi e continuamente se fazia seu inimigo.

30 Saíram os régulos dos filisteus à campanha; e, sempre que saíam, *1Sm 18.5conduzia-se Davi com mais prudência do que todos os servos de Saul; e o seu nome tornou-se muito querido.