1 Samuel 22

1 EN Dawid het daarvandaan weggegaan en ontvlug na die spelonk van Adúllam; en toe sy broers en sy hele familie dit hoor, het hulle daarheen afgetrek na hom.

2 Verder het by hom vergader elkeen wat in benoudheid was, en elkeen wat 'n skuldeiser gehad het, en elkeen wat verbitterd was; en hy het owerste oor hulle geword, sodat daar omtrent vierhonderd man met hom saam was.

3 Vandaar gaan Dawid toe na Mispe in Moab en sê aan die koning van Moab: Laat my vader en my moeder tog uitkom by julle totdat ek weet wat God met my wil doen.

4 En hy het hulle voor die koning van Moab gebring, en hulle het by hom gebly al die dae wat Dawid in die bergvesting was.

5 Maar die profeet Gad het vir Dawid gesê: Jy mag nie in die bergvesting bly nie; trek weg en gaan die land Juda in. En Dawid het weggetrek en in die bos Héret gekom.

Saul laat die priesters en die inwoners van Nob vermoor.

6 TOE Saul hoor dat Dawid en die manne wat by hom was, opgemerk is — Saul het by Gíbea op die hoogte onder die tamarisk gesit met sy spies in sy hand, en al sy dienaars het by hom gestaan —

7 het Saul aan sy dienaars wat by hom staan, gesê: Luister tog, Benjaminiete! Sal die seun van Ísai ook vir julle almal lande en wingerde gee, julle almal aanstel as owerstes oor duisend en owerstes oor honderd,

8 dat julle almal teen my saamspan en niemand dit aan my openbaar as my seun met die seun van Ísai 'n verbond sluit nie? en niemand van julle met my medelyde het en dit aan my openbaar dat my seun my onderdaan teen my ophits om my voor te lê, soos vandag die geval is nie?

9 Daarop antwoord Doëg, die Edomiet, wat by die dienaars van Saul staan, en sê: Ek het die seun van Ísai sien kom in Nob by Ahiméleg, die seun van Ahítub.

10 En dié het vir hom die Here geraadpleeg en hom padkos gegee; hy het ook die swaard van Góliat, die Filistyn, aan hom gegee.

11 Toe stuur die koning om Ahiméleg, die seun van Ahítub, die priester, met sy hele familie, die priesters wat in Nob was, te roep, en hulle het almal na die koning gekom.

12 En Saul het gesê: Luister tog, seun van Ahítub! Toe antwoord hy: Hier is ek, my heer!

13 En Saul sê vir hom: Waarom het julle teen my saamgesweer, jy en die seun van Ísai, deurdat jy vir hom brood en 'n swaard gegee het en God vir hom geraadpleeg het, sodat hy hom as iemand wat my voorlê, teen my sou versit soos vandag die geval is?

14 Toe antwoord Ahiméleg die koning en sê: Maar wie is onder al u dienaars so getrou soos Dawid, wat skoonseun van die koning is en aangesluit het by u lyfwag en geëerd is in u huis?

15 Het ek vandag vir die eerste keer God vir hom geraadpleeg? Dit is ver van my! Die koning moet nie op sy dienaar, op my hele familie, iets lê nie; want u dienaar het van hierdie hele saak, klein of groot, niks af geweet nie.

16 Maar die koning sê: Ahiméleg, jy moet sekerlik sterwe, jy en jou hele familie.

17 En die koning sê aan die hardlopers wat by hom staan: Tree nader en maak die priesters van die Here dood, omdat hulle hand ook met Dawid saam is en omdat hulle geweet het dat hy vlug en dit nie aan my geopenbaar het nie. Maar die dienaars van die koning wou hulle hand nie uitsteek om op die priesters van die Here aan te val nie.

18 Daarop sê die koning vir Doëg: Tree jy nader en val op die priesters aan. Toe tree Doëg, die Edomiet, nader en hý val op die priesters aan; en hy het op dié dag vyf-en-tagtig man wat die linneskouerkleed dra, gedood.

19 Ook die priesterstad Nob het hy met die skerpte van die swaard verslaan, man sowel as vrou, kind sowel as suigling, ook die beeste en esels en skape met die skerpte van die swaard.

20 Maar een van die seuns van Ahiméleg, die seun van Ahítub, het vrygeraak, en sy naam was Ábjatar; hy het agter Dawid aan gevlug.

21 Toe Ábjatar aan Dawid vertel dat Saul die priesters van die Here vermoor het,

22 sê Dawid vir Ábjatar: Ek het daardie dag toe Doëg, die Edomiet, daar was, geweet dat hy dit sekerlik aan Saul sou vertel. Ek is die oorsaak van die dood van al die lede van u familie.

23 Bly by my, wees nie bevrees nie; want die wat my lewe soek, soek u lewe ook; want u is by my in goeie bewaring.

Davi esconde-se na caverna de Adulão

1 Davi retirou-se dali e *Sl 57, título;142, títuloescapou para a *Js 12.15;15.35;2Sm 23.13cova de Adulão. O que tendo ouvido seus irmãos e toda a casa de seu pai, desceram para lá a ter com ele. 2 Ajuntaram-se a ele todos os que se viam oprimidos, todos os que se achavam endividados e todos os amargurados de espírito; e ele se fez chefe sobre eles. Eram com ele *1Sm 23.13;25.13cerca de quatrocentos homens.

3 Dali, passou Davi para Mispa de Moabe e disse ao rei de Moabe: Peço-te que meu pai e minha mãe fiquem convosco, até que eu saiba o que Deus há de fazer a meu respeito. 4 Trouxe-os perante o rei de Moabe; e com este ficaram por todo o tempo que Davi esteve no lugar seguro. 5 *2Sm 24.11;1Cr 29.29;2Cr 29.25Disse o profeta Gade a Davi: Não fiques no lugar seguro; sai e entra na terra de Judá. Saiu Davi e foi para o bosque de Herete.

Saul manda matar todos os sacerdotes de Nobe

6 Ouviu Saul que já se sabia de Davi e dos homens que estavam com ele. Ora, *1Sm 14.2;Jz 4.5Saul estava sentado em Gibeá, debaixo da tamargueira em Ramá, tendo na mão a sua lança, e todos os seus servos o rodeavam. 7 Disse aos seus servos que o rodeavam: Ouvi, agora, benjamitas! Acaso, o filho de Jessé vos dará a todos vós campos e vinhas e *1Sm 8.14;1Cr 12.16-18far-vos-á a todos capitães de milhares e capitães de centenas, 8 para que todos vós tenhais conspirado contra mim e não haja ninguém que me dê aviso, *1Sm 18.3;20.16ao entrar meu filho numa aliança com o filho de Jessé, e não haja ninguém que *1Sm 23.21tenha pena de mim e me avise de ter meu filho sublevado contra mim ao meu servo, para que me arme ciladas, como hoje se vê? 9 Respondeu *Sl 52, títuloDoegue, idumeu, que estava ao lado dos servos de Saul: *1Sm 21.1Eu vi o filho de Jessé vir a Nobe, a *1Sm 14.3;21.1Aimeleque, filho de Aitube. 10 *1Sm 10.22Este consultou a Jeová a pedido dele, *1Sm 21.6,9e lhe deu mantimento, *1Sm 21.9e lhe deu também a espada de Golias, filisteu.

11 Mandou o rei chamar ao sacerdote Aimeleque, filho de Aitube, e a toda a casa de seu pai, a saber, os sacerdotes que estavam em Nobe. Todos eles vieram à presença do rei. 12 Disse Saul: Ouve, filho de Aitube! Este respondeu: Eis-me aqui, meu senhor! 13 Perguntou-lhe Saul: Por que conspirastes contra mim, tu e o filho de Jessé, em lhe dares tu pão e uma espada e em seu favor consultares a Deus, para que ele se sublevasse contra mim, *1Sm 22.8armando-me ciladas, como hoje se vê? 14 *1Sm 19.4-5;20.32Aimeleque respondeu ao rei: Quem, entre todos os teus servos, é como Davi, fiel, genro do rei, chefe da tua guarda e honrado na tua casa? 15 Porventura, é de hoje que comecei *2Sm 5.19,23a consultar a Deus em seu favor? Longe de mim tal. Não impute o rei coisa alguma ao seu servo, nem a toda a casa de meu pai, pois o teu servo nada sabe de tudo isso, nem pouco nem muito. 16 Respondeu o rei: Vais morrer, Aimeleque, tu e toda a casa de teu pai. 17 Disse *2Rs 10.25;2Cr 12.10o rei aos da guarda que o rodeavam: Voltai-vos contra os sacerdotes de Jeová e matai-os, porque estão de mãos dadas com Davi, e porque sabiam que fugiu, e não me avisaram disso. Porém os servos do rei não quiseram estender as suas mãos para arremeter contra os sacerdotes de Jeová. 18 Disse o rei a Doegue: Vai tu e arremete contra os sacerdotes. Doegue, idumeu, voltou-se, arremeteu contra os sacerdotes e *1Sm 2.31matou naquele dia oitenta e cinco homens *1Sm 2.18que vestiam o éfode de linho. 19 A Nobe, cidade dos sacerdotes, *1Sm 15.3passou ao fio da espada; passou ao fio da espada homens e mulheres, meninos e crianças de mama, e bois, jumentos e ovelhas,

Abiatar, um dos sacerdotes, escapa e vem ter com Davi

20 *1Sm 23.9;30.7;2Sm 2.1;1Rs 2.26-27Um dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, que se chamava Abiatar, *1Sm 2.33escapou e fugiu para Davi. 21 Abiatar disse a Davi que Saul tinha feito morrer os sacerdotes de Jeová. 22 Disse Davi a Abiatar: Naquele dia em que *1Sm 21.7Doegue, idumeu, se achou ali, eu bem sabia que ele o havia de dizer a Saul. Eu fui a causa da morte de todas as pessoas da casa de teu pai. 23 Fica comigo, não temas, porque *1Rs 2.26quem procura a minha vida procura também a tua; comigo estarás em segurança.