Lucas 12

15 Un Hee säd to äant, seet doano un heet junt fa de Habsucht, wiels kjeenem sien Läwen besteit, derch dän Äwafluss von waut hee haft.

16 Un Hee vetald äant een Jlikjnis un säd: Een jewessa rikja Maun sien Launt haud väl enjebrocht. 17 Un hee äwaläd bie sikj selfst un docht: Waut saul ekj doonen? Wiels ekj hab nich, wua ekj miene Frucht saumlen saul. 18 Un hee säd: Dit well ekj doonen: Ekj well miene Schienen dolbräakjen un jratre buen un well doa aul mien Jeträajd un miene Jieta toopsaumlen. 19 Un ekj well to miene Seel sajen: Seel, du hast väle Jieta fa väle Joaren; hab nu Ru, at, drinkj, un sie froo! 20 Oba Gott säd to am: Du Noa! Dise Nacht woat diene Seel von die jefoddat woaren; un fa wäm woat daut sennen, waut du reedjemoakt hast? 21 Soo jeit däm daut, dee fa sikj selfst Schaza saumelt un nich rikj es en Gott.