Lucas 2

25 Un kjikj, doa wia een Mensch en Jerusalem, met Nomen Simeon; un deeselwja Mensch wia jerajcht un gottesferchtich un luad opp Israel äa Troost, un de Heilja Jeist wia opp am. 26 Un no am wia eene jettliche Toosaj vom Heiljen Jeist jekomen, daut hee dän Doot nich seenen wudd, ea hee dän Christus vom Harn wudd jeseenen haben. 27 Un hee kjeem derch dän Jeist en dän Tempel nenn. Un aus de Elren daut Kjint Jesus nenbrochten, daut see fa Am deeden, soo aus de Jewanheit nom Jesaz wia, 28 dan neem hee Daut opp en siene Oarms, lowd Gott un säd: 29 Har, nu latst Du dienen Deena em Fräd gonen, no dien Wuat no. 30 Wiels miene Uagen haben dien Heil jeseenen, 31 waut Du reedjemoakt hast ver daut Aunjesecht von aul de Velkja, 32 een Licht, to eene Openboarunk fa de Heiden un fa de Harlichkjeit von dien Volkj Israel.