Lucas 8

27 Un aus Hee aun daut Launt rutjestäajen wia, kjeem Am een jewessa Maun ut de Staut entjäajen, dee aul von lange Tiet häa Diewels haud un kjeene Kjleeda mea aunhaud un bleef en kjeen Hus, oba en de Jräwa. 28 Aus hee oba Jesus sach, schrieech hee un foll ver Am dol un säd met lude Stemm: Waut hab ekj met Die to doonen, Jesus, du Sän vom Hechsten Gott? Ekj bedd Die, kjwäl mie nich! 29 (Wiels Jesus haud dän onreinen Jeist jeboden, ut däm Maun rut to foaren; wiels dee haud am aul foaken aunjejräpen; un see hauden am met Kjäden jebungen un met Feetspaunsels bewoat; oba hee reet de Spaunsels entwei un wort vom Diewel en de Wiltnis nenjedräwen.) 30 Un Jesus fruach am un säd: Waut es dien Nomen? Hee säd: Legion; wiels väle Diewels wieren en am nenjefoaren. 31 Un see prachaden Am, daut Hee äant nich wudd jebeeden, en dän Aufgrunt nenn to foaren. 32 Doa wia oba eene groote Häad Schwien, dee doa oppem Boajch grosden. Un see prachaden Am, daut Hee äant erlauben wudd, en dee nenn to foaren. Un Hee erlaubd äant daut. 33 Dan fuaren de beese Jeista ut däm Mensch rut un fuaren en de Schwien; un de Häad moaracht äwa dän Eewa en dän See nenn un vesoop.

34 Un aus de Schwienshoad sagen, waut passieet wia, randen see wajch un säden daut en de Staut un oppem Launt. 35 Dan jinjen see rut, om to seenen, waut passieet wia; un see kjeemen no Jesus un fungen dän Mensch, von däm de beese Jeista rutjefoaren wieren, jekjleet un veninftich, ver Jesus siene Feet setten; un see ferchten sikj.