1 En sang ved festreisene. Meget har de trengt mig fra min ungdom av - så sie Israel -2 meget har de trengt mig fra min ungdom av; men de har ikke fått overhånd over mig.3 Min rygg har plogmenn pløid, de har gjort sine furer lange.4 Herren er rettferdig, han har avhugget de ugudeliges rep.5 De skal bli til skamme og vike tilbake alle de som hater Sion,6 de skal bli som gress på takene, som er visnet før det blir rykket op:7 Høstmannen fyller ikke sin hånd, ei heller den som binder kornbånd, sitt fang.8 Og de som går forbi, sier ikke: Herrens velsignelse være over eder, vi velsigner eder i Herrens navn!

1 Kanto de suprenirado. Multe oni afliktis min de post mia juneco, Diras Izrael,2 Multe oni afliktis min de post mia juneco, Sed oni min ne pereigis.3 Sur mia dorso plugis plugistoj, Faris siajn sulkojn longaj.4 La Eternulo estas justa; Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.5 Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen Ĉiuj malamantoj de Cion.6 Ili estu kiel tegmenta herbo, Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;7 Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon Nek garbiganto sian baskon.8 Kaj la preterirantoj ne diros: Beno de la Eternulo estu al vi, Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.