1 En salme av David, da han flydde for Absalom, sin sønn.2 Herre, hvor mange mine fiender er! Mange reiser sig imot mig.3 Mange sier til min sjel: Det er ingen frelse for ham hos Gud. Sela*. / {* et musikalsk uttrykk.}4 Men du, Herre, er et skjold omkring mig, min ære og den som opløfter mitt hode!5 Høit ropte jeg til Herren, og han svarte mig fra sitt hellige berg. Sela.6 Jeg la mig og sov inn, jeg våknet; for Herren støtter mig.7 Jeg frykter ikke for titusener av folk, som har lagt sig mot mig rundt omkring.8 Reis dig, Herre, frels mig, min Gud! For du har slått alle mine fiender på kinnbenet, du har sønderbrutt de ugudeliges tenner.9 Herren hører frelsen til; over ditt folk være din velsignelse! Sela.

1 Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Abŝalom. Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj, Multaj leviĝis kontraŭ mi!2 Multaj diradas pri mia animo: Ne ekzistas por li savo de Dio. Sela.3 Sed Vi, ho Eternulo, estas ŝildo por mi, Mia honoro kaj levanto de mia kapo.4 Per mia voĉo mi vokas al la Eternulo, Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. Sela.5 Mi kuŝiĝas kaj endormiĝas, Kaj mi vekiĝas, ĉar la Eternulo min subtenas.6 Mi ne timas miriadojn da kontraŭuloj, Kiuj estas ĉirkaŭ mi.7 Leviĝu, ho Eternulo, savu min, mia Dio; Ĉar Vi frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn, La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.8 Ĉe la Eternulo estas la savo; Super Via popolo estu Via beno. Sela.