1 ယော​ဘ​သည် လင်္ကာ​စ​ကား​ကို ဆက်၍​မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 ငါ​သည် လွန်​လေ​ပြီ​သော​နှစ်၊ လ၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​စောင့်​မ​တော်​မူ​သော နေ့​ရက်၌​ဖြစ်​သ​ကဲ့​သို့ တစ်​ဖန်​ဖြစ်​ပါ​စေ။ 3 ထို​အ​ခါ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​မီး​ခွက်​သည် ငါ့​ခေါင်း​ပေါ်​မှာ ထွန်း​လင်း​သည်​ဖြစ်၍၊ ထို​အ​လင်း​ကို ငါ​အ​မှီ​ပြု​လျက်၊ မိုက်​သော​အ​ရပ်၌ လျှောက်​သွား​နိုင်၏။ 4 ငါ့​အ​သက်​ပျို​သော​ကာ​လ၊ ငါ့​အိမ်၌​ဘု​ရား​သ​ခင်​နှင့် မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ဖွဲ့​ရ​သော အ​ခွင့်​ရှိ​သော​ကာ​လ၌၊ ငါ​ဖြစ်​သ​ကဲ့​သို့ တစ်​ဖန်​ဖြစ်​ပါ​စေ။ 5 ထို​အ​ခါ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် ငါ့​ဘက်၌​ရှိ​တော်​မူ၏။ ငါ့​သား​သ​မီး​တို့​သည်​လည်း ငါ့​ကို​ဝိုင်း​လျက်​နေ​ကြ၏။ 6 ထို​အ​ခါ ငါ​သွား​သော​လမ်း၌ နို့​ရည်​စီး​လေ၏။ ကျောက်​ခဲ​သည်​လည်း ငါ့​အ​ဖို့ ဆီ​ကို​သွန်း​လောင်း​လေ၏။ 7 ငါ​သည်​မြို့​အ​လယ်၌ လျှောက်၍၊ မြို့​တံ​ခါး​သို့​သွား​လျက်၊ လမ်း၌ ထိုင်​ရာ​ကို ပြင်​ဆင်​လျက်​နေ​စဉ်​တွင်၊ 8 လူ​ပျို​တို့​သည် ငါ့​ကို​မြင်​သ​ဖြင့် ပုန်း​ရှောင်၍ နေ​ကြ၏။ အ​သက်​ကြီး​သူ​တို့​သည်​လည်း ထ၍ မတ်​တတ်​နေ​ကြ၏။ 9 မင်း​သား​တို့​သည် စ​ကား​မ​ပြော​ဘဲ​နေ၍၊ မိ​မိ​တို့​နှုတ်​ကို လက်​နှင့်​ပိတ်​ကြ၏။ 10 မှူး​မတ်​တို့​သည်​လည်း တိတ်​ဆိတ်​စွာ​နေ၍၊ သူ​တို့​လျှာ​သည် အာ​ခေါင်၌ ကပ်​လေ၏။ 11 လူ​တို့​သည် ငါ့​စ​ကား​သံ​ကို​ကြား​သော​အ​ခါ ကောင်း​ချီး​ပေး​ကြ၏။ ငါ့​ကို​မြင်​သော​အ​ခါ ချီး​မွမ်း​ကြ၏။ 12 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ငါ​သည်​ဆင်း​ရဲ​သော​သူ၊ မိ​ဘ​မ​ရှိ​သော​သူ၊ ကိုး​ကွယ်​ရာ​မ​ရ​သော​သူ အော်​ဟစ်​သော​အ​ခါ ကယ်​တင်​တတ်၏။ 13 ပျက်​လု​သော​သူ ကောင်း​ချီး​ပေး​ခြင်း​ကို ငါ​ခံ​ရ၏။ မု​ဆိုး​မ​စိတ်​နှ​လုံး​ကို ရွှင်​လန်း​စေ၏။ 14 ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​ပါ​ရ​မီ​ကို အ​ဝတ်​လုပ်၍ ငါ​ဝတ်​ဆင်၏။ တ​ရား​သည် ငါ့​ဝတ်​လုံ၊ ငါ့​ပေါင်း​ဖြစ်၏။ 15 မျက်​စိ​ကန်း​သော​သူ​တို့​အား ငါ​သည် မျက်​စိ​ဖြစ်၏။ ခြေ​ဆွံ့​သော သူ​တို့​အား ခြေ​ဖြစ်၏။ 16 ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​တို့၏ အ​ဘ​ဖြစ်၏။ အ​သိ​အ​ကျွမ်း​မ​ရှိ​သော သူ​တို့၏​အ​မှု​ကို ငါ​နား​ထောင်၏။ 17 မ​တ​ရား​သော​သူ၏ အ​စွယ်​တို့​ကို ငါ​ချိုး၍၊ သူ​လု​ယူ​ကိုက်​စား​သော အ​ရာ​ကို​နုတ်၏။ 18 ငါ​သည် ကိုယ်​အ​သိုက်၌ သေ​ရ​သော​အ​ခွင့် ရှိ​လိမ့်​မည်။ ငါ့​အ​သက်​ရှင်​သော​နေ့​ရက်​တို့​သည် သဲ​လုံး​နှင့်​အ​မျှ များ​ပြား​လိမ့်​မည်​ဟု အောက်​မေ့၏။ 19 ငါ့​အ​မြစ်​သည် ရေ​နား​မှာ​ပြန့်​ပွား၏။ ဆီး​နှင်း​သည် တစ်​ည​လုံး ငါ့​အ​ခက်​အ​လက်၌​ကျ၏။ 20 ငါ့​ဘုန်း​သည် အ​စဉ်​ပွင့်​လန်း​လျက်၊ ငါ့​လေး​သည်​လည်း ငါ့​လက်၌ အား​ဖြည့်​လျက်​ရှိ၏။ 21 သူ​တစ်​ပါး​တို့​သည် ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်၍၊ ငါ​ပေး​သော​အ​ကြံ​ကို ငံ့​လင့်​လျက် တိတ်​ဆိတ်​စွာ​နေ​ကြ၏။ 22 ငါ​ပြော​ပြီး​သည်​နောက် သူ​တို့​သည် ပြန်၍​မ​ပြော။ ငါ့​စ​ကား​သည် သူ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ ရေ​စက်​ကဲ့​သို့ ကျ၏။ 23 မိုး​ရေ​ကို​ငံ့​လင့်​သ​ကဲ့​သို့ ငါ့​ကို​ငံ့​လင့်​လျက်၊ နောက်​ကျ​သော မိုး​ရေ​ကို ခံ​ချင်​သ​ကဲ့​သို့၊ သူ​တို့​သည် ပါး​စပ်​ကို ကျယ်​ကျယ်​ဖွင့်​လျက် နေ​ကြ၏။ 24 ငါ​သည် ပြုံး​လျက်​သူ​တို့​ကို ကြည့်​ရှု​သော​အ​ခါ၊ သူ​တို့​သည် မ​ယုံ​နိုင်​ကြ။ ငါ့​မျက်​နှာ၏​အ​လင်း​ကို​လည်း မ​ပျောက်​စေ​ကြ။ 25 ငါ​သည် သူ​တို့​လမ်း​ကို​ပဲ့​ပြင်၍ အ​မြတ်​ဆုံး​သော​နေ​ရာ၌ ထိုင်၏။ ဗိုလ်​ခြေ​အ​လုံး​အ​ရင်း​နှင့်​တ​ကွ ရှင်​ဘု​ရင်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ ညှိုး​ငယ်​သော​သူ​တို့​ကို နှစ်​သိမ့်​စေ​သော​သူ​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း ငါ​ဖြစ်၏။

1 De novo, prosseguiu no seu *Jó 13.12;27.1;Nm 23.7;24.3discurso e disse:

2 Quem me dera ser como fui nos meses antigos,

como nos dias em que *Jr 31.28Deus me guardava!

3 Quando a sua lâmpada luzia sobre a minha cabeça

e quando eu, *Jó 11.17guiado pela sua luz, caminhava através das trevas;

4 como fui nos dias do meu vigor,

quando *Jó 15.8;Sl 25.14;Pv 3.32a amizade de Deus estava sobre a minha tenda;

5 quando o Todo-Poderoso estava comigo,

e meus filhos me rodeavam;

6 quando meus passos eram banhados em *Jó 20.17;Dt 32.14manteiga

e quando *Dt 32.13a pedra derramava para mim rios de azeite;

7 quando eu saía para ir *Jó 31.21à porta da cidade

e mandava preparar-me um assento na praça.

8 Viam-me os mancebos e escondiam-se,

e os velhos levantavam-se e punham-se em pé.

9 Os príncipes *Jó 29.21cessavam de falar,

*Jó 21.5e punham a mão sobre a sua boca;

10 A voz dos nobres *Jó 29.22emudecia,

e a sua língua apegava-se ao seu paladar.

11 Pois *Jó 4.3-4o ouvido que me ouvia chamava-me bem-aventurado;

e o olho que me via dava testemunho de mim,

12 porque eu livrava *Jó 24.4,9;34.28ao pobre que gritava

*Jó 31.17,21e ao órfão que não tinha quem o socorresse.

13 A bênção do que estava *Jó 31.19a perecer vinha sobre mim,

e eu fazia que o *Jó 22.9, ref.coração da viúva cantasse de alegria.

14 *Jó 27.5-6;Sl 132.9;Is 59.17;61.10;Ef 6.14Vestia-me da retidão, e ela se vestia de mim;

a minha justiça era como um manto e como um diadema.

15 Fazia-me olhos para o cego

e pés, para o coxo.

16 Eu era o pai *Jó 24.4, ref.dos necessitados

e examinava a causa dos desconhecidos.

17 Eu *Sl 3.7quebrava os queixos do iníquo

e arrancava-lhe a presa dentre os dentes.

18 Então, dizia eu: Morrerei no meu ninho,

multiplicarei os meus dias como a areia.

19 A minha *Jr 17.8raiz se estenderá até as águas,

e o *Os 14.5orvalho ficará a noite toda sobre os meus ramos.

20 A minha glória se renovará em mim,

e o meu *Gn 49.24;Sl 18.34arco será revigorado na minha mão.

21 A mim *Jó 29.9;4.3me ouviam, e esperavam,

e guardavam silêncio para receberem o meu conselho.

22 Depois de falar eu, *Jó 29.10nada replicavam.

*Dt 32.2As minhas razões caíam sobre eles como orvalho.

23 Esperavam-me como a chuva

e abriam a sua boca como as chuvas tardias.

24 Eu me sorria para eles, quando não tinham confiança;

e a luz do meu rosto, não a podiam abater.

25 Eu lhes escolhia o caminho, e me sentava *Jó 1.3;31.37como chefe,

e estava como um rei entre as tropas,

*Jó 4.4;16.5como quem consola os aflitos.