1 လူ​တို့​သည် မြေ​ကြီး​ပေါ်​မှာ ပင်​ပန်း​စွာ​အ​မှု​ထမ်း​ရ​သည် မ​ဟုတ်​လော။ သူ​နေ​ရ​သော နေ့​ရက်​တို့​သည် အ​ငှား​ခံ​သော​သူ၏ နေ့​ရက်​ကဲ့​သို့ ဖြစ်​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ 2 ကျွန်​ခံ​ရ​သော​သူ​သည် မိုး​ချုပ်​သော​အ​ချိန်​ကို တောင့်​တ၍၊ အ​ငှား​ခံ​သော​သူ​သည် အ​ခ​ရ​မည့်​အ​ချိန်​ကို မျှော်​လင့်​သ​ကဲ့​သို့၊ 3 ထို​နည်း​တူ ငါ​သည် ဒု​က္ခ​နေ့​လ​တို့​နှင့် ဆိုင်​ရ၏။ ပင်​ပန်း​စွာ​ခံ​ရ​သော ည​တို့​သည်​လည်း ငါ၏ အ​ငန်း​အ​တာ​ဖြစ်၏။ 4 အ​ဘယ်​အ​ခါ​မှ ည​ကုန်၍ ငါ​ထ​ရ​ပါ​မည်​နည်း​ဟု ငါ​သည် ညည်း​တွား​လျက် အိပ်​ရ၏။ မိုး​လင်း​သည်​တိုင်​အောင် လှိမ့်​လျက်​လူး​လျက် နေ​ရ၏။ 5 လောက်​နှင့်​ရွှံ့​တို့​သည် အ​ဝတ်​ကဲ့​သို့ ငါ့​ကိုယ်​ကို ဖုံး​လွှမ်း​ကြ၏။ ငါ့​အ​ရေ​သည် ကွဲ၍ ယိ​လျက်​ရှိ၏။ 6 ငါ့​နေ့​ရက်​တို့​သည် ရက်​ကန်း​လွန်း​ထက်​မြန်၍ မျှော်​လင့်​ခြင်း​မ​ရှိ​ဘဲ လွန်​သွား​တတ်​ကြ၏။ 7 ငါ့​အ​သက်​သည် လေ​သက်​သက်​ဖြစ်​ကြောင်း​ကို အောက်​မေ့​တော်​မူ​ပါ။ နောက်​တစ်​ဖန် ကောင်း​သော​အ​ကျိုး​ကို ငါ​မ​မြင်​ရ။ 8 ငါ့​ကို မြင်​သော​သူ​သည် နောက်​တစ်​ဖန် မ​မြင်​ရ။ ကိုယ်​တော်​သည် ကြည့်​ရှု​တော်​မူ​သော​အ​ခါ ငါ​ပျောက်​ပါ​ပြီ။ 9 မိုး​တိမ်​သည် ပြယ်​ပျောက် ကွယ်​လွင့်​သ​ကဲ့​သို့၊ သင်္ချိုင်း​တွင်း​ထဲ​သို့ ဆင်း​သော​သူ​သည် နောက်​တစ်​ဖန် မ​တက်​ရ။ 10 မိ​မိ​အိမ်​သို့ မ​ပြန်​ရ။ သူ၏​နေ​ရင်း​အ​ရပ်​သည် နောက်​တစ်​ဖန် သူ့​ကို​မ​သိ​ရ။ 11 ထို​ကြောင့်​ငါ​သည် ကိုယ်​နှုတ်​ကို မ​ချုပ်​တည်း။ စိတ်​ပင်​ပန်း​လျက်​နှင့် စ​ကား​ပြော​ရ၏။ အ​လွန်​ညှိုး​ငယ်​သော စိတ်​နှင့် မြည်​တမ်း​ရ၏။

12 ငါ​သည် ပင်​လယ်​ဖြစ်​သ​လော။ န​ဂါး​ဖြစ်​သ​လော။ ထို​သို့​ဖြစ်​သော​ကြောင့် ငါ့​ကို အ​စောင့်​ထား​တော်​မူ​ရ​သ​လော။ 13 ငါ​သည်​အိပ်၍ သက်​သာ​မည်။ ငါ့​ခု​တင်​သည် ချမ်း​သာ​ပေး​မည်​ဟု ငါ​ဆို​လျှင်၊ 14 ကိုယ်​တော်​သည် ကြောက်​မက်​ဖွယ်​သော အိပ်​မက်​ကို ပေး​တော်​မူ၏။ ည​ရူ​ပါ​ရုံ​အား​ဖြင့် ငါ့​ကို ထိတ်​လန့်​စေ​တော်​မူ၏။ 15 ငါ​သည် ကိုယ်​အ​ရိုး​ကို နှ​မြော​သည်​ထက် အ​သက်​ချုပ်၍ သေ​ရ​သော​အ​ခွင့်​ကို သာ၍​တောင့်​တ​ပါ၏။ 16 ငါ​သည် အား​လျော့​လျက်​ရှိ၏။ အ​စဉ်​မ​ပြတ် အ​သက်​မ​ရှင်​ရာ။ ငါ့​ကို တတ်​တိုင်း​ရှိ​စေ​တော်​မူ​ပါ။ ငါ့​အ​သက်​သည် အ​ခိုး​အ​ငွေ့​ဖြစ်၏။ 17 ကိုယ်​တော်​သည် လူ​ကို​ပ​မာ​ဏ​ပြု၍ စိတ်​စွဲ​လမ်း​တော်​မူ​မည်​အ​ကြောင်း၊ 18 သူ့​ကို နံ​နက်​တိုင်း အ​ကြည့်​အ​ရှု​ကြွ​လာ၍၊ ခ​ဏ​ခ​ဏ စုံ​စမ်း​တော်​မူ​မည်​အ​ကြောင်း၊ လူ​သည် အ​ဘယ်​သို့​သော​သူ ဖြစ်​ပါ​သ​နည်း။ 19 အ​ဘယ်​ကာ​လ​မှ ငါ့​ကို​မ​ကြည့်​မ​ရှု၊ မျက်​နှာ​လွှဲ​တော်​မူ​မည်​နည်း။ ငါ​သည် ကိုယ်​တံ​တွေး​ကို မျို​ရ​သည်​တိုင်​အောင်၊ အ​ဘယ်​ကာ​လ​မှ တတ်​တိုင်း ရှိ​စေ​တော်​မူ​မည်​နည်း။ 20 လူ​ကို စောင့်​တော်​မူ​သော​အ​ရှင်၊ အ​ကျွန်ုပ်​အ​ပြစ်​ရှိ​သည် မှန်​ပါ​စေ​တော့။ ကိုယ်​တော်​ရှေ့​မှာ အ​ဘယ်​သို့ ပြု​ရ​ပါ​မည်​နည်း။ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ကိုယ်​ကို​ကိုယ် ရွံ​ရှာ​ရ​သည်​တိုင်​အောင် အ​ကျွန်ုပ်​ကို အ​ဘယ်​ကြောင့် ပစ်စရာစက်သွင်း​တော်​မူ​သ​နည်း။ 21 အ​ကျွန်ုပ်​ပြစ်​မှား​ခြင်း​ကို အ​ဘယ်​ကြောင့် သည်း​ခံ​တော်​မ​မူ​သ​နည်း။ အ​ကျွန်ုပ်​အ​ပြစ်​ကို အ​ဘယ်​ကြောင့် ဖြေ​ရှင်း​တော်​မ​မူ​သ​နည်း။ ယ​ခု​မှာ အ​ကျွန်ုပ်​သည် မြေ​မှုန့်၌​အိပ်​ရ​ပါ​မည်။ ကိုယ်​တော်​သည် နံ​နက်​အ​ချိန်၌ ရှာ​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊ အ​ကျွန်ုပ်​မ​ရှိ​ပါ​ဟု မြွက်​ဆို၏။

1 Não é a sorte do homem sobre a terra *Jó 5.7;10.17;14.1,14a dum soldado?

Não são os seus dias como os dum *Jó 14.6jornaleiro?

2 Como o escravo que suspira pela sombra

e como o jornaleiro que espera pela sua paga,

3 assim se me fez passar meses de vaidade,

*Jó 16.7e noites trabalhosas me são apontadas.

4 *Jó 7.13-14;Dt 28.67Ao deitar-me, digo:

Quando me levantarei? Mas comprida é a noite;

estou farto de me revolver até o romper da alva.

5 *Jó 2.7, ref.A minha carne está vestida de vermes e de crostas terrosas;

a minha pele solda-se e, de novo, rebenta.

6 Os meus dias são *Jó 9.25mais velozes do que a lançadeira do tecelão

e gastam-se *Jó 13.15;14.19;17.15-16;19.10sem esperança.

7 Lembra-te de que a minha vida é *Jó 7.16vento;

os meus olhos *Jó 9.25não tornarão a ver a felicidade.

8 *Jó 8.18;20.9Os olhos do que me vê não me contemplarão mais;

os teus olhos estarão sobre mim, porém *Jó 7.21não serei mais.

9 Assim como a *Jó 30.15nuvem se desfaz e passa,

assim *Jó 3.13-19, ref.aquele que desce ao *Jó 11.8;14.13;17.13,16Sheol não subirá mais.

10 Nunca mais tornará à sua casa,

nem *Jó 8.18;20.9;27.21,23o lugar onde habita o conhecerá jamais.

11 Portanto, *Jó 10.1;21.4;23.2eu não reprimirei a minha boca,

falarei na angústia do meu espírito

e queixar-me-ei na amargura da minha alma.

12 Sou eu o mar ou *Ez 32.2-3monstro do mar,

para que me ponhas guarda?

13 Dizendo eu: *Jó 7.4;Sl 6.6Consolar-me-á o meu leito,

a minha cama aliviará a minha queixa;

14 então, me assustas com sonhos,

e, com visões, me atemorizas;

15 de sorte que a minha alma escolhe a sufocação

e a morte antes do que estes meus ossos.

16 *Jó 6.9;9.21;10.1Abomino a minha vida; não quero viver para sempre.

Deixa-me, pois, porque *Jó 7.7os meus dias são vaidade.

17 *Jó 22.2;Sl 8.4;144.3;Hb 2.6Que é o homem, para tu o engrandeceres,

e pores nele o teu coração,

18 *Jó 14.3e o visitares todos os dias,

e o experimentares a todo o momento?

19 Até quando *Jó 9.18;10.20;14.6não apartará de mim a tua vista,

até quando não me darás tempo de engolir a minha saliva?

20 *Jó 35.3,6Se pequei, que é o que te pude fazer, ó vigia dos homens?

Por que *Jó 10.14;16.12me puseste como tropeço a ti,

de sorte que me tornei pesado a mim mesmo?

21 Por que *Jó 9.28;10.14não perdoas a minha transgressão

e não tiras a minha iniquidade?

Pois, agora, *Jó 10.9me deitarei no pó;

tu me buscarás com empenho, *Jó 8.8porém eu não serei mais.