1 Nā, ka oti te rangi me te whenua me ō reira mano katoa. 2 Ā, nō te whitu o ngā rā i oti ai i te Atua tāna mahi i mahi ai, nā, ka okioki ia i te rā whitu i āna mahi katoa i mahia e ia. 3 Nā, ka whakapaingia e te Atua te rā whitu, whakatapua ana hoki e ia; mōna i okioki i taua rā i āna mahi katoa i oti i te Atua te hanga.
4 Ko ngā whakatupuranga ēnei o te rangi, o te whenua, i te hanganga ai.
I te rā i hangā ai e Ihowā, e te Atua, te whenua me te rangi. 5 Kāhore anō hoki tētahi rākau riki o te pārae i te whenua, kāhore anō tētahi otaota o te pārae kia pihi noa – kāhore hoki a Ihowā, te Atua, i mea kia ua ki te whenua, ā, kāhore rawa he tangata hei mahi i te oneone; 6 engari, i pupū ake he kohu i te whenua, nā reira i whakamākūkū te mata katoa o te oneone – 7 nā, ka whakaahuatia te tangata e Ihowā, e te Atua, he puehu nō te oneone, ā, whakahāngia ana e ia ki roto ki ōna pongāihu te manawa ora; ā, ka wairua ora te tangata.
8 Nā, ka whakatōkia e Ihowā, e te Atua, tētahi kāri ki te taha ki te rāwhiti, ki Erene; ā, whakanohoia iho e ia ki reira te tangata i hangā e ia. 9 Ā, i whakatupuria e Ihowā, e te Atua, i roto i te oneone ngā rākau katoa he mea āhuareka ki te titiro, he pai hoki hei kai; ko te rākau hoki o te ora ki waenganui o te kāri, me te rākau o te mātauranga ki te pai, ki te kino.
10 I rere mai anō he awa i Erene hei whakamākūkū i te kāri; ā, i reira ka manganga e whā ngā tino awa. 11 Ko te ingoa o te tuatahi ko Pihona; ko ia tērā e taiāwhio rā i te whenua katoa o Hāwira, he kōura kei reira. 12 He pai hoki te kōura o taua whenua; kei reira te teriuma me te kōhatu onika. 13 Ko te ingoa o te rua o ngā awa ko Kihona; ko ia tērā e taiāwhio rā i te whenua katoa o Etiopia. 14 Ko te ingoa o te toru o ngā awa ko Hirekere; ko te mea tērā e rere rā i mua o Ahiria. Ko Uparati te whā o ngā awa.
15 Nā, ka tango a Ihowā, te Atua, i te tangata, ā, whakanohoia ana e ia ki te kāri o Erene, hei ngaki, hei tiaki hoki i reira. 16 Nā, ka ako a Ihowā, te Atua, ki te tangata, ka mea, "E pai ana kia kai noa atu koe i ngā hua o ngā rākau katoa o te kāri; 17 ko te rākau ia o te mātauranga ki te pai, ki te kino, kaua e kainga tētahi o ōna hua; ko te rā e kai ai koe i tētahi o ōna hua, ka mate koe, mate rawa."
18 Nā, ka mea a Ihowā, te Atua, "E kore e pai kia noho te tangata ko ia anake; me hanga e ahau tētahi hoa pai mōna."
19 Nā, he mea whakaahua mai nā Ihowā, nā te Atua, i roto i te oneone ngā kīrehe katoa o te pārae, me ngā manu katoa o te rangi; ā, kawea mai ana e ia ki a Ārama, kia kitea ai te ingoa e huaina e ia ki a rātou; ā, ko a Ārama i hua ai ki ngā mea ora katoa, hei ingoa ērā mō rātou. 20 Nā, ka huaina e Ārama he ingoa mō ngā kararehe katoa, mō ngā manu o te rangi, mō ngā kīrehe katoa hoki o te pārae.
Ko Ārama ia kāhore i kitea tētahi hoa pai mōna. 21 Nā, ka mea a Ihowā, te Atua, kia parangia a Ārama e te moe, ā, moe ana ia. Nā, tangohia ana e ia tētahi o ōna rara, ā, whakatūtakina atu ana te kikokiko hei whakakapi mō reira. 22 Nā, ka hanga a Ihowā, te Atua, i te rara i tangohia mai rā e ia i roto i a Ārama hei wahine, ā, kawea ana e ia ki a Ārama.
23 Ā, ka mea a Ārama,
"Kātahi anō ki tēnei te wheua o roto o ōku wheua,
me te kikokiko o roto o ōku kikokiko;
me hua ia ko te Wahine,
nōna hoki i tangohia mai i roto i te Tangata."
24 Nō konei te tangata ka whakarere i tōna pāpā me tōna whaea, ā, ka piri ki tāna wahine; ā, hei kikokiko kotahi rāua. 25 Ā, e tū tahanga ana rāua tokorua, te tangata me tāna wahine, kīhai hoki i whakamā.
1 Y FUERON acabados los cielos y la tierra, 2.1 Sal. 33.6. y todo su 2.1 Heb. ejército.ornamento.
2 2.2 Ex. 20.11 y 31.17. Dt. 5.14. He. 4.4. Y acabó Dios en el día séptimo su obra que hizo, y reposó el día séptimo de toda su obra que había hecho.
3 Y bendijo Dios al día séptimo, y santificólo, porque en él reposó de toda su obra que había Dios criado y hecho.
4 2.4 cp. 1.1. Sal. 90.1,2. Estos son los orígenes de los cielos y de la tierra cuando fueron criados, el día que Jehová Dios hizo la tierra y los cielos,
5 Y toda 2.5 cp. 1.12.planta del campo antes que fuese en la tierra, y toda hierba del campo antes que naciese: porque aun no había Jehová Dios hecho llover sobre la tierra, ni había hombre 2.5 cp. 3.23.para que labrase la tierra;
6 Mas subía de la tierra un vapor, que regaba toda la faz de la tierra.
7 Formó, pues, Jehová Dios al hombre del 2.7 cp. 3.19,23. Ec. 12.9. 1 Co. 15.47.polvo de la tierra, y 2.7 cp. 7.22. 1 Co. 15.45.alentó en su nariz soplo de vida; y fué el hombre en alma viviente.
8 Y había Jehová Dios plantado un 2.8 cp. 13.10. Is. 51.3.huerto en Edén al oriente, y puso allí al hombre que había formado.
9 Y había Jehová Dios hecho nacer de la tierra todo árbol delicioso á la vista, y bueno para comer: 2.9 Ap. 2.7 y 22.2,14.también el árbol de vida en medio del huerto, y el árbol de ciencia del bien y del mal.
10 Y salía de Edén un río para regar el huerto, y de allí se repartía en cuatro ramales.
11 El nombre del uno era Pisón: éste es el que cerca 2.11 cp. 25.18.toda la tierra de Havilah, donde hay oro:
12 Y el oro de aquella tierra es bueno: hay allí también bdelio y piedra cornerina.
13 El nombre del segundo río es Gihón: éste es el que rodea toda la tierra de 2.13 Heb. Cush.Etiopía.
14 Y el nombre del tercer río es Hiddekel: éste es el que va delante de Asiria. Y el cuarto río es el Eufrates.
15 Tomó, pues, Jehová Dios al hombre, y le puso en el huerto de Edén, para que lo labrara y lo guardase.
16 Y mandó Jehová Dios al hombre, diciendo: De todo árbol del huerto comerás;
17 Mas del árbol de ciencia del bien y del mal no comerás de él; porque el día que de él comieres, 2.17 Ro. 6.23. Stg. 1.15.morirás.
18 Y dijo Jehová Dios: No es bueno que el hombre esté solo; haréle ayuda idónea para él.
19 Formó, pues, Jehová Dios de la tierra toda bestia del campo, y toda ave de los cielos, y trájolas á Adam, para que viese cómo les había de llamar; y todo lo que Adam llamó á los animales vivientes, ese es su nombre.
20 Y puso Adam nombres á toda bestia y ave de los cielos y á todo animal del campo: mas para Adam no halló ayuda que estuviese idónea para él.
21 Y Jehová Dios 2.21 cp. 15.12. 1 S. 26.12.hizo caer sueño sobre Adam, y se quedó dormido: entonces tomó una de sus costillas, y cerró la carne en su lugar;
22 Y de la costilla que Jehová Dios tomó del hombre, hizo una mujer, y trájola al hombre.
23 Y dijo Adam: Esto es ahora hueso de mis huesos, y carne de mi carne: ésta será llamada 2.23 Heb. Isha.Varona, porque del 2.23 Heb. Ish.varón fué tomada.
24 2.24 Mt. 19.5. Mr. 10.7. 1 Co. 6.16. Ef. 5.31. Por tanto, dejará el hombre á su padre y á su madre, y allegarse ha á su mujer, y serán una sola carne.
25 Y estaban ambos desnudos, Adam y su mujer, y no se avergonzaban.