1 Então Jó falou novamente:
2 "Escutem com atenção o que eu digo;
essa é a consolação que podem me dar.
3 Enquanto eu estiver falando, tenham paciência;
depois que tiver falado, podem continuar a zombar de mim.
4 "Minha queixa não é contra seres humanos;
tenho bons motivos para estar impaciente.
5 Olhem para mim, e ficarão pasmos;
assustados, colocarão a mão sobre a boca.
6 Quando penso no que estou dizendo, fico arrepiado;
todo o meu corpo estremece.
7 "Por que os perversos continuam com vida,
chegam à velhice e se tornam poderosos?
8 Veem seus filhos crescer e se estabelecer
e desfrutam a companhia de seus netos.
9 Seus lares são seguros e livres de todo medo,
e Deus não os castiga.
10 Seus touros nunca deixam de procriar,
suas vacas dão crias e não abortam.
11 Deixam seus filhos brincar como cordeiros;
seus pequeninos saltam e dançam.
12 Cantam com tamborins e harpas
e celebram ao som da flauta.
13 Passam os dias em prosperidade
e descem à sepultura em paz.
14 E, no entanto, dizem a Deus: ‘Deixa-nos em paz!
Não queremos saber de ti nem de teus caminhos.
15 Quem é o Todo-poderoso e por que deveríamos lhe obedecer?
De que nos adiantará orar?’.
16 Acreditam que a prosperidade depende de si mesmos,
mas eu quero distância desse modo de pensar.
17 "Quantas vezes a luz dos perversos se apaga?
Quantas vezes sofrem desgraças?
Acaso Deus, em sua ira, lhes reparte tristezas?
18 Quantas vezes são carregados pelo vento, como palha,
ou levados embora pela tempestade, como ciscos?
19 "Vocês dizem: ‘Ao menos Deus castiga os filhos deles!’.
Mas eu digo que ele deveria castigar os pais,
para que entendam seu juízo.
20 Que seus próprios olhos vejam sua destruição;
que eles mesmos bebam da ira do Todo-poderoso!
21 Afinal, depois de mortos,
não se importarão com o que acontece à sua família.
22 "Mas quem pode dar lições a Deus,
uma vez que ele julga até os mais poderosos?
23 Um morre em prosperidade,
confortável e seguro,
24 um retrato perfeito de boa saúde,
em excelente forma e cheio de vigor.
25 Outro morre em amarga pobreza,
sem nunca ter experimentado as coisas boas da vida.
26 Ambos, porém, são enterrados no mesmo pó;
ambos são comidos pelos mesmos vermes.
27 "Sei o que estão pensando,
sei dos planos que tramam contra mim.
28 ‘Onde está a casa dos ricos?’, vocês me dirão.
‘Onde está a casa dos perversos?’
29 Perguntem, porém, àqueles que viajam,
e eles lhes dirão a verdade.
30 Os perversos são poupados no dia da calamidade
e socorridos no dia da fúria.
31 Ninguém os critica abertamente,
nem lhes dá o que merecem por seus atos.
32 Quando são levados à sepultura,
uma guarda de honra vigia seu túmulo.
33 A terra lhes dá doce repouso,
e uma grande multidão acompanha o funeral
e presta homenagens enquanto o corpo é sepultado.
34 "Como podem suas palavras vazias me consolar?
Suas explicações não passam de mentiras!".
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Jobas atsakydamas tarė:2 "Klausykite atidžiai mano žodžių, ir tokia bus jūsų paguoda.3 Kantriai išklausykite mano kalbą; kai baigsiu, galite toliau tyčiotis.4 Argi mano skundas žmogui? Jei taip būtų, mano dvasia nesijaudintų.5 Pažvelkite į mane ir nusigąskite, uždenkite ranka savo burnas.6 Tai prisiminęs, pats nusigąstu, drebėjimas apima mano kūną.7 Kodėl nedorėliai gyvena iki senatvės ir yra kupini jėgos?8 Jų palikuonys įsikuria jų aplinkoje, jų vaikaičiai gyvena su jais.9 Jų namai saugūs, jie nieko nebijo, ir Dievo lazda jų neplaka.10 Jų galvijai veisiasi, karvės apsiveršiuoja ir neišsimeta.11 Jų vaikai šokinėja kaip ėriukai ir žaidžia.12 Jie paima būgnelius ir arfas ir džiaugiasi, skambant fleitai.13 Jie gyvena pasiturinčiai ir per akimirksnį nueina į kapus,14 nors jie sako Dievui: ‘Atsitrauk nuo mūsų. Mes nenorime pažinti Tavo kelių.15 Kas yra Visagalis, kad Jam turėtume tarnauti? Kokią naudą turėsime, jei melsimės Jam?’16 Bet jų gerovė nėra jų pačių rankose; todėl nedorėlių patarimas yra toli nuo manęs.17 Juk dažnai užgęsta nedorėlių žibintas ir juos prislegia nelaimės! Dievas užsirūstinęs siunčia jiems vargų.18 Jie yra kaip šiaudai prieš vėją, kaip audros nunešami pelai.19 Jūs sakote, kad Dievas kaupia nedorybes jo vaikams! Tegul Jis atlygina jam pačiam, kad jis tai žinotų.20 Jo akys tepamato savo pražūtį ir jis tegeria Visagalio rūstybę.21 Kam jam rūpintis savo namais po savęs, kai jo mėnesių skaičius bus nutrauktas?22 Argi galima pamokyti išminties Dievą, kuris teisia valdovus?23 Vienas miršta kupinas jėgų, laisvas nuo rūpesčių ir ramus,24 jo viduriai pilni taukų ir jo kaulai prisigėrę smegenų.25 Kitas miršta su apkartusia siela, nieko gero neragavęs.26 Abu paguldomi į dulkes, ir kirmėlės juos apdengia.27 Aš žinau jūsų mintis ir jūsų nedoras užmačias prieš mane.28 Jūs sakote: ‘Kur kunigaikščių namai ir kur nedorėlių buveinės?’29 Pasiklausykite keliautojų ir pasimokykite iš jų pasakojimų,30 kad nedorėlis palaikomas žlugimo dienai ir bus atvestas į rūstybės dieną.31 Kas pasakys jam į akis apie jo kelius? Kas atlygins jam už tai, ką jis padarė?32 Jis bus nuvežtas į kapines ir pasiliks kape.33 Slėnio grumstai bus jam mieli; kiekvienas žmogus nueis paskui jį ir prieš jį buvo nesuskaitoma daugybė.34 Kaip tad jūs mane tuščiai guodžiate, nes jūsų atsakymai yra tik apgaulė".