1 "Fiz uma aliança com meus olhos

de não olhar com cobiça para nenhuma jovem.

2 Pois o que Deus, lá de cima, escolheu para nós?

Qual é nossa herança do Todo-poderoso, que está lá no alto?

3 Não é calamidade para os perversos

e desgraça para os que praticam o mal?

4 Afinal, ele não vê tudo que faço

e cada passo que dou?

5 "Se minha conduta foi falsa,

e se procurei enganar alguém,

6 que Deus me pese numa balança justa,

pois conhecerá minha integridade.

7 Se me desviei de seu caminho,

se meu coração cobiçou o que os olhos viram,

ou se sou culpado de algum outro pecado,

8 que outros comam o que semeei;

que minhas plantações sejam arrancadas pela raiz.

9 "Se meu coração foi seduzido por uma mulher,

ou se cobicei a esposa de meu próximo,

10 que minha esposa se torne serva de outro homem;

que outros durmam com ela.

11 Pois a cobiça é um pecado vergonhoso,

um crime que merece castigo.

12 É fogo que tudo consome, levando à destruição,

capaz de destruir tudo que tenho.

13 "Se fui injusto com meus servos e servas

quando me apresentaram suas queixas,

14 que farei quando Deus me confrontar?

Que direi quando ele me chamar para prestar contas?

15 Pois o mesmo Deus que me criou, também criou meus servos;

formou no ventre materno tanto eles como eu.

16 "Acaso me recusei a ajudar os pobres

ou acabei com a esperança da viúva?

17 Fui mesquinho com meu alimento

e me recusei a compartilhá-lo com os órfãos?

18 Não! Desde a juventude, tenho cuidado dos órfãos como um pai

e, por toda a vida, tenho ajudado as viúvas.

19 Sempre que via alguém passar frio por falta de roupa,

e o pobre que não tinha o que vestir,

20 acaso eles não me abençoavam

por lhes prover roupas de lã para aquecê-los?

21 "Se levantei a mão contra o órfão,

certo de que os juízes tomariam meu partido,

22 que meu ombro seja deslocado

e meu braço, arrancado da articulação!

23 Seria melhor que enfrentar o castigo de Deus;

pois, se a majestade de Deus é contra mim, que esperança resta?

24 "Acaso confiei no dinheiro

ou me senti seguro por causa de meu ouro?

25 Acaso me vangloriei de minha riqueza

e de tudo que possuo?

26 "Olhei para o sol, que brilha no céu,

ou para a lua, que percorre seu resplendor,

27 e, em segredo, meu coração foi seduzido

a lhes lançar beijos de adoração?

28 Se o fiz, devo ser castigado pelos juízes,

pois significa que neguei o Deus que está lá no alto.

29 "Alguma vez me alegrei com a desgraça de meus inimigos,

ou exultei porque lhes aconteceu algum mal?

30 Não, jamais cometi o pecado de amaldiçoar alguém

ou de pedir sua morte como vingança.

31 "Meus servos nunca disseram:

‘Ele deixa os outros passar fome’.

32 Nunca deixei o estrangeiro dormir na rua;

minha porta sempre esteve aberta para todos.

33 "Acaso procurei encobrir meus pecados, como outros fazem,

e esconder a culpa em meu coração?

34 Mantive-me calado e não saí de casa,

por medo da multidão ou do desprezo do povo?

35 "Se ao menos alguém me ouvisse!

Vejam, aqui está minha defesa assinada.

Que o Todo-poderoso me responda;

que meu adversário registre sua denúncia por escrito.

36 Eu enfrentaria a acusação de peito aberto

e a usaria como coroa.

37 Pois eu diria a Deus exatamente o que tenho feito;

compareceria diante dele como um príncipe.

38 "Se a terra protestar contra mim,

se todos os seus sulcos clamarem,

39 se roubei suas colheitas,

ou se matei seus donos,

40 que cresçam espinhos em lugar de trigo

e ervas daninhas em lugar de cevada".

Assim terminam as palavras de Jó.

1 "Pasižadėjau niekada geisdamas nežiūrėti į mergaitę.2 Kokia yra man Dievo skirta dalia? Ką paveldėsiu iš aukštybių nuo Visagalio?3 Ar žlugimas neskirtas nedorėliui ir pasmerkimas piktadariui?4 Jis juk mato visus mano kelius ir skaičiuoja mano žingsnius.5 Ar aš kada vaikščiojau tuštybėje ir ar mano koja skubėjo į apgaulę?6 Tegul pasveria mane teisingomis svarstyklėmis ir Dievas žinos mano nekaltumą.7 Jei mano žingsnis nukrypo nuo kelio, jei mano širdis sekė paskui akis, jei mano rankos nešvarios,8 tada, ką pasėsiu, tegul naudoja kiti ir mano palikuonys tebūna išrauti su šaknimis.9 Jei mano širdis geidė moters ir jei tykojau prie savo artimo durų,10 tai mano žmona tegul mala kitam ir kitas tegul pasilenkia virš jos.11 Tai begėdiškas nusikaltimas, kuris turi būti baudžiamas teismo;12 tai ugnis, naikinanti viską, kuri išrautų visas mano gėrybes.13 Jei aš nepaisiau savo tarno ar tarnaitės teisių, kai jie ginčijosi su manimi,14 tai ką darysiu, kai Dievas pakils? Ką Jam atsakysiu, kai Jis aplankys mane?15 Ar ne Tas, kuris padarė mane įsčiose, padarė ir juos? Ar ne vienas sutvėrė mus įsčiose?16 Ar aš neišpildžiau beturčio noro ir našlės prašymo?17 Ar aš vienas valgiau ir nedaviau našlaičiui?18 Nuo savo jaunystės aš auginau jį ir nuo savo gimimo padėdavau našlėms.19 Ar aš elgetai nedaviau drabužio ir beturčiui kuo apsikloti?20 Ar jis nelinkėjo man laimės, susišildęs mano avių vilnomis?21 Jei pakėliau ranką prieš našlaitį, matydamas vartuose man pritariančius,22 tai tegul mano petys išnyra ir ranka tebūna sulaužyta.23 Dievo bausmės aš bijojau ir Jo didybės akivaizdoje negalėčiau pakelti.24 Ar pasitikėjau auksu ir sakiau grynam auksui: ‘Tu mano viltis’?25 Ar džiaugiausi dideliais turtais, mano rankų sukauptais?26 Ar man žvelgiant į šviečiančią saulę ir į keliaujantį mėnulį,27 mano širdis buvo slapta suvedžiota, ar aš bučiavau savo ranką?28 Tai būtų nusikaltimas, už kurį reikėtų bausti teisme, nes būčiau išsigynęs Dievo, kuris yra aukštybėse.29 Ar aš džiaugiausi manęs nekenčiančio nelaime ir nesėkme?30 Aš neleidau savo lūpoms nusidėti, nelinkėjau prakeikimo jo sielai.31 Mano palapinės vyrai sakė: ‘Ar yra tokių, kurie būtų nepasisotinę jo maistu?’32 Gatvėje nenakvojo joks ateivis; keleiviui aš atidarydavau duris.33 Aš nedangsčiau savo nuodėmių kaip Adomas ir neslėpiau savo kalčių;34 nebijojau minios, artimųjų panieka nebaugino manęs, nesėdėjau savo namuose ir netylėjau.35 O kad nors kas išklausytų mane! Štai mano parašas. Visagalis teatsako man, mano priešas teparašo knygą.36 Tikrai ją ant pečių užsidėčiau arba kaip karūną ant savo galvos.37 Aš skelbčiau Jam apie kiekvieną savo žingsnį, kaip kunigaikštis prie Jo ateičiau.38 Jei mano žemė šaukia prieš mane ir jos vagos skundžiasi,39 jei valgiau jos derlių neapmokėjęs ir jos darbininkams apsunkinau gyvenimą,40 tai kviečių vietoje tegul auga erškėčiai, o miežių vietoje­piktžolės". Taip Jobas baigė savo kalbą.