1 "Grite por socorro, mas alguém responderá?

Qual dos anjos o ajudará?

2 Por certo, o ressentimento destrói o insensato,

e a inveja mata o tolo.

3 Observei que os insensatos têm sucesso por um tempo,

mas desgraça repentina vem sobre eles.

4 Seus filhos perdem toda e qualquer segurança;

são oprimidos no tribunal, e não há quem os defenda.

5 Os famintos devoram sua colheita,

mesmo quando protegida por espinheiros,

e os sedentos anseiam por sua riqueza.

6 Embora o mal não surja do solo,

nem as dificuldades brotem da terra,

7 o ser humano nasce para enfrentar aflições,

tão certo como as faíscas do fogo voam para o alto.

8 "Se eu fosse você, buscaria a Deus

e lhe apresentaria minha causa.

9 Ele faz grandes coisas, maravilhosas demais para entender,

e realiza milagres incontáveis.

10 Dá chuva à terra

e água aos campos.

11 Exalta os humildes

e protege os que sofrem.

12 Frustra os planos dos maliciosos,

para que as obras de suas mãos fracassem.

13 Apanha os sábios em sua própria astúcia

e frustra as intrigas dos ardilosos.

14 Ficam na escuridão em pleno dia

e tateiam ao meio-dia como se fosse noite.

15 Ele salva os pobres das ofensas dos fortes

e os livra das garras dos poderosos.

16 Por fim, os desamparados têm esperança,

e a boca dos perversos é fechada.

17 "Mas como são felizes os que Deus corrige!

Não despreze, portanto, a disciplina do Todo-poderoso.

18 Pois ele fere, mas enfaixa a ferida;

bate, mas suas mãos curam.

19 Ele o livrará de seis desgraças,

e até mesmo na sétima o guardará do mal.

20 Ele o livrará da morte no tempo de fome

e do poder da espada no tempo de guerra.

21 Você estará protegido das calúnias

e não terá medo quando vier a destruição.

22 Rirá da destruição e da fome,

e animais selvagens não o assustarão.

23 Fará um pacto com as pedras do campo,

e os animais selvagens estarão em paz com você.

24 Saberá que seu lar está seguro;

ao contar seus bens, de nada achará falta.

25 Terá muitos filhos,

tantos descendentes como o capim no pasto.

26 Em boa velhice irá para a sepultura,

como um feixe de cereal colhido no tempo certo.

27 "Observamos a vida e vimos que tudo isso é verdade;

ouça meu conselho e aplique-o à sua vida".

1 "Šauk, jei kas nors tau atsakys. Į kurį iš šventųjų kreipsies?2 Kvailį sunaikina pyktis, ir prastuolis žūva dėl pavydo.3 Aš mačiau kvailį, kuris suleido šaknis, tačiau tuoj pat prakeikiau jo buveinę.4 Jo vaikai nėra saugūs; jie yra mušami vartuose, ir niekas jų neišgelbsti.5 Alkanas suvalgo jų derlių, erškėčiai nekliudo jam pasiimti. Plėšikas praryja jo nuosavybę.6 Vargas neiškyla iš dulkių ir bėda neišauga iš žemės.7 Tačiau žmogus gimęs vargti, kaip paukštis skrajoti.8 Aš ieškočiau Dievo ir patikėčiau savo bylą Jam,9 kuris daro didelių, neištiriamų ir nuostabių dalykų be skaičiaus.10 Jis duoda žemei lietaus ir siunčia vandens laukams.11 Jis pakelia pažemintus ir liūdinčius nuramina.12 Gudriųjų sumanymus Jis paverčia niekais, todėl jų darbai nesėkmingi.13 Jis sugauna gudriuosius jų pačių klastose, ir sukčių sumanymai nueina niekais.14 Dienos metu jie susiduria su tamsa ir vidudienį vaikšto apgraibomis kaip naktį.15 Jis išgelbsti vargšą nuo kardo, nuo jų kalbų ir stipriųjų rankos.16 Vargšas turi viltį, o neteisybei užčiaupiama burna.17 Laimingas žmogus, kurį Dievas pamoko, todėl nepaniekink Visagalio drausmės.18 Jis sužeidžia, bet ir aptvarsto, Jis sumuša, tačiau ir pagydo.19 Jis išgelbės tave iš šešių nelaimių, o septintoje pikta nepalies tavęs.20 Bado metu Jis išpirks tave iš mirties, o kare­nuo kardo jėgos.21 Tavęs nepalies liežuvių plakimai ir nebaugins gresiantis sunaikinimas.22 Sunaikinimo ir bado metu tu juoksiesi, laukinių žvėrių nebijosi.23 Lauko akmenys bus tavo sąjungininkai, o laukiniai žvėrys bus taikoje su tavimi.24 Tu patirsi, kad tavo palapinė bus saugi, tu lankysiesi savo buveinėje ir nenusidėsi.25 Tu patirsi, kad tavo sėkla bus gausi, o tavo palikuonys kaip žolė lankoje.26 Tu nueisi į kapą senatvėje, būsi kaip javų pėdai, suvežami savo laiku.27 Mes tai ištyrėme ir taip yra. Klausyk ir žinok tai savo labui".