1 Então Jó falou novamente:

2 "Grande ajuda você deu aos indefesos!

Belo socorro prestou aos fracos!

3 Como esclareceu minha ignorância!

Sábio conselho ofereceu!

4 De onde tirou todas essas palavras de sabedoria?

De quem é o espírito que fala por seu intermédio?

5 "Tremem os mortos,

aqueles que vivem debaixo das águas.

6 O lugar dos mortos está nu diante de Deus;

o lugar de destruição está descoberto.

7 Deus estende o céu do norte sobre o vazio

e suspende a terra sobre o nada.

8 Envolve a chuva com densas nuvens,

e elas não se rompem com o peso da água.

9 Encobre a face da lua

e a esconde com suas nuvens.

10 Criou o horizonte ao separar as águas

e definiu o limite entre dia e noite.

11 Tremem os alicerces do céu,

estremecem diante de sua repreensão.

12 Com seu poder, acalmou o mar;

com sua habilidade, despedaçou o monstro marinho.

13 Com seu sopro, trouxe beleza aos céus;

com sua mão, feriu a serpente veloz.

14 Isso é apenas o começo de tudo que ele faz,

um mero sussurro de sua força;

quem pode compreender o trovão de seu poder?".

1 Jobas atsakydamas tarė:2 "Kaip tu padėjai bejėgiui ir parėmei nusilpusio ranką!3 Koks geras ir išmintingas buvo tavo patarimas!4 Kam tu kalbėjai šiuos žodžius? Kokia dvasia atėjo iš tavęs?5 Prieš Jį dreba mirusieji, vandenys ir jų gyventojai.6 Mirusiųjų pasaulis yra atviras Jam ir pražūtis neuždengta.7 Jis ištiesia šiaurę ant tuštumos ir žemę pakabina ant nieko.8 Jis surenka vandenis į tamsius debesis, tačiau debesys neplyšta.9 Jis uždengia savo sosto veidą ir ištiesia savo debesį ant jo.10 Vandens paviršiuje Jis nubrėžė ribą ir atskyrė šviesą nuo tamsos.11 Dangaus kolonos svyruoja ir dreba, kai Jis grūmoja.12 Savo galia Jis sujaudina jūrą, savo išmintimi nutildo jos išdidumą.13 Savo dvasia Jis papuošė dangus, Jo ranka padarė gyvatę.14 Čia tik Jo kelių pašaliai; mes girdime tik Jo šnibždesį. O Jo galybės griaustinį kas supras?"