1 Naquele dia, o Senhor tomará sua veloz e terrível espada e castigará o Leviatã, a serpente que se move com rapidez, a serpente que se enrola e se contorce. Ele matará o dragão do mar.

2 "Naquele dia,

cantem sobre a videira frutífera.

3 Eu, o Senhor, a vigiarei

e a regarei com cuidado.

Dia e noite a vigiarei,

para que ninguém lhe cause dano.

4 Minha ira terá passado;

se houver espinhos e mato crescendo ali,

eu os atacarei e os queimarei,

5 a menos que se voltem para mim e me peçam ajuda.

Que façam as pazes comigo,

sim, que façam as pazes comigo."

6 Está chegando o tempo em que os descendentes de Jacó criarão raízes;

Israel brotará e florescerá

e encherá de frutos toda a terra!

7 Acaso o Senhor feriu Israel

como feriu seus inimigos?

Destruiu o povo

como destruiu seus adversários?

8 Não, mas os exilou para que lhe prestassem contas;

foram exilados de sua terra,

como se um vento oriental os tivesse soprado para longe.

9 O Senhor fez isso para purificar Israel de sua perversidade,

para remover todo o seu pecado.

Por isso, todos os santuários idólatras serão reduzidos a pó;

nenhum poste de Aserá ou altar de incenso continuará em pé.

10 As cidades fortificadas ficarão silenciosas e vazias,

as casas, abandonadas,

as ruas, cobertas de ervas daninhas.

Bezerros pastarão ali

e mastigarão brotos e ramos.

11 Israel é como os ramos secos de uma árvore,

quebrados e usados para acender o fogo sob as panelas;

é nação tola e insensata.

Por isso, aquele que os criou

não terá compaixão nem misericórdia.

12 Chegará o dia, porém, em que o Senhor os ajuntará como grãos colhidos à mão. Um por um, ele os reunirá, desde o rio Eufrates, no leste, até o ribeiro do Egito, no oeste. 13 Naquele dia, soará a grande trombeta. Muitos que estavam perecendo no exílio na Assíria e no Egito voltarão a Jerusalém para adorar o Senhor em seu santo monte.

1 Tą dieną Viešpats nubaus kietu, dideliu ir stipriu kardu leviataną, šliaužiančią ir besiraitančią gyvatę, ir nukaus jūros slibiną.2 Tą dieną giedokite apie vynuogyną:3 "Aš, Viešpats, esu jo sargas. Aš nuolatos laistau jį; kad jam kas nepakenktų, saugau jį dieną ir naktį.4 Nėra manyje rūstybės. Jei kas jame pasėtų erškėčių ir usnių, Aš įeičiau, kovočiau ir sudeginčiau juos.5 Tegu jie laikosi mano stiprybės, kad galėtų susitaikyti su manimi; ir tada jie susitaikys su manimi".6 Ateityje Jokūbas vėl įsišaknys, o Izraelis žaliuos ir žydės; jie pripildys visą pasaulį savo vaisių.7 Ar Jis baudė juos, kaip jų priešai buvo baudžiami? Ar jų krito tiek, kiek jų priešų?8 Tu baudei juos nuosaikiai, kai atmetei. Jis pašalino juos savo stipriu pūstelėjimu rytų vėjo dieną.9 Jokūbo kaltė bus atleista ir nuodėmė pašalinta, kai Jis aukurų akmenis sutrupins kaip kalkakmenius, giraičių bei atvaizdų nebeliks.10 Sustiprintas miestas bus tuščias, be gyventojų, kaip dykuma. Galvijai ganysis jame, gulės ir apgrauš jo šakas.11 Kai jo šakos nudžius, atėjusios moterys jas nulauš ir sudegins. Tai tauta, neturinti supratimo. Todėl jos Kūrėjas nepasigailės ir nesuteiks jai malonės.12 Tomis dienomis Viešpats kuls nuo Eufrato upės iki Egipto upelio, o jūs, izraelitai, būsite surinkti kaip grūdai.13 Tą dieną pasigirs didysis trimitas, paliktieji Asirijos krašte bei išsklaidytieji Egipto šalyje sugrįš ir pagarbins Viešpatį šventajame Jeruzalės kalne.