1 "Grite alto, com todas as suas forças!

Grite alto, como o som da trombeta!

Fale ao meu povo, Israel,

sobre sua rebeldia e seus pecados!

2 Apesar disso, agem como se fossem piedosos!

Vêm ao templo todos os dias

e parecem ter prazer em aprender a meu respeito.

Agem como nação justa

que jamais abandonaria as leis de seu Deus.

Pedem que eu atue em favor deles

e fingem querer estar perto de mim.

3 Dizem: ‘Jejuamos diante de ti!

Por que não prestas atenção?

Nós nos humilhamos com severidade,

e tu nem reparas!’.

"Vou lhes dizer por quê", eu respondo.

"É porque jejuam para satisfazer a si mesmos.

Enquanto isso,

oprimem seus empregados.

4 De que adianta jejuar,

se continuam a brigar e discutir?

Com esse tipo de jejum,

não ouvirei suas orações.

5 Vocês se humilham

ao cumprir os rituais:

curvam a cabeça,

como junco ao vento,

vestem-se de pano de saco

e cobrem-se de cinzas.

É isso que chamam de jejum?

Acreditam mesmo que agradará o Senhor?

6 "Este é o tipo de jejum que desejo:

Soltem os que foram presos injustamente,

aliviem as cargas de seus empregados.

Libertem os oprimidos,

removam as correntes que prendem as pessoas.

7 Repartam seu alimento com os famintos,

ofereçam abrigo aos que não têm casa.

Deem roupas aos que precisam,

não se escondam dos que carecem de ajuda.

8 "Então sua luz virá como o amanhecer,

e suas feridas sararão num instante.

Sua justiça os conduzirá adiante,

e a glória do Senhor os protegerá na retaguarda.

9 Então vocês clamarão, e o Senhor responderá.

‘Aqui estou’, ele dirá.

"Removam o jugo pesado de opressão,

parem de fazer acusações e espalhar boatos maldosos.

10 Deem alimento aos famintos

e ajudem os aflitos.

Então sua luz brilhará na escuridão,

e a escuridão ao redor se tornará clara como o meio-dia.

11 O Senhor os guiará continuamente,

lhes dará água quando tiverem sede

e restaurará suas forças.

Vocês serão como um jardim bem regado,

como a fonte que não para de jorrar.

12 Reconstruirão as ruínas desertas de suas cidades

e serão conhecidos como reparadores de muros

e restauradores de ruas e casas.

13 "Guardem o sábado como dia santo;

não usem esse dia para cuidar de seus interesses.

Desfrutem o sábado

e falem dele com prazer, como dia santo do Senhor.

Honrem o sábado com tudo que fizerem nesse dia;

não sigam seus desejos, nem falem coisas inúteis.

14 Então o Senhor será sua alegria;

grande honra lhes darei

e os sustentarei com a propriedade que prometi a seu antepassado Jacó.

Eu, o Senhor, falei!"

1 "Šauk garsiai, nesivaržyk! Pakelk savo balsą kaip trimitą; pranešk mano tautai jos kaltę ir Jokūbo namams jų nuodėmes.2 Jie ieško manęs kas dieną ir nori žinoti mano kelius kaip tauta, kuri elgiasi teisiai ir nėra palikusi savo Dievo. Jie prašo manęs teisingo sprendimo, jie mėgsta ateiti prie Dievo.3 ‘Kodėl mums pasninkaujant, Tu nematai? Kodėl mums varginant savo sielas, Tu nepaisai?’ Pasninko dieną jūs ieškote malonumų ir išnaudojate savo darbininkus.4 Jūs pasninkaujate dėl vaidų ir kivirčų, smogiate nedorybės kumščiu. Jūs nepasninkaujate šiandien taip, kad jūsų balsas būtų išgirstas aukštybėse.5 Ar tai pasninkas, kokį Aš pasirinkau, kad žmogus vargintų per dieną savo sielą, nulenktų galvą kaip nendrę, klotų po savimi ašutinę ir pasibarstytų pelenų? Ir tai jūs vadinate pasninku, Viešpačiui priimtina diena?6 Ar ne toks pasninkas, kurį Aš pasirinkau: pašalinkite nedorybės pančius, išlaisvinkite pavergtuosius, suteikite laisvę prislėgtiesiems, sulaužykite kiekvieną jungą.7 Pasidalink maistą su alkanu, benamius ir vargšus parsivesk į namus, pamatęs nuogą, aprenk jį, nesislėpk nuo savo paties kūno.8 Tada tavo šviesa nušvis kaip aušra, tavo sveikata išsiskleis greitai, tavo teisumas eis pirma tavęs ir Viešpaties šlovė lydės tave.9 Tu šauksies, ir Viešpats atsakys, prašysi pagalbos, ir Jis tars: ‘Aš čia!’ Jei pašalinsi iš savo tarpo priespaudą, negrasinsi ir nekalbėsi tuštybių,10 jei alkstantį pasotinsi kaip pats save ir prispaustajam padėsi, tada tavo šviesa spindės tamsoje ir tavo tamsybė taps šviesa.11 Tada Viešpats vedžios tave, pasotins tavo sielą sausros metu ir sustiprins tavo kūną; tu būsi kaip palaistytas sodas, kaip neišsenkantis vandens šaltinis.12 Bus atstatyta tavyje tai, kas seniai paversta griuvėsiais. Tu dėsi pamatus kartų kartoms. Tave vadins spragų užtaisytoju ir gatvių tiesėju.13 Jei tu savo kojas sulaikysi sabato dieną, nepramogausi mano šventoje dienoje, vadinsi sabatą pasimėgimu, šventa ir garbinga Viešpaties diena, gerbsi Jį, nevaikščiosi savo keliais, neieškosi pramogų ir nekalbėsi tuščiai,14 tada tu gėrėsies Viešpačiu, ir Aš tave vesiu ant aukštų kalnų ir leisiu naudotis tavo tėvo Jokūbo paveldu",­taip kalbėjo Viešpats.