1 Recebi esta mensagem acerca da Babilônia, o deserto junto ao mar:

O desastre se aproxima, vindo do deserto,

como um vendaval impetuoso que chega do Neguebe.

2 Tenho uma visão assustadora:

vejo o traidor trair,

o destruidor destruir.

Prossigam, elamitas e medos,

ataquem e cerquem as cidades.

Porei fim a todos os gemidos

que ela causou.

3 Sinto pontadas intensas no estômago;

sou tomado de dores agudas,

como as dores da mulher em trabalho de parto.

Desfaleço quando ouço o que Deus planeja fazer;

não consigo olhar de tanto medo.

4 Minha mente está confusa e meu coração dispara;

desejava que a noite chegasse,

mas agora a escuridão me aterroriza.

5 Eles preparam um grande banquete,

estendem tapetes para que os convidados se sentem;

todos comem e bebem.

Rápido, levantem-se!

Peguem seus escudos e preparem-se para a batalha!

6 Enquanto isso, o Senhor me disse:

"Coloque um vigia no muro da cidade;

ele deve anunciar em alta voz o que vê.

7 Deve ficar atento a carros de guerra

puxados por pares de cavalos,

e a cavaleiros montados em jumentos e em camelos.

Que o vigia permaneça bem alerta!".

8 Então o vigia gritou:

"Meu senhor, todos os dias fico na torre de vigia,

todas as noites permaneço em meu posto.

9 Agora, veja! Finalmente!

Aí vem um homem num carro de guerra,

com um par de cavalos!".

Então o vigia disse:

"Ela caiu! A Babilônia caiu!

Todos os ídolos da Babilônia

estão despedaçados no chão".

10 Ó meu povo, moído e peneirado,

eu lhes anunciei tudo que o Senhor dos Exércitos disse,

tudo que o Deus de Israel me falou.

11 Recebi esta mensagem acerca de Edom:

Alguém em Edom grita para mim:

"Guarda, quanto falta para amanhecer?

Quando terminará a noite?".

12 O guarda responde:

"O amanhecer está próximo, mas logo a noite voltará;

se quiser perguntar de novo, volte e pergunte".

13 Recebi esta mensagem acerca da Arábia:

Ó caravanas de Dedã,

escondam-se nos bosques da Arábia.

14 Ó habitantes de Temã,

tragam água para essa gente sedenta,

alimento para esses refugiados exaustos.

15 Fugiram da espada,

da espada desembainhada,

do arco preparado

e dos terrores da batalha.

16 O Senhor me disse: "Dentro de um ano, contando cada dia, toda a glória de Quedar chegará ao fim. 17 Somente alguns de seus arqueiros valentes sobreviverão. Eu, o Senhor, o Deus de Israel, falei!".

1 Pranašavimas apie pajūrio dykumą. Viesulas kyla iš pietų, ateina iš dykumos, iš baimę keliančio krašto.2 Aš turėjau bauginantį regėjimą: plėšikas plėšia, naikintojas naikina. Pakilk, Elamai! Medija, apgulk! Aš padarysiu galą visiems vaitojimams.3 Man strėnas skauda; skausmai suėmė mane lyg gimdyvę, aš nebegaliu girdėti nė matyti.4 Mano širdis dreba, baimė ima mane; mano malonumų naktis Jis pavertė siaubu.5 Stalas padengtas, kilimai ištiesti, jie valgo ir geria. Kunigaikščiai, pakilkite, patepkite skydus!6 Viešpats man įsakė: "Eik, pastatyk sargą, ką jis matys, tepraneša!"7 Jis pamatė vežimą, traukiamą poros žirgų, raitelį ant asilo ir raitelį ant kupranugario, ir jis labai atidžiai stebėjo.8 Jis šaukė kaip liūtas: "Viešpatie, aš stoviu sargyboje dieną ir budžiu naktimis.9 Štai, artėja vežimas ir pora raitelių". Jis atsakė ir tarė: "Krito, krito Babilonas, visi jo dievų atvaizdai sutrupinti guli ant žemės!"10 O mano klojimo iškultieji grūdai! Ką girdėjau iš kareivijų Viešpaties, Izraelio Dievo, tą pranešiau jums.11 Pranašavimas apie Dūmą. Jis šaukia man iš Seyro: "Sarge, kiek dar naktis tęsis? Sarge, kiek dar naktis tęsis?"12 Sargas atsakė: "Rytas artėja ir naktis. Jei norite klausti, klauskite vėl; sugrįžkite ir klauskite!"13 Pranašavimas apie Arabiją. Jūs nakvosite Arabijos miškuose, Dedano karavanai.14 Trokštančiam duokite vandens, pabėgėlius pasitikite su duona, Temos krašto gyventojai.15 Jie bėga nuo kardo, nuo iškelto kardo, nuo įtempto lanko, nuo baisaus karo.16 Viešpats man sako: "Dar vieneri metai, ir visa Kedaro didybė pranyks.17 Kedaro sūnų, drąsiųjų šaulių, išliks tik mažas likutis, nes Viešpats, Izraelio Dievas, taip kalbėjo".