1 Quem é este que vem de Edom,
da cidade de Bozra,
com as roupas manchadas de vermelho?
Quem é este vestido de trajes reais,
que marcha em sua grande força?
"Sou eu, o Senhor, anunciando sua justiça!
Sou eu, o Senhor, poderoso para salvar!"
2 Por que suas roupas estão vermelhas,
como se você tivesse pisado uvas?
3 "Pisei uvas sozinho no tanque de prensar;
não havia ninguém para me ajudar.
Em minha ira, esmaguei meus inimigos
como se fossem uvas.
Em minha fúria, pisoteei meus adversários;
seu sangue manchou minhas roupas.
4 Chegou a hora de vingar meu povo,
de resgatá-los de seus opressores.
5 Admirei-me porque ninguém se apresentou
para ajudar os oprimidos.
Então eu mesmo intervim para salvá-los com meu braço forte,
e minha fúria me susteve.
6 Em minha ira, esmaguei as nações;
eu as fiz cambalear e cair
e derramei seu sangue na terra."
7 Falarei do amor do Senhor,
louvarei o Senhor por tudo que tem feito.
Eu me alegrarei em sua grande bondade por Israel,
que ele concedeu
conforme sua misericórdia e seu imenso amor.
8 Ele disse: "São meu próprio povo;
certamente não me trairão outra vez";
por isso ele se tornou seu Salvador.
9 Em todo o sofrimento deles, ele também sofreu
e ele mesmo os salvou.
Em seu amor e misericórdia, ele os resgatou;
levantou-os e nos braços os carregou
ao longo dos anos.
10 Mas eles se rebelaram
e entristeceram seu Espírito Santo.
Por isso ele se tornou seu inimigo
e lutou contra eles.
11 Então eles se lembraram dos dias passados,
quando Moisés tirou o povo do Egito.
Clamaram: "Onde está aquele que conduziu Israel através do mar,
com Moisés como pastor?
Onde está aquele que enviou seu Espírito Santo
para estar no meio de seu povo?
12 Onde está aquele que manifestou seu poder
quando Moisés levantou a mão,
que dividiu o mar diante deles
e assim tornou seu nome conhecido para sempre?
13 Onde está aquele que os conduziu pelo fundo do mar?
Eram como magníficos cavalos selvagens,
correndo pelo deserto sem tropeçar.
14 Como o gado que desce para um vale tranquilo,
o Espírito do Senhor lhes deu descanso.
Sim, tu conduziste teu povo
e tornaste teu nome glorioso".
15 Ó Senhor, olha dos céus!
Olha para nós de tua santa e gloriosa habitação!
Onde estão o zelo e o poder
que costumavas mostrar em nosso favor?
Onde estão tua misericórdia e compaixão?
16 Certamente ainda és nosso Pai!
Ainda que Abraão e Jacó nos deserdassem,
continuarias, Senhor, a ser nosso Pai;
és nosso Redentor desde as eras passadas.
17 Por que permitiste, Senhor, que nos desviássemos de teus caminhos?
Por que nos endureceste o coração, para que deixássemos de te temer?
Volta, pois somos teus servos,
as tribos que são tua propriedade.
18 Por pouco tempo teu povo santo possuiu teu lugar santo;
agora nossos inimigos o destruíram.
19 Parece que nunca pertencemos a ti;
é como se nunca tivéssemos sido teu povo.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Kas ateina raudonais drabužiais iš Edomo miesto Bocros, apsirengęs šlovingais rūbais eina savo jėgos pilnatvėje? "Aš, kuris skelbiu teisumą ir turiu galią išgelbėti".2 Kodėl tavo apsiaustas raudonas ir tavo drabužiai tarsi minančių vyno spaustuvą?3 "Aš vienas myniau spaustuvą, nė vieno iš žmonių nebuvo su manimi. Aš mindžiojau juos įtūžęs ir trypiau savo rūstybėje. Jų kraujas aptaškė mano drabužius ir sutepė juos.4 Keršto diena buvo mano širdyje, ir išgelbėjimo metas atėjo.5 Aš apsidairiauir nebuvo, kas padėtų, Aš stebėjausi, kad niekas nepalaikė. Todėl mano paties ranka atnešė man išgelbėjimą ir mano įtūžis palaikė mane.6 Aš įnirtęs mindžiojau tautas, daviau joms paragauti savo rūstybės ir nubloškiau žemėn jų galybę".7 Atsimenu Viešpaties mums parodytą malonę ir Jo šlovę, ir visa, ką Jis mums suteikė; Viešpats labai gailestingas Izraelio namams. Jis visa tai darė iš savo malonės, pasigailėdamas mūsų.8 Viešpats tarė: "Jie yra mano tauta, mano vaikai, kurie nemeluos". Jis buvo jiems gelbėtoju.9 Jis patyrė visą jų vargą ir angelas, esantis Jo akivaizdoje, jiems padėjo. Iš meilės ir pasigailėjimo jiems Jis atpirko juos, pakėlė juos ir nešė per visas praeities dienas.10 Jie maištavo ir vargino Jo šventą Dvasią, todėl Jis apsigręžė ir tapo jų priešu, Jis kovojo prieš juos.11 Jie atsiminė senas praeities dienas, Jo tarno Mozės laikus, kai Jis vedė savo tautą. Kur yra Tas, kas išvedė iš jūros savo bandą kartu su jų ganytoju? Kur yra Tas, kas davė jam savo šventą Dvasią?12 Kas savo galinga dešine vedė Mozę, perskyrė vandenį pirma jų ir įsigijo amžiną vardą?13 Kas vedė juos per gelmes lyg žirgą dykumoje, kad jie nesukluptų?14 Kaip kaimenė eina į slėnį, taip Viešpaties Dvasia davė jiems poilsį. Taip Tu vedei savo tautą ir įsigijai šlovingą vardą.15 Pažvelk iš dangaus, iš savo šventos ir šlovingos buveinės. Kur Tavo uolumas ir galia? Kur Tavo širdies ilgesys ir gailestingumas? Ar jie paliovė?16 Tik Tu esi mūsų tėvas. Abraomas nepažįsta mūsų, Izraelis nieko nežino apie mus. Tu, Viešpatie, esi mūsų tėvas, mūsų atpirkėjas. Tavo vardas yra amžinas.17 Viešpatie, kodėl leidai mums nuklysti nuo Tavo kelių, sukietinai mūsų širdį, kad Tavęs nebijotume? Sugrįžk dėl savo tarnų, savo paveldėtų giminių.18 Tavo šventa tauta tik trumpai čia gyveno; mūsų priešai mindžiojo Tavo šventyklą.19 Mes esame tokie, lyg niekad nebūtume Tau priklausę ir Tavo vardu nesivadinę.