1 Que aflição espera os que buscam a ajuda do Egito,

que confiam em seus cavalos, carros e cavaleiros

e dependem da força de exércitos humanos

em vez de olhar para o Senhor,

o Santo de Israel!

2 Em sua sabedoria, o Senhor enviará grande calamidade;

não mudará de ideia.

Ele se levantará contra os perversos

e contra aqueles que os ajudam.

3 Pois os egípcios são simples mortais, e não Deus!

Seus cavalos são apenas carne, e não espírito!

Quando o Senhor levantar a mão contra eles,

tropeçarão aqueles que ajudam

e aqueles que são ajudados;

todos cairão e morrerão juntos.

4 Pois o Senhor me disse:

"Quando um leão jovem e forte

ruge sobre a ovelha que ele matou,

não se assusta com os gritos nem com os ruídos

de um bando de pastores.

De igual modo, o Senhor dos Exércitos

descerá e lutará sobre o monte Sião.

5 O Senhor dos Exércitos sobrevoará Jerusalém

e a protegerá como uma ave protege o ninho.

Defenderá e livrará a cidade,

passará sobre ela e a salvará".

6 Ó israelitas, embora sejam rebeldes e perversos, voltem para o Senhor. 7 Chegará o dia em que cada um de vocês jogará fora os ídolos de ouro e as imagens de prata que suas mãos pecaminosas fizeram.

8 "Os assírios serão destruídos,

mas não por espadas de homens.

A espada de Deus os ferirá;

entrarão em pânico e fugirão.

Os jovens assírios

serão levados como escravos.

9 Até os mais fortes tremerão de pavor,

e os príncipes fugirão ao ver suas bandeiras de guerra."

Assim diz o Senhor, cujo fogo queima em Sião,

cujas chamas ardem em Jerusalém.

1 Vargas einantiems į Egiptą pagalbos, kurie pasitiki žirgais ir kovos vežimais. Kadangi jų tiek daug ir raiteliai tokie gausūs ir stiprūs, jie nesikreipia į Izraelio Šventąjį ir neieško Viešpaties.2 Jis yra išmintingas, užleidžia nelaimę ir neatsiima žodžių. Jis pakils prieš nedorėlių namus ir nusikaltėlių padėjėjus.3 Egiptiečiai yra žmonės, ne Dievas. Jų žirgai yra kūnas, ne dvasia. Kai Viešpats išties ranką, padėjėjas suklups, ir tas, kuriam teikiama pagalba, kris; taip jie abu drauge žus.4 Taip Viešpats pasakė man: "Kaip liūtas ar jaunas liūtukas urzgia prie savo grobio ir neišsigąsta, kai prie jo artėja piemenų būrys šūkaudamas, ir jų nebijo, taip kareivijų Viešpats nusileis kovoti dėl Siono kalno ir jo aukštumos.5 Kaip paukščiai skraido, taip kareivijų Viešpats gins Jeruzalę; gins, išlaisvins ir išgelbės".6 Izraelio vaikai, grįžkite prie To, nuo kurio buvote visai nutolę.7 Tą dieną kiekvienas išmes sidabro ir aukso stabus, kuriuos savo rankomis pasidarė ir jais nusidėjo.8 "Asirija kris ir žus ne nuo žmogaus kardo. Jie bėgs nuo kardo, ir jų jaunuoliai paklius į vergystę.9 Jie pabėgs į savo tvirtovę iš baimės ir jų kunigaikščiai išsigąs vėliavos",­sako Viešpats, kurio ugnis Sione ir krosnis Jeruzalėje.